برد پیت: سینمای مستقل دوباره به قدرت دهه ۹۰ رسیده است
پیت و دیوید آیر در جشنواره سنسباستین از آینده فیلمسازی مستقل ابراز امیدواری کردند؛ خوشبینیای که در سایه ادغام غولهای هالیوود، با پرسشهایی جدی درباره پخش و رقابت روبهروست.
برد پیت معتقد است سینمای مستقل در سال ۲۰۲۶ روزهای امیدوارکنندهای را میگذراند؛ حتی بهاندازه دهه ۱۹۹۰. او در نشست خبری فیلم تازهاش، «Heart of the Beast»، در جشنواره سنسباستین اسپانیا، از افزایش فرصت دیدهشدن آثار مستقل گفت. دیوید آیر، کارگردان فیلم، نیز ظهور فیلمسازانی از یوتیوب و فضای اینترنت را نشانهای از ظرفیت تازه سینما دانست. بااینحال، کشف استعدادهای بیشتر لزوماً به معنای افزایش فرصت تولید و اکران نیست.
پیت و آیر که پیشتر در تریلر جنگی «Fury» درباره یک گروه تانک در جنگ جهانی دوم همکاری کرده بودند، این بار برای روایتی از بقا به هم رسیدهاند. در «Heart of the Beast»، پیت نقش کهنهسرباز نیروهای نظامی آمریکا را بازی میکند که پس از جانبهدربردن از سقوط هواپیما، باید همراه اودین، سگ نظامی بازنشستهاش، از طبیعت خشن آلاسکا عبور کند.
در نشست سنسباستین، وقتی از پیت درباره تجربه تهیهکنندگیاش و وضعیت کنونی سینمای مستقل پرسیده شد، او تصویری روشن از آینده ارائه داد. این بازیگر که با شرکت پلن بی در تولید فیلم نیز فعالیت دارد، گفت: «فکر میکنم شرایط فعلی واقعاً به شکل جالبی به نفع فیلمهای مستقل بوده، چون افراد بیشتری این آثار را میبینند. حس میکنم این فضا حتی بهاندازه دهه ۹۰ قدرتمند است.»
آیر نیز بر تغییر مسیر ورود استعدادها به صنعت تأکید کرد و کری بارکر و کین پارسونز، فیلمسازان جوان پشت «Obsession» و «Backrooms»، را مثال زد؛ دو اثر ترسناک که از بستری کوچکتر به موفقیتهای بزرگ گیشه رسیدند.
او گفت: «فکر میکنم راههای تازهای برای کشف استعدادها و فیلمسازان صاحبسبک به وجود آمده است. کسانی از یوتیوب یا اینترنت وارد این عرصه میشوند. حالا شاید شاهد اوجگرفتن این جریان باشیم؛ هم با کشف فیلمسازان در آن فضا و هم با ورود جوانها به صنعت.»
از نگاه آیر، تفاوت تجربه رسانهای نسل تازه میتواند به روایتهای متفاوتی منجر شود: «سلیقه آنها خیلی با ما فرق دارد و با درک دیگری از رسانه بزرگ شدهاند. برای همین، واقعاً درباره آینده، فرصتهای پیش رو و داستانهایی که قرار است تعریف شوند هیجانزدهام.»
این خوشبینی، بهویژه درباره کشف استعداد و دسترسی به مخاطب، قابلدرک است؛ اما سوی دیگر ماجرا، تمرکز بیشتر قدرت در هالیوود است. چشمانداز قرارگرفتن پارامونت–اسکایدنس و بخشهای مختلف وارنر برادرز دیسکاوری زیر چتر خانواده الیسون، نگرانیهایی درباره تعدیل گسترده نیروها، کاهش حجم تولید و محدودشدن رقابت در پخش ایجاد کرده است.
اگر چنین تمرکزی به کاهش تعداد خریداران و توزیعکنندگان فعال منجر شود، فیلمسازان مستقل ممکن است با وجود راههای بیشتر برای معرفی خود، گزینههای کمتری برای تأمین مالی و رساندن آثارشان به سالنها داشته باشند. هنوز نمیتوان درباره ابعاد نهایی این پیامدها قطعی سخن گفت، اما افزایش دیدهشدن بهتنهایی همه دشواریهای اقتصاد سینمای مستقل را حل نمیکند.
موقعیت پلن بی نیز الزاماً نماینده شرایط تمام شرکتهای مستقل نیست. این شرکت پروژههایی چون «The Bell Jar»، «The Chaperones»، «Isle of Man» و «The Riders» را در پیش دارد و ممکن است تأثیر تحولات تازه بر آن با شرکتهای کوچکتر متفاوت باشد.
«Heart of the Beast» روز ۲۵ سپتامبر در سینماهای آمریکای شمالی اکران میشود. پروژه بزرگ بعدی پیت، «The Further Mis-Adventures of Cliff Booth» به کارگردانی دیوید فینچر و با فیلمنامه کوئنتین تارانتینو است؛ اثری در ادامه جهان «Once Upon a Time in Hollywood» که پلن بی نیز در آن مشارکت دارد. این فیلم قرار است ۲۵ نوامبر به آیمکس بیاید و در دسامبر از نتفلیکس پخش شود.
حرفهای پیت و آیر دو نقطه قوت سینمای امروز را برجسته میکند: مسیرهای تازه کشف استعداد و امکان دسترسی به مخاطبان بیشتر. آزمون اصلی، اما تبدیل این ظرفیت به فرصت پایدار است. سینمای مستقل زمانی میتواند با اطمینان از رونقی شبیه دهه ۹۰ سخن بگوید که صداهای تازه، نهفقط راهی برای دیدهشدن، بلکه امکان واقعی ساخت و عرضه فیلم بعدی خود را هم داشته باشند.
