اینیاریتو از مسیر ساخت «Digger» با تام کروز گفت؛ عنوان اولیه و نسخهای با بودجه عظیم
آلخاندرو گونسالس اینیاریتو میگوید «Digger» پیش از رسیدن به نسخه نهایی، سالها تغییر کرده است؛ از لحن و ابعاد تولید گرفته تا نام فیلم و امکان همکاری با تام کروز. این کارگردان در گفتوگوهای تازهاش، از پروژهای گفته که یکبار به بنبست رسید و از پیشنهاد کروز برای بلندخوانی فیلمنامه؛ تجربهای که حتی نگاه نویسنده به متن خودش را تغییر داد.
اینیاریتو در مصاحبه با ایندیوایر (IndieWire) توضیح داد که ابتدا میخواست نام فیلم را «Blah, Blah, Blah» بگذارد؛ عبارتی شبیه «حرف، حرف، حرف» که به یکی از دغدغههای اصلی داستان اشاره داشت: قدرت زبان در تغییر برداشت انسان از واقعیت.
او درباره این عنوان گفت: «اشارهای بود به آن سلاح شگفتانگیز، هولناک و ترسناکی که ما انسانها داریم: زبان. زبان میتواند برداشت تو را از واقعیتی که بدنت تجربه میکند تغییر بدهد. میتواند تو را به چیزی باورمند کند که نمیبینی.»
فیلم سرانجام نامش را از شخصیت تام کروز، دیگر راکول، گرفت؛ اما عنوان اولیه همچنان سرنخی از ایده محوری آن به دست میدهد. اینیاریتو در گفتوگوی دیگری با جیکس تیکس (Jake’s Takes) نیز «Digger» را با داستانهایی توضیح داده که آدمها برای توجیه رفتارهای خود میسازند؛ روایتهایی که ممکن است بهتدریج جای واقعیت را بگیرند.
این توجه به روایت و برداشت آدمها از حقیقت، در کارنامه اینیاریتو بیسابقه نیست. او در آثاری چون «Amores Perros» و «Babel» نیز از کنار هم گذاشتن تجربههای متفاوت شخصیتها برای ساختن تصویری پیچیدهتر از یک موقعیت استفاده کرده است. با این حال، آنچه درباره شکل اولیه «Digger» تعریف میکند، نشان میدهد مسیر رسیدن به این فیلم صرفاً بازنویسی چند بخش از فیلمنامه نبوده است.
اینیاریتو در نشستی در مؤسسه فیلم بریتانیا (BFI)، با حضور ریز احمد، دیگر بازیگر فیلم، گفت که اواخر سال ۲۰۱۷، پس از «The Revenant»، همراه با سابینا برمن کار روی ایدهای را آغاز کرد که بعدها به «Digger» تبدیل شد. او تأکید کرد: «آن موقع «Digger» فیلم دیگری بود. لحنش فرق داشت. رویکردش فرق داشت. بودجهاش عظیم بود.»
این توصیف در حالی مطرح میشود که برای نسخه نهایی نیز هزینه بالایی گزارش شده است. طبق گزارشهای نقلشده در متن، پروژه با بودجه اولیه تولید ۱۲۵ میلیون دلار چراغ سبز گرفت و پس از طولانی شدن فیلمبرداری، هزینه آن به حدود ۱۶۰ تا ۱۸۰ میلیون دلار رسید. اینیاریتو رقم مشخصی برای نسخه اولیهای که کنار گذاشته شد ارائه نکرده است.
او حدود دو سال و نیم تلاش کرد آن نسخه را به مرحله اجرا برساند، اما مسائل مربوط به تدارکات، طراحی تولید و هزینهها حل نشد. به گفته او، «داستان وجود داشت»، ولی شکل اجرایی پروژه هیچوقت به نتیجه نرسید.
تام کروز از همان مرحله اولیه، حدود سال ۲۰۱۹ یا ۲۰۲۰، برای همکاری مشتاق بود. اینیاریتو درباره همراهی او گفت: «با اشتیاق وارد پروژه شد، اما به خاطر بودجه، برنامه زمانی و مسائل دیگر، ساختش ممکن نبود. بنابراین همانجا کنار گذاشتیمش.»
با این حال، پروژه برای هیچکدام کاملاً فراموش نشد. اینیاریتو پس از بازنگری در فیلم دوباره سراغ کروز رفت. تا آن زمان، او و امانوئل لوبزکی، فیلمبردار پروژه، تحقیقات گستردهای انجام داده بودند که سفر به شمالگان و جنوبگان نیز بخشی از آن بود. کارگردان حاصل این کار را به کروز نشان داد و او بار دیگر برای همکاری همراه شد. لوبزکی پیشتر در «Birdman» و «The Revenant» با اینیاریتو همکاری کرده بود؛ بنابراین این مرحله از توسعه «Digger» بر یک همکاری خلاقانه باسابقه تکیه داشت.
آشنایی کروز با سینمای اینیاریتو نیز به سالها پیش از این پروژه برمیگردد. به روایت کارگردان، کروز پیش از آنکه شخصاً او را بشناسد، از «Amores Perros» حمایت میکرد و فیلم را در خانه برای دیگران نمایش میداد. وقتی حدود ۱۱ سال بعد سرانجام با هم ملاقات کردند، میزان تسلط کروز بر جزئیات فیلم برای اینیاریتو غافلگیرکننده بود.
او با لحنی آمیخته به شگفتی گفت: «شروع کرد فیلم را نما به نما برایم توصیف کردن؛ حتی بهتر از خودم.»
سالها بعد، زمانی که ساخت «Digger» جدیتر شد، کروز اینیاریتو را به آپارتمانش در لندن دعوت کرد و از او خواست فیلمنامه را با صدای بلند بخواند. اینیاریتو درخواست او را اینطور به یاد آورد: «میخواهم صدای خودت را بشنوم. میخواهم بفهمم چه میخواهی بگویی، چطور میخواهی بگویی و چه میبینی. میخواهم فیلم را در کلمات خودت ببینم.»
اینیاریتو تا آن زمان حدود هفت سال روی فیلمنامه کار کرده بود، اما بلندخوانی متن برای کروز نکتههایی را آشکار کرد که پیشتر متوجهشان نشده بود. او گفت: «ناگهان شروع کردم به شنیدن صدای خودم.» به گفته این کارگردان، همین تجربه باعث شد چیزهای تازهای درباره فیلمنامهای کشف کند که تصور میکرد تمام جزئیاتش را میشناسد.
