سه مهاجم بزرگ همیشه یک خط حمله بزرگ نمی‌سازند. گاهی ستاره‌ها فضای یکدیگر را می‌گیرند و گاهی رقابت برای گل‌زدن، همکاری را از بین می‌برد. اما لیونل مسی، لوئیس سوارز و نیمار در بارسلونا اتفاق دیگری رقم زدند: سه استعداد متفاوت، به زبانی مشترک رسیدند.
مثلث MSN در فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴ مجموعاً ۱۲۲ گل در رقابت‌های رسمی به ثمر رساند و به یکی از مهم‌ترین عوامل سه‌گانه بارسلونا تبدیل شد. در سوی دیگر، رئال مادرید با مثلث BBC؛ گرت بیل، کریم بنزما و کریستیانو رونالدو قرار داشت. رقابت مسی و رونالدو همچنان در مرکز توجه بود، اما حالا برای فهم نبرد دو تیم، باید به همکاری شش ستاره نگاه می‌کردیم.
شروع MSN؛ یک پاس گل و یک شکست در برنابئو
۲۵ اکتبر ۲۰۱۴، لوئیس سوارز پس از پایان محرومیتش، نخستین مسابقه رسمی خود برای بارسلونا را در یکی از دشوارترین میدان‌های ممکن تجربه کرد: ال‌کلاسیکو در سانتیاگو برنابئو.
شروع امیدوارکننده بود. در دقیقه چهارم، نیمار با دریافت پاس سوارز، به داخل حرکت کرد و با ضربه‌ای دقیق بارسلونا را پیش انداخت. اما رئال به بازی برگشت.
کریستیانو رونالدو در دقیقه ۳۵ از روی نقطه پنالتی گل تساوی را زد. در نیمه دوم، په‌په و کریم بنزما نیز گل‌زنی کردند تا رئال مادرید ۳ بر ۱ پیروز شود.
سوارز در این مسابقه گل نزد؛ سهم او پاس گل نیمار بود. نخستین حضور رسمی MSN با شکست تمام شد، اما آنچه قرار بود این سه نفر بسازند، هنوز شکل کامل خود را پیدا نکرده بود.
سه نقش متفاوت، یک هدف مشترک
قدرت MSN فقط حاصل جمع مهارت‌های فردی نبود. تفاوت نقش‌هایشان، همکاری را ممکن می‌کرد:
- مسی از سمت راست حرکت می‌کرد، به مرکز می‌آمد و علاوه بر گل‌زنی، جریان حمله را هدایت می‌کرد.
- سوارز در مرکز خط حمله، مدافعان را درگیر می‌کرد؛ هم تمام‌کننده بود و هم با حرکت‌های بدون توپ، فضا می‌ساخت.
- نیمار از سمت چپ، با دریبل، سرعت و نفوذ به محوطه جریمه، دفاع حریف را تحت فشار می‌گذاشت.
در ترکیب لوئیس انریکه، دیگر لازم نبود مسی همیشه نزدیک‌ترین بازیکن به دروازه باشد. حضور سوارز در مرکز، آزادی بیشتری به او می‌داد و نیمار نیز تهدیدی بود که دفاع نمی‌توانست نادیده‌اش بگیرد.
زیبایی این خط حمله همین بود: هرکدام می‌توانستند ستاره مسابقه باشند، بدون آنکه دو نفر دیگر از داستان حذف شوند.
توپ طلای رونالدو؛ پیش از تغییر مسیر فصل
در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۵، کریستیانو رونالدو توپ طلای سال ۲۰۱۴ را دریافت کرد؛ سومین توپ طلای دوران حرفه‌ای او و دومین جایزه متوالی‌اش.
این موفقیت، پس از سالی به دست آمد که رئال مادرید دهمین قهرمانی خود در اروپا را جشن گرفته بود. اما در ماه‌های بعد، بارسلونا به‌تدریج هماهنگ‌تر شد و رقابت بر سر جام‌ها شکل تازه‌ای گرفت.
ال‌کلاسیکوی مارس؛ ضربه‌ای که سوارز برایش آمده بود
در ۲۲ مارس ۲۰۱۵، دو تیم در ورزشگاه نیوکمپ روبه‌روی هم قرار گرفتند. این بار ژرمی متئو با ضربه سر روی ارسال مسی، بارسلونا را پیش انداخت.
رئال با گل کریستیانو رونالدو، روی پاس بنزما، بازی را مساوی کرد. سپس در دقیقه ۵۶، لحظه تعیین‌کننده رسید: دنی آلوز پاسی بلند فرستاد، سوارز توپ را با کنترلی دقیق مهار کرد و با ضربه‌ای سریع دروازه ایکر کاسیاس را گشود.
بارسلونا ۲ بر ۱ پیروز شد و فاصله‌اش با رئال در صدر جدول به چهار امتیاز رسید. این مسابقه به‌تنهایی قهرمان را تعیین نکرد، اما بردی مهم در مسیر فتح لالیگا بود.
گاهی ارزش یک مهاجم در همین چند ثانیه روشن می‌شود: یک حرکت، یک کنترل و ضربه‌ای که فرصت واکنش را از مدافع و دروازه‌بان می‌گیرد.
مسیر اروپا؛ عبور از سیتی، پاریس و بایرن
بارسلونا در مراحل حذفی لیگ قهرمانان اروپا، حریفانی از سنگین‌وزن‌های فوتبال قاره را کنار زد:
| مرحله | حریف | نتیجه مجموع دو بازی |
|---|---|---|
| یک‌هشتم نهایی | منچسترسیتی | ۳ بر ۱ |
| یک‌چهارم نهایی | پاری‌سن‌ژرمن | ۵ بر ۱ |
| نیمه‌نهایی | بایرن مونیخ | ۵ بر ۳ |
مسی موتور خلاقیت تیم بود، اما این مسیر را یک نفر طی نکرد. سوارز در مسابقات خارج از خانه برابر سیتی و پاری‌سن‌ژرمن گل‌های مهمی زد و نیمار نیز در مراحل پایانی، نقشی تعیین‌کننده داشت.
MSN فقط برای بازی‌های آسان ساخته نشده بود؛ برابر مدافعان و دروازه‌بان‌های بزرگ هم راهی پیدا می‌کرد.
مسی، بواتنگ و نویر؛ چند ثانیه ماندگار
در ۶ مه ۲۰۱۵، بارسلونا در بازی رفت نیمه‌نهایی میزبان بایرن مونیخِ پپ گواردیولا بود. روی نیمکت حریف، مربی‌ای نشسته بود که زمانی در شکوفایی مسی نقشی اساسی داشت.
مسابقه تا دقیقه ۷۷ بدون گل پیش رفت. سپس مسی با شوتی دقیق قفل بازی را شکست.
تنها سه دقیقه بعد، صحنه‌ای شکل گرفت که هنوز بارها بازپخش می‌شود: مسی مقابل ژروم بواتنگ تغییر جهت داد، مدافع آلمانی تعادلش را از دست داد و توپ با ضربه چیپ از بالای سر مانوئل نویر وارد دروازه شد.
این گل در دقیقه ۸۰ به ثمر رسید؛ نه ابتدای نیمه دوم. نیمار نیز در وقت‌های تلف‌شده گل سوم را زد تا بارسلونا با برتری ۳ بر صفر، قدم بزرگی به سوی فینال بردارد.
بایرن در بازی برگشت ۳ بر ۲ پیروز شد، اما دو گل نیمار کمک کرد بارسلونا در مجموع راهی برلین شود.
فینال برلین؛ جامی که با تلاش یک تیم به دست آمد
۶ ژوئن ۲۰۱۵، بارسلونا در فینال لیگ قهرمانان مقابل یوونتوس قرار گرفت. ایوان راکیتیچ در دقیقه چهارم گل نخست را زد، اما آلوارو موراتا در نیمه دوم بازی را به تساوی کشاند.
یوونتوس تسلیم نشده بود و بازی هنوز نفس داشت.
در دقیقه ۶۸، شوت مسی را جان‌لوئیجی بوفون دفع کرد و سوارز روی توپ برگشتی گل دوم را به ثمر رساند. در آخرین لحظات نیز نیمار گل سوم را زد تا بارسلونا ۳ بر ۱ برنده شود.
مسی در فینال گل نزد، اما در شکل‌گیری گل تعیین‌کننده نقش داشت. این هم تصویری از ماهیت MSN بود: اثرگذاری همیشه در نام گل‌زن خلاصه نمی‌شد.
بارسلونا با این پیروزی، پس از قهرمانی در لالیگا و جام حذفی اسپانیا، دومین سه‌گانه تاریخ باشگاه را تکمیل کرد. البته این موفقیت فقط متعلق به سه مهاجم نبود؛ خط میانی، دفاع و سازمان‌دهی لوئیس انریکه، بستر درخشش آن‌ها را فراهم کرده بودند.
آمار MSN در فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴
آمار گل‌های این سه مهاجم در تمام رقابت‌های رسمی فصل، اندازه قدرت هجومی‌شان را روشن می‌کند:
| بازیکن | تعداد گل |
|---|---|
| لیونل مسی | ۵۸ |
| نیمار | ۳۹ |
| لوئیس سوارز | ۲۵ |
| مجموع MSN | ۱۲۲ |
مسی و نیمار همچنین با ۱۰ گل، همراه با کریستیانو رونالدو، در صدر جدول گل‌زنان لیگ قهرمانان آن فصل قرار گرفتند.
در لالیگا، رونالدو با ۴۸ گل آقای گل شد؛ آماری درخشان که نباید زیر سایه قهرمانی بارسلونا فراموش شود. بااین‌حال، آن فصل نشان داد برتری فردی در جدول گل‌زنان، الزاماً به معنای برتری تیمی در پایان رقابت‌ها نیست.
رقابت با BBC؛ داستان هنوز تمام نشده بود
فصل با سه‌گانه بارسلونا به پایان رسید، اما رقابت MSN و BBC تمام نشده بود. رئال مادرید در تابستان ۲۰۱۵، پس از جدایی کارلو آنچلوتی، رافائل بنیتس را به‌عنوان سرمربی انتخاب کرد.
زین‌الدین زیدان در ژانویه ۲۰۱۶ هدایت تیم اصلی را بر عهده گرفت؛ نه در آغاز فصل. رئال زیر نظر او در سال‌های ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ سه قهرمانی متوالی لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد.
پس داستان، یک پیروزی همیشگی برای هیچ‌کدام نبود. بارسلونا با MSN فصلی تاریخی ساخت و رئال در ادامه، مسیر تازه‌ای برای فتح اروپا پیدا کرد.
ماندگاری MSN هم فقط به عدد ۱۲۲ مربوط نمی‌شود؛ به لحظاتی مربوط است که سه بازیکن با زبان‌های فوتبالی متفاوت، انگار از قبل می‌دانستند دیگری چه خواهد کرد. سه ستاره بودند، اما قدرت واقعی‌شان در کنار هم معنا پیدا می‌کرد.
