«The Departed» دوباره در جمع پربیننده‌ها؛ دنیرو و پاچینو چگونه نزدیک بود به فیلم اسکورسیزی بپیوندند؟
همبازی شدن رابرت دنیرو و آل پاچینو به‌تنهایی برای جلب توجه سینمادوستان کافی است؛ حالا اگر مارتین اسکورسیزی هم پشت دوربین باشد، مقاومت در برابر چنین ترکیبی دشوارتر می‌شود. این همکاری سرانجام در «The Irishman» شکل گرفت، اما گزارش‌ها نشان می‌دهند که ممکن بود سال‌ها زودتر، در فیلم «The Departed» محصول ۲۰۰۶، اتفاق بیفتد.
بیست سال پس از اکران، این تریلر جنایی دوباره توجه مخاطبان را جلب کرده است. طبق جدول فلیکس‌پاترول (FlixPatrol) در ۸ اکتبر ۲۰۲۶، «The Departed» در رتبه پنجم فیلم‌های پربیننده اچ‌بی‌او مکس (HBO Max) در آمریکا قرار دارد. گروه بازیگران نهایی فیلم کم‌ستاره نبود، اما احتمال حضور دو بازیگر افسانه‌ای «Heat» همچنان یکی از آن «چه می‌شد اگر»های وسوسه‌انگیز هالیوود است.
بر اساس گزارش‌های متعدد، اسکورسیزی می‌خواست نقش فرانک کاستلو را به آل پاچینو بسپارد؛ رئیس باند تبهکاران بوستون که در نهایت جک نیکلسون او را بازی کرد. پاچینو و اسکورسیزی تا آن زمان با یکدیگر همکاری نکرده بودند، بنابراین حتی بدون حضور دنیرو نیز این انتخاب می‌توانست اتفاق مهمی باشد.
درباره دنیرو، ماجرا فقط به گزارش‌های انتخاب بازیگر محدود نمی‌شود. اسکورسیزی هنگام تبلیغ «Killers of the Flower Moon»، در مصاحبه‌ای که ددلاین (Deadline) نقل کرده، تایید کرد که با او درباره حضور در فیلم صحبت شده بود: «با باب درباره‌اش حرف زدیم، اما نمی‌خواست در آن بازی کند.»
اسکورسیزی در این نقل‌قول توضیحی درباره نقش پیشنهادی دنیرو نمی‌دهد. بااین‌حال، تایید این گفت‌وگو در کنار گزارش‌های مربوط به پاچینو، تصور گروه بازیگران متفاوت «The Departed» را جذاب‌تر می‌کند.
دنیرو و پاچینو در «Heat» به‌شکلی درخشان مقابل یکدیگر قرار گرفتند. پیش از آن نیز هر دو در «The Godfather Part II» حضور داشتند، اما صحنه مشترکی نداشتند: دنیرو نقش جوانی ویتو کورلئونه، پدر مایکل با بازی پاچینو، را ایفا می‌کرد. همکاری مشترک آن‌ها زیر نظر اسکورسیزی سرانجام در سال ۲۰۱۹ و با «The Irishman» محقق شد.
تصور پاچینو در نقش کاستلو چندان دشوار نیست؛ شخصیتی با اعتمادبه‌نفس نمایشی و خلق‌وخوی انفجاری که فرصت زیادی برای بازیگری فراهم می‌کند. البته نیکلسون هم این نقش را با خویشتن‌داری بازی نکرد. کاستلوی او چنان تهدیدآمیز و پیش‌بینی‌ناپذیر است که حتی یک گفت‌وگوی معمولی در حضورش می‌تواند حال‌وهوای گروگان‌گیری پیدا کند.
دو بازیگر جوان‌تر فیلم نیز سهم مهمی در تنش بی‌وقفه داستان دارند. لئوناردو دی‌کاپریو نقش بیلی کاستیگان، پلیس مخفی نفوذکرده به تشکیلات کاستلو، را بازی می‌کند. در سوی دیگر، کالین سالیوان با بازی مت دیمون از درون اداره پلیس برای این تبهکار کار می‌کند. این دو زندگی پنهانی، موتور تعلیق فیلم‌اند؛ هر کدام باید هویت واقعی خود را مخفی نگه دارد و دیگری را پیدا کند.
«The Departed» در جدول «اچ‌بی‌او مکس» پایین‌تر از «Corpse Bride» و بالاتر از «Supergirl» قرار گرفته است. برای تماشای دوباره‌اش هم دلیل کم نیست: اسکورسیزی قصه نفوذ را به روایتی درباره مردانی تبدیل می‌کند که زیر فشار هویت‌های ساختگی‌شان به‌تدریج از نفس می‌افتند. خشونت ترسناک است، اما گاهی زنگ خوردن یک تلفن در لحظه نامناسب، کمتر از آن وحشت ندارد.
این فیلم در کارنامه جوایز اسکورسیزی نیز جایگاهی ویژه دارد. او در مراسم اسکار (Academy Awards) سال ۲۰۰۷ برای «The Departed» جایزه بهترین کارگردانی را گرفت؛ نخستین و تا زمان این گزارش، تنها پیروزی‌اش در این بخش.
اینکه «The Departed» بهترین فیلم اسکورسیزی است یا نه، هنوز می‌تواند بحثی داغ میان دوستداران سینما راه بیندازد. اما ترکیب طنز گزنده، تصمیم‌های فاجعه‌بار و تعلیق نفس‌گیرش، پس از بیست سال هم دلیل محکمی برای دوباره فشردن دکمه پخش است.
