پیش‌بینی فروش «Street Fighter»؛ آیا از سرنوشت «Mortal Kombat II» فرار می‌کند؟
پاییز از راه رسیده و فعلاً بخش بزرگی از گفت‌وگوهای سینمایی در اختیار فیلم‌های ترسناک مناسب هالووین است؛ از «Other Mommy» گرفته تا «Clayface»، فیلم وحشت جسمانی دنیای دی‌سی (DC Universe) با درجه‌بندی سنی بزرگسالان. اما پارامونت (Paramount) برای علاقه‌مندان به اکشن و بازی‌های ویدیویی هم گزینه پرسر‌وصدایی دارد: «Street Fighter». اقتباس تازه از مجموعه بازی محبوبی به همین نام، گروهی چنان متنوع از بازیگران و چهره‌های مشهور را کنار هم جمع کرده که ترکیبشان به‌خودی‌خود سرگرم‌کننده است. با این حال، پرسش اصلی به گیشه مربوط می‌شود: آیا این فیلم می‌تواند جایی موفق شود که «Mortal Kombat II» از رسیدن به موفقیت بازماند؟
طبق برآورد باکس‌آفیس تئوری (Box Office Theory)، «Street Fighter» در آستانه اکران آخر هفته آینده، افتتاحیه‌ای بین ۲۵ تا ۳۵ میلیون دلار در بازار داخلی آمریکای شمالی پیش رو دارد. رقیب مستقیم آن «Whalefall» است که فروش آغازینش بین ۱۰ تا ۱۵ میلیون دلار پیش‌بینی می‌شود؛ یکی از دو پروژه‌ای که این روزها در هالیوود درباره انسان‌های بلعیده‌شده به‌دست نهنگ‌ها ساخته می‌شوند.
چنین افتتاحیه‌ای برای فیلم کیتائو ساکورای، کارگردان «Bad Trip»، شروعی متوسط خواهد بود، نه یک پیروزی قاطع. بودجه رسمی فیلم هنوز اعلام نشده، اما با توجه به ابعاد پروژه، احتمالاً هزینه تولید بالایی داشته است. در نتیجه، برای جلوگیری از عملکرد تجاری ناامیدکننده، هم به تداوم فروش در هفته‌های بعد نیاز دارد و هم به استقبال قابل‌توجه مخاطبان خارج از آمریکای شمالی.
داستان «Street Fighter» در سال ۱۹۹۳ می‌گذرد و بر ریو با بازی اندرو کوجی و کن مسترز با بازی نوآ سنتینو تمرکز دارد؛ دو مبارز که از هم فاصله گرفته‌اند، اما با ورود چون‌لی مرموز، با بازی کالینا لیانگ، دوباره به میدان نبرد کشیده می‌شوند. او آن‌ها را برای حضور در دوره بعدی مسابقات جنگجوی جهانی دعوت می‌کند، ولی پشت این رقابت، توطئه‌ای مرگبار پنهان است که ریو و کن را وادار می‌کند هم با یکدیگر روبه‌رو شوند و هم با زخم‌ها و کابوس‌های گذشته‌شان.
رومن رینز در نقش آکوما، دیوید دستمالچیان در نقش ام. بایسون، کودی رودز در نقش گایل، فیفتی سنت در نقش بالروگ و جیسون موموآ در نقش بلانکا، از دیگر چهره‌های حاضر در فیلم هستند. چنین ترکیبی توجه زیادی جلب می‌کند، اما دستمزد این نام‌ها هم می‌تواند سهم قابل‌توجهی از هزینه‌ها را به خود اختصاص داده باشد.
«Street Fighter» پیش‌تر در سال ۱۹۹۴ به سینما آمده بود؛ اقتباسی که از آن به‌عنوان یکی از بدترین فیلم‌های ساخته‌شده براساس بازی‌های ویدیویی یاد می‌شود. البته شرایط امروز با آن دوران تفاوت دارد. هالیوود سرانجام در انتقال جهان بازی‌ها به سینما و تلویزیون به نتایج بهتری رسیده است؛ موفقیت فیلم‌هایی مانند «Sonic the Hedgehog» و «Resident Evil» زک کرگر، در کنار سریال تحسین‌شده «Fallout»، نشانه‌هایی از این تغییر هستند.
با این همه، هنوز باید دید ساکورای چقدر در تبدیل این بازی مبارزه‌ای به یک تجربه سینمایی موفق بوده و آیا نتیجه کار، مخاطبان عمومی را هم جذب می‌کند یا نه. واکنش بسیاری از طرفداران به نخستین تریلر، یک وجه مشترک داشت: فیلم حسابی سرگرم‌کننده به نظر می‌رسد. اما پروژه‌ای با این ابعاد نمی‌تواند فقط به هواداران قدیمی تکیه کند؛ تماشاگرانی که لزوماً با بازی آشنا نیستند هم باید برای خرید بلیت قانع شوند.
نزدیک‌ترین معیار مقایسه، «Mortal Kombat II» است که امسال پس از افتتاحیه نسبتاً مناسب ۳۸.۵ میلیون دلاری در آمریکای شمالی، در مجموع به فروش جهانی ۱۲۹.۵ میلیون دلار رسید. مشکل اصلی، افت شدید فروش در ادامه اکران بود؛ ضمن اینکه بازارهای خارجی هم نتوانستند کمک چندانی به آن کنند. فیلم «Mortal Kombat» محصول ۲۰۲۱ نیز تنها ۸۴.۴ میلیون دلار فروخته بود، هرچند عملکرد آن به‌شدت تحت‌تاثیر همه‌گیری کرونا قرار داشت.
پس مسیر موفقیت «Street Fighter» روشن، اما آسان نیست: استقبال بهتر در بازارهای خارجی، نقدهای مساعدتر و توصیه تماشاگران به یکدیگر می‌تواند به دوام فروش آن کمک کند. افتتاحیه پیش‌بینی‌شده به‌تنهایی برای قضاوت نهایی کافی نیست؛ سرنوشت فیلم بیشتر به این بستگی دارد که پس از هیجان روزهای نخست، چقدر مخاطب جذب کند.
شاید «Street Fighter» در ردیف بزرگ‌ترین قمارهای گیشه سال ۲۰۲۶ نباشد، اما فاصله زیادی هم با آن‌ها ندارد. پاسخ نهایی از ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶، با آغاز اکران فیلم، کم‌کم روشن خواهد شد.
