«Being Heumann»؛ روایت مبارزه برای حقوق افراد دارای معلولیت، با پشت‌صحنه‌ای دسترس‌پذیر
سیان هدر و کوین والش در کانتندرز لندن از ساخت فیلمی گفتند که تلاش برای رفع موانع را به داستان محدود نکرد؛ ۱۰ بازیگر اصلی دارای معلولیت بودند و محیط تولید متناسب با نیازهایشان آماده شد.
«فکر می‌کنم تاریخ‌ساز شدیم.» کوین والش، تهیه‌کننده «Being Heumann»، این جمله را در نشست پرسش‌وپاسخ کانتندرز ددلاین در لندن نه مشخصاً درباره خود فیلم، بلکه درباره محیط دسترس‌پذیری گفت که همراه با سیان هدر، کارگردان اثر، در محل تولید فراهم کرده بود. او تأکید کرد: «به این بخش از کار به‌اندازه خود فیلم افتخار می‌کنیم.»
این فیلم از تولیدات اپل اوریجینال فیلمز، داستان واقعی جودی هیومن، فعال حقوق افراد دارای معلولیت، را با بازی روث میدلی، بازیگر «Doctor Who»، روایت می‌کند. فیلم بر پایه خاطرات هیومن ساخته شده و بر رویدادهای سال ۱۹۷۷ تمرکز دارد؛ زمانی که او رهبری بیش از ۱۰۰ فرد دارای معلولیت را برای اشغال ساختمان فدرال سان‌فرانسیسکو بر عهده گرفت. این حرکت به تحصنی ۲۸روزه انجامید که طولانی‌ترین اشغال یک ساختمان فدرال در تاریخ آمریکا شناخته می‌شود.
معترضان در جریان تحصن، اجتماعی منسجم و همدل شکل دادند و حاضر نشدند ساختمان را ترک کنند تا دولت الزامات بخش ۵۰۴ قانون توان‌بخشی را اجرایی کند؛ مقرراتی برای منع تبعیض علیه افراد دارای معلولیت در برنامه‌ها و فعالیت‌های برخوردار از حمایت مالی فدرال که دسترس‌پذیری یکی از محورهای آن بود.
والش گفت گروه سازنده کوشیده همان پشتکاری را در تولید فیلم به کار بگیرد که هیومن در زندگی و مبارزاتش داشت: «ما با همان روحیه خستگی‌ناپذیر جودی سراغ این فیلم رفتیم. ۱۰ بازیگر اصلی دارای معلولیت داشتیم و دسترس‌پذیرکردن محیط، توجه به جزئیات زیادی می‌خواست؛ از ساخت رمپ برای دسترسی به تریلرها تا تغییر فضای تریلرهای مو و گریم، طوری که بازیگران بتوانند از آن‌ها استفاده کنند. برای انجام این کار واقعاً به حمایت شرکتی مثل اپل نیاز داشتیم.»
هدر نیز توضیح داد که آشنایی‌اش با سرگذشت هیومن از پیامی دوستانه آغاز شد. یکی از دوستان او که هنگام نمایش مستند «Crip Camp» در جشنواره ساندنس مسئول هماهنگی دسترس‌پذیری بود، با هیومن ملاقات کرده و بلافاصله به فکر یک فیلم داستانی افتاده بود.
هدر گفت: «دوستم پیام داد که دارم با زنی به اسم جودی هیومن وقت می‌گذرانم؛ او باحال‌ترین زن دنیاست و یک نفر باید درباره‌اش فیلم بسازد.»
این پیشنهاد برای هدر با تجربه‌ای مهم در مسیر حرفه‌ای‌اش پیوند خورد. او پیش‌تر در ساخت «CODA» با جامعه ناشنوایان از نزدیک آشنا شده بود؛ تجربه‌ای که به گفته خودش، نگاهش را به داستان‌های کمتر روایت‌شده تغییر داد: «کار روی آن فیلم برایم تجربه بسیار عمیقی بود. وارد جامعه ناشنوایان شدم و واقعاً فهمیدم چه تعداد از این داستان‌ها گفته نمی‌شوند. در جامعه افراد دارای معلولیت، سرگذشت‌های فوق‌العاده زیادی وجود دارد که هیچ‌وقت بازتاب پیدا نمی‌کنند.»
هدر پس از آن، مستند «Crip Camp» را دید و خاطرات هیومن را خواند؛ کتابی که او را با جزئیات اعتراضات بخش ۵۰۴ آشنا کرد. بااین‌حال، آنچه بیش از هر چیز توجهش را جلب کرد، فقط اهمیت تاریخی این مبارزه نبود، بلکه شخصیت خود هیومن هم بود.
او درباره این فعال فقید گفت: «جودی خیلی برایم جذاب بود، چون واقعاً شوخ‌طبع بود. زنی ریزنقش با لهجه بروکلینی که کاملاً به خودش مسلط بود و با طنزی فوق‌العاده، همه را هدایت می‌کرد.»
«Being Heumann» ماه گذشته در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو رونمایی شد و این هفته نیز یکی از نمایش‌های گالای شاخص جشنواره فیلم لندن را به خود اختصاص داده است. اکران محدود فیلم از ۶ نوامبر آغاز می‌شود و پس از آن، از ۱۳ نوامبر در اپل تی‌وی در دسترس قرار خواهد گرفت.
اهمیت تجربه «Being Heumann» در پیوند میان موضوع فیلم و شیوه ساخت آن است: روایتی درباره حق حضور برابر که سازندگانش تلاش کرده‌اند همان حق را در محیط کار نیز به رسمیت بشناسند. رمپ‌ها و تریلرهای مناسب‌سازی‌شده شاید روی پرده دیده نشوند، اما بخشی از پاسخی هستند که این تولید به پرسش اصلی داستان می‌دهد؛ اینکه برای مشارکت واقعی، باید موانع را برداشت، نه فقط درباره آن‌ها حرف زد.
