سم رتفورد از رویارویی دوگال با بلک جک رندال در «Outlander: Blood of My Blood» می‌گوید

برای هر تماشاگری که از بلک جک رندال سادیست با بازی توبیاس منزیس در «Outlander» نفرت داشته، رویارویی دوگال مک‌کنزی با نسخه جوان این سرباز بی‌رحم بریتانیایی، لحظه‌ای وسوسه‌انگیز بود: اگر دوگال همان‌جا کارش را تمام می‌کرد، جیمی و کلر، با بازی سم هیوئن و کترینا بالف، از چه رنج‌هایی نجات پیدا می‌کردند!

سم رتفورد، بازیگر دوگال، در گفت‌وگو با تی‌وی اینسایدر با شوخی به همین احتمال اشاره می‌کند: «اگر برایان خنجرش را به من داده بود، می‌توانستیم این کار را بکنیم!» بابی رینزبری، بازیگر مورا و همسر دوگال در سریال، نیز در این گفت‌وگو حضور داشت.

خبرنگار این رسانه در اسکاتلند، هنگام فیلم‌برداری صحنه سرنوشت‌ساز نجات دوگال، در محل حضور داشت. قلعه ساحلی بلک‌نس، بنایی متعلق به قرن پانزدهم، در این قسمت جای قلعه ویلیام را گرفته بود. برایان، با بازی جیمی روی، و پسرعمویش مرتا، با بازی روری الکساندر، تقریبا ماموریت نجات دوگال را به پایان رسانده بودند که با رندال جوان، با بازی فینلی گلاسگو، روبه‌رو شدند.

چهار بازیگر در اتاقی کوچک و کم‌نور، در حالی که صدای زوزه باد از بیرون می‌آمد، درگیری را تمرین و فیلم‌برداری کردند؛ درگیری‌ای که با اصرار برایان بر زنده نگه‌داشتن جوانی پایان می‌یابد که او بی‌گناه می‌پندارد. برای مخاطبان «Outlander»، این تصمیم تلخی مضاعفی دارد: در سریال اصلی، برایان سالخورده با بازی اندرو ویپ، در همین قلعه ویلیام پس از تماشای شلاق‌خوردن پسرش جیمی به دست رندال بزرگسال، دچار سکته‌ای مرگبار می‌شود.

رتفورد درباره بازگشت این شخصیت می‌گوید: «رندال بدون شک یکی از هیجان‌انگیزترین شخصیت‌های دنیای «Outlander» بود. برای همین، اینکه بخشی از بازگرداندنش به این داستان باشم، خیلی جذاب بود.»

البته میل دوگال به کشتن رندال، دلیل ملموس‌تری هم دارد. در صحنه‌ای که یک روز پیش از سکانس نجات فیلم‌برداری شده بود، دوگال را مانند جیمی به ستونی می‌بندند و برای گرفتن اطلاعات شکنجه می‌کنند. رندال تهدید می‌کند زبانش را با میله‌ای گداخته بسوزاند و تنها دستور افسر مافوق است که او را متوقف می‌کند.

رتفورد در محل فیلم‌برداری، تجربه اجرای این صحنه را چنین توصیف کرد: «کتک‌خوردن خیلی سخت‌تر از کتک‌زدن است. راستش خیلی هم کمتر خوش می‌گذرد. نکته جالب این بود که در نیمه اول صحنه، مردی واقعا غول‌پیکر دارد دوگال را می‌زند، اما دوگال ضربه‌ها را تحمل می‌کند و کمی هم جوابش را می‌دهد. ترس چندانی در کار نیست. بعد تضاد شدیدی را می‌بینید؛ چیزی که دوگال در چشم‌های این پسر جوان می‌بیند، باعث می‌شود ترسی شدید روی صورتش بنشیند. انگار می‌گوید: اینجا دیگر اختیار دست من نیست. این آدم مهارشدنی نیست و هیچ قاعده اجتماعی‌ای هم جلودارش نمی‌شود.»

گلاسگو نیز می‌گوید پیش از فیلم‌برداری صحنه‌هایش، «Outlander» را ندیده بود: «به من گفته بودند تماشایش نکن، چون از شخصیت خودت متنفر می‌شوی. قدم‌گذاشتن جای بازیگر قبلی کار بزرگی است. نقش خیلی ماندگاری است، اما بازی‌کردنش افتخار دارد.»

پس از این تجربه هولناک، بازگشت دوگال به قلعه لی‌اوک قرار است او را به رابطه‌ای برساند که از زمان ازدواج اجباری‌اش با مورا در فصل اول، گرم‌تر و عاشقانه‌تر شده است. رتفورد می‌گوید: «فکر می‌کنم احساساتشان تغییر کرده. خیلی غم‌انگیز است که می‌بینیم از این فاصله زیاد دلتنگ هم هستند، اما هیچ‌وقت این دلتنگی را به خود همدیگر نمی‌گویند.»

رینزبری نیز درباره دیدار دوباره آن‌ها توضیح می‌دهد: «حس می‌کنم در این دنیای مردانه، اول می‌بینیم بازگشت او برای مردان آن دوره چه معنایی دارد، نه برای همسرش. بعد شاید کم‌کم دنیای لطیف‌تری برای دوگال شکل بگیرد.»

بااین‌حال، بازگشت به خانه فقط وعده آرامش ندارد. دوگال از اقدام بی‌رحمانه لرد لوات، با بازی تونی کوران، باخبر خواهد شد؛ او الن، خواهر دوگال و معشوقه برایان با بازی هریت اسلیتر، را مسموم کرده تا بارداری‌اش پایان یابد و دیگر نتواند بچه‌دار شود. این خبر می‌تواند بار دیگر خشم دوگال را شعله‌ور کند.

رتفورد در این باره می‌گوید: «می‌دانیم برایان و مرتا برای رفتن و نجات دوگال فداکاری‌های زیادی کرده‌اند. برای همین، با خودم فکر می‌کنم شاید دوگال حالا دینی به گردن داشته باشد و بخواهد با انتقام‌گرفتن آن را جبران کند.»

سریال «Outlander: Blood of My Blood» جمعه‌ها از شبکه استارز (Starz) پخش می‌شود. تمامی قسمت‌های سریال را می‌توانید از آوا مووی تماشا کنید.