«رولف دی هیر» در جشنواره توکیو: رتبه «رده اول» ماهیت جشنواره را تغییر نمی‌دهد
«رولف دی هیر»، فیلم‌ساز استرالیایی و رئیس هیئت داوران بخش مسابقه جشنواره بین‌المللی فیلم «توکیو» (Tokyo International Film Festival)، در نشست خبری داوران درباره اهمیت رتبه‌بندی جشنواره‌ها صحبت کرد. او گفت تایید دوباره جایگاه توکیو به‌عنوان جشنواره‌ای «رده اول» ممکن است به جذب فیلم‌های بهتر کمک کند، اما تغییر چندانی در ماهیت آن ایجاد نمی‌کند.
جایگاه جشنواره توکیو به‌تازگی از سوی «فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های تهیه‌کنندگان فیلم» (Fédération Internationale des Associations des Producteurs de Films — FIAPF) تایید شده است؛ نهادی مستقر در بروکسل که در زمینه اعتباربخشی به جشنواره‌های سینمایی فعالیت می‌کند. با این حال، شیوه رتبه‌بندی جشنواره‌ها و معیارهای آن در طول سال‌ها بحث‌برانگیز بوده است.
این فدراسیون در مارس ۲۰۲۶، برای نخستین بار از سال ۲۰۰۷، نظام اعتباربخشی خود را بازنگری کرد. در چارچوب تازه، ۱۷ جشنواره در رده اول قرار گرفته‌اند و تعداد کل جشنواره‌های دارای اعتبار نیز افزایش یافته است. نظام پیشین چهار گروه جشنواره‌های رقابتی، تخصصی، غیررقابتی و جشنواره‌های مستند و فیلم کوتاه را شامل می‌شد، اما ساختار جدید همه آن‌ها را در مجموعه‌ای واحد از ۴۹ جشنواره در ۲۹ کشور و پنج قاره جای داده است.
«رولف دی هیر» درباره تاثیر این رتبه‌بندی گفت: «بیشتر کسانی که به جشنواره‌ها می‌رن، همیشه توکیو رو جشنواره‌ای رده‌اول می‌دونستن؛ پس از این نظر فکر نمی‌کنم تفاوت زیادی ایجاد بشه. به نظر می‌رسه این دسته‌بندی‌ها برای دسترسی جشنواره‌ها به فیلم‌های باکیفیت، دارن اهمیت بیشتری پیدا می‌کنن. از این جهت، شاید اینکه توکیو دوباره به‌طور رسمی این جایگاه رو گرفته، کمک‌کننده باشه؛ ولی فکر نمی‌کنم خود جشنواره خیلی تغییر کنه.»
او در پاسخ به پرسش دیگری درباره همین موضوع افزود: «برای بعضی‌ها خیلی مهمه و برای بعضی‌ها اصلا اهمیتی نداره؛ همین‌طور هم باید باشه.»
در کنار «رولف دی هیر»، «اوه جونگ وان»، تهیه‌کننده اهل کره جنوبی، «الکس سی. لو»، تهیه‌کننده فعال در نیویورک و توکیو، «یوو مور»، متخصص اصلاح رنگ فرانسوی، و «ماکیکو واتانابه»، بازیگر ژاپنی، داوری ۱۵ فیلم بخش مسابقه را بر عهده دارند.
تولید مشترک بین‌المللی نیز از موضوعات اصلی نشست بود؛ به‌ویژه با توجه به اینکه چند فیلم حاضر در بخش مسابقه امسال با مشارکت چند کشور ساخته شده‌اند. «الکس سی. لو» در این باره گفت: «متوجه نشده بودم که تعداد تولیدهای مشترک در برنامه جشنواره بیشتر شده، اما درسته که خیلی از تهیه‌کننده‌ها در اروپا، آمریکا و بقیه دنیا، بیشتر دنبال فرصت‌های تولید مشترک هستن. دلیل اصلی هم ارتباط این همکاری‌ها با حمایت‌های دولتی از تولید در کشورهای خودشونه.»
«رولف دی هیر» در پاسخ به پرسشی درباره امکان همکاری سینمایی ژاپن و استرالیا، تفاوت رویکرد صنعت سینمای استرالیا با اروپا را برجسته کرد. او گفت: «اینکه یک فیلم ژاپنی صرفا برای فیلم‌برداری به استرالیا بیاد، منطقی نیست؛ همین‌طور اینکه یک فیلم استرالیایی در ژاپن فیلم‌برداری بشه. اروپایی‌ها در تولید مشترک صرفا بر مبنای مسائل مالی خیلی خوب عمل می‌کنن، اما استرالیا در این زمینه چندان قوی نیست.»
او افزود: «تولیدهای مشترکی که در استرالیا جواب می‌دن، داستانی دارن که به‌طور طبیعی ایجاب می‌کنه بخشی در ژاپن و بخشی در استرالیا فیلم‌برداری بشه. اگر چنین فیلم‌نامه‌هایی برسن و مناسب باشن، این همکاری‌ها همیشه امکان‌پذیرن.»
داوران همچنین درباره معیارهای خود برای ارزیابی فیلم‌های بخش مسابقه صحبت کردند. «اوه جونگ وان» گفت: «برای من به‌عنوان داور، مهمه که داستان کارگردان و شیوه تعریف کردنش قانعم کنه.» او تاکید کرد برای دفاع از فیلم‌های محبوبش آماده بحث است و پیش‌تر در یکی از هیئت‌های داوری، هفت ساعت درباره یک فیلم گفت‌وگو کرده است.
«یوو مور» نیز گفت: «وقتی هر فیلم رو می‌بینم، دنبال چیزهایی می‌گردم که در اون جالب و صادقانه‌ان. در عین حال، واقعا سعی می‌کنم تصور کنم فیلم بعدی این کارگردان چه شکلی می‌تونه باشه.»
«ماکیکو واتانابه» هم درباره شیوه تماشای آثار توضیح داد: «سعی می‌کنم بدون پیش‌داوری فیلم ببینم و موقع تماشا دنبال جواب نگردم. به‌عنوان داور باید چیزهای دیگه‌ای رو هم در نظر بگیریم، اما بیشتر دنبال چیزی هستم که تحت تاثیرم قرار بده؛ بعدا به چیزی که از فیلم گرفتم فکر می‌کنم و هضمش می‌کنم.»
جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو که شب گذشته آغاز شد، به مدت ده روز در محدوده هیبیا و گینزای توکیو ادامه دارد. این رویداد چهارم نوامبر با برگزاری مراسم اهدای جوایز و نمایش فیلم «Colony» ساخته «یون سانگ هو»، فیلم‌ساز اهل کره جنوبی، به پایان می‌رسد.
