خانواده سباستین للیو از درگذشت کارگردان اسکاری «A Fantastic Woman» در ۵۲سالگی خبر دادند
آمالیا کاسای، شریک زندگی فیلم‌ساز شیلیایی، در بیانیه‌ای از درگذشت او پس از عوارض جسمی خبر داد؛ للیو هنگام کار روی اقتباس «Chilean Poet» بود و پروژه «Voyagers» را نیز در دست توسعه داشت.
سباستین للیو، فیلم‌ساز شیلیایی که با روایت زندگی زنان و شخصیت‌های درگیر با پیش‌داوری‌های اجتماعی به یکی از صداهای شاخص سینمای معاصر تبدیل شد، بنا بر اعلام خانواده‌اش روز جمعه در سانتیاگو درگذشت. او ۵۲ سال داشت و با فیلم‌هایی چون «A Fantastic Woman»، «Gloria» و «The Wonder» شناخته می‌شد.
خبر درگذشت للیو در پیامی در حساب شبکه اجتماعی آمالیا کاسای، شریک زندگی او، اعلام شد. رسانه‌های محلی شیلی نیز گزارش دادند که پیکر او در خانه‌اش پیدا شده است. خانواده تنها به «عوارض جسمی» اشاره کرده‌اند و علت دقیق مرگ اعلام نشده است.
کاسای در بیانیه خانواده نوشت: «با اندوه فراوان، درگذشت سباستین للیو، فیلم‌ساز شیلیایی، را پس از عوارض جسمی اعلام می‌کنیم. روزهای بسیار تلخی را می‌گذرانیم و یاد او همیشه با ما خواهد ماند. او انسانی فوق‌العاده بود که در لحظه‌های مهم تاریخ شیلی، سهم ارزشمندی در فرهنگ این کشور داشت. از همه می‌خواهیم در این روزهای دشوار، حریم خصوصی خانواده را رعایت کنند و با ما همراه و ملاحظه‌گر باشند.»
للیو در زمان درگذشت مشغول فیلم‌برداری «Chilean Poet»، اقتباسی از رمان آلخاندرو سامبرا، بود. او همچنین پروژه «Voyagers» را در دست توسعه داشت؛ فیلمی با بازی اندرو گارفیلد در نقش کارل سیگن، ستاره‌شناس نامدار، و دیزی ادگار جونز در نقش آن درویان، فیلم‌ساز مجموعه «Cosmos». درباره سرنوشت این دو پروژه هنوز اطلاعاتی اعلام نشده است.
مهم‌ترین موفقیت بین‌المللی للیو با «A Fantastic Woman» رقم خورد؛ فیلم محصول ۲۰۱۷ که اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان را برای شیلی به ارمغان آورد. این اثر در جشنواره برلین رونمایی شد و چند جایزه، از جمله جایزه فیلم‌نامه، گرفت. جایزه ایندیپندنت اسپیریت نیز از دیگر افتخارات آن بود.
در مرکز داستان، مارینا با بازی دانیلا وگا قرار دارد؛ زنی ترنس که پیشخدمت و خواننده است و با مردی مسن‌تر، با بازی فرانسیسکو ریس، برای آینده برنامه می‌ریزد. مرگ ناگهانی مرد، او را نه‌فقط با سوگ، بلکه با خانواده معشوق و جامعه‌ای روبه‌رو می‌کند که حق عزاداری و هویتش را به رسمیت نمی‌شناسند. قدرت فیلم در همین جابه‌جایی بود: به‌جای آنکه شخصیت اصلی را به موضوع قضاوت دیگران تقلیل دهد، نگاه و تجربه او را در مرکز روایت نگه می‌داشت.
للیو در سال ۲۰۲۲ با تریلر روان‌شناختی «The Wonder» بار دیگر توجه منتقدان را جلب کرد. فیلم که نخستین بار در جشنواره تلوراید نمایش داده شد، نامزد بفتای بهترین فیلم بریتانیایی شد و فلورنس پیو نقش اصلی آن را بازی کرد.
داستان در سال ۱۸۶۲ می‌گذرد و درباره لیب رایت، پرستاری انگلیسی، است که به جامعه‌ای مذهبی در ایرلند دعوت می‌شود تا وضعیت دختری ۱۱ساله را بررسی کند. آنا، با بازی کیلا لرد کسیدی، مدعی است چهار ماه چیزی نخورده و با «مائده آسمانی» زنده مانده است. با وخیم‌ترشدن حال دختر، تلاش پرستار برای کشف حقیقت، تقابل میان مشاهده، ایمان و قدرت روایت‌های جمعی را آشکار می‌کند. للیو در نگارش فیلم‌نامه این اثر نیز مشارکت داشت.
تازه‌ترین فیلم او، موزیکال «The Wave»، سال گذشته در جشنواره کن رونمایی شد و تابستان امسال از طریق ولف ویدئو به سینماها رسید. این فیلم با بازی دانیلا لوپس، به موج اعتراض‌های فمینیستی شیلی در بهار ۲۰۱۸ می‌پردازد؛ اعتراض‌ها و تجمع‌های دانشگاهی‌ای که برای جلب توجه به آزار و خشونت گسترده علیه زنان شکل گرفتند. «The Wave» نخستین فیلم للیو در شیلی پس از «A Fantastic Woman» بود.
او در گفت‌وگویی در جشنواره کن، درباره انتخاب قالب موزیکال توضیح داده بود: «در مقطعی از تاریخ بشر و سینما هستیم که دیگر نمی‌شود با همان سادگی گذشته به چیزها نگاه کرد. اگر در یک ژانر کار می‌کنید، تقریبا وظیفه دارید ظرفیتش را گسترش بدهید؛ نه لزوما اینکه آن را زیرورو کنید، بلکه باید بدانید چرا از آن استفاده می‌کنید. باید مرزها را جلو ببرید تا نتیجه فقط تمرینی در نوستالژی نباشد، بلکه به زمان حال تعلق داشته باشد.»
سباستین للیو وات، متولد ۸ مارس ۱۹۷۴ در آرژانتین، در خردسالی همراه مادرش به شیلی رفت. پس از تحصیل در مدرسه سینمای شیلی، ساخت فیلم کوتاه، موزیک‌ویدئو و مجموعه تلویزیونی را تجربه کرد و در سال ۲۰۰۵ با «The Sacred Family» نخستین فیلم بلند خود را ساخت. «Navidad» در سال ۲۰۰۹، «The Year of the Tiger» در سال ۲۰۱۱ و «Gloria» در سال ۲۰۱۳، مراحل بعدی مسیر حرفه‌ای او بودند.
کارنامه بین‌المللی‌اش با «Disobedience» و سپس «Gloria Bell»، بازآفرینی انگلیسی‌زبان «Gloria»، ادامه یافت. او نویسنده یا هم‌نویسنده تمام فیلم‌هایی بود که کارگردانی کرد و در «Gloria Bell» و «The Wave» به‌عنوان تهیه‌کننده نیز حضور داشت.
وجه مشترک آثار للیو، توجه به انسان‌هایی بود که برای اختیار داشتن بر زندگی، بدن و احساسات خود با فشار محیط روبه‌رو می‌شوند. از حق سوگواری در «A Fantastic Woman» تا کشمکش ایمان و حقیقت در «The Wonder»، سینمای او بیش از آنکه به‌جای شخصیت‌هایش حکم بدهد، فضایی برای دیده‌شدنشان فراهم می‌کرد؛ ویژگی‌ای که جایگاهش را فراتر از جوایز و موفقیت‌های جشنواره‌ای تعریف می‌کند.
