۵ سریال تاریخی برتر نتفلیکس؛ از «The Crown» تا «Peaky Blinders»

سریال تاریخی خوب فقط لباس‌های قدیمی، کاخ‌های باشکوه و میدان‌های نبرد ندارد؛ باید بتواند آدم‌های گذشته را با ترس‌ها، آرزوها و تناقض‌هایشان به ما نزدیک کند. جذابیت بهترین آثار این ژانر نیز همین‌جاست: فاصله زمانی را کنار می‌زنند و نشان می‌دهند میل به قدرت، نیاز به عشق و کشمکش‌های خانوادگی، چندان هم متعلق به یک دوره خاص نیستند.

نتفلیکس مجموعه متنوعی از این روایت‌ها را در اختیار مخاطبان قرار داده است؛ از سریال‌های طولانی‌تری مانند «The Last Kingdom»، «Outlander» و «Bridgerton» تا مینی‌سریالی مثل «Godless». این پلتفرم علاوه بر تولید آثار اختصاصی، سراغ مجموعه‌های تاریخی شبکه‌های دیگر نیز رفته است. برای نمونه، دو مینی‌سریال تحسین‌شده اچ‌بی‌او درباره جنگ جهانی دوم، «Band of Brothers» و «The Pacific»، بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ در نتفلیکس عرضه شدند.

در این فهرست، پنج سریال برتر را مرور می‌کنیم که هرکدام از مسیری متفاوت به گذشته نگاه می‌کنند. بعضی بر رویدادها و شخصیت‌های واقعی تکیه دارند و بعضی داستانی خیالی را در بستری تاریخی پیش می‌برند؛ اما نقطه مشترکشان، ترکیب تاریخ با شخصیت‌پردازی، تعلیق و درام است.

۵. «The Crown»؛ پشت درهای بسته خاندان سلطنتی

«The Crown» یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های درام پرهزینه و پرجزئیات تلویزیونی است. این مجموعه در شش فصل، نزدیک به شش دهه از دوران سلطنت ملکه الیزابت دوم را روایت می‌کند و در کنار تحولات سیاسی و اجتماعی، به روابط خصوصی اعضای خاندان سلطنتی بریتانیا می‌پردازد.

ارزش سریال صرفاً در بازسازی کاخ‌ها و مناسبت‌های رسمی نیست. طراحی صحنه و لباس، فضاسازی دوره‌های مختلف و بازی‌های قدرتمند، همگی در خدمت نمایشی قرار می‌گیرند که تضاد میان وظیفه عمومی و خواسته شخصی را دنبال می‌کند. در این جهان، حتی تصمیم‌های عاطفی نیز می‌توانند پیامدهای سیاسی داشته باشند.

کلر فوی، مت اسمیت و ونسا کربی در دو فصل نخست، پایه‌های بازیگری مجموعه را محکم بنا کردند. در فصل‌های بعد، حضور بازیگرانی چون اولیویا کولمن، جاش اوکانر و الیزابت دبیکی به حفظ کیفیت آن کمک کرد. تغییر بازیگران با گذر زمان نیز اجازه داد فرسودگی، پختگی و تغییر جایگاه شخصیت‌ها ملموس‌تر شود.

فصل‌های پنجم و ششم به دلیل آزادی‌های دراماتیک در بازنمایی وقایع واقعی، بیش از فصل‌های قبلی با انتقاد روبه‌رو شدند. بااین‌حال، پیتر مورگان، خالق مجموعه، در بخش بزرگی از مسیر توانست از چهره‌های رسمی و شناخته‌شده، شخصیت‌هایی دارای کشمکش و تناقض بسازد.

حتی اگر اخبار خاندان سلطنتی برایتان جذاب نیست، «The Crown» می‌تواند به‌عنوان درامی درباره قدرت، ازدواج و هزینه‌های زندگی زیر نگاه عمومی، تماشایی باشد.

۴. «Narcos»؛ تاریخ خونین یک امپراتوری مواد مخدر

برای مخاطبی که تاریخ را همراه با هیجان یک درام گانگستری می‌خواهد، «Narcos» انتخابی قدرتمند است. داستان سریال از دهه ۱۹۷۰ تا دهه ۱۹۹۰، ظهور پابلو اسکوبار در تجارت مواد مخدر کلمبیا و پیامدهای سقوط او را دنبال می‌کند.

روایت میان اسکوبار و همکارانش، ماموران اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا و چهره‌های حکومتی کلمبیا جابه‌جا می‌شود. همین تعدد زاویه دید، مجموعه را از زندگی‌نامه ساده یک خلافکار فراتر می‌برد و تصویری از خشونتی ارائه می‌دهد که همه طرف‌های درگیر را تحت تاثیر قرار داده است.

تعقیب‌وگریز میان اسکوبار و نیروهایی که برای متوقف کردن او تلاش می‌کنند، به داستان تنشی مداوم می‌دهد. اما آنچه این هیجان را ماندگار می‌کند، بازی واگنر مورا است؛ اجرایی که جذابیت، بی‌رحمی و تناقض‌های اسکوبار را کنار هم قرار می‌دهد. پدرو پاسکال نیز در نقش خاویر پنیا، ماموری مصمم و گرفتار در موقعیت‌های دشوار، حضوری تاثیرگذار دارد.

«Narcos» را نباید بازسازی کاملاً دقیق و مستند تاریخ دانست. سریال برای ساختن روایتی منسجم و پرکشش، واقعیت را با عناصر داستانی ترکیب می‌کند. بااین‌حال، در هر سه فصل، هیجان جنایی را با نمایش هزینه انسانی خشونت همراه می‌سازد و از بهترین مجموعه‌های اختصاصی نتفلیکس باقی می‌ماند.

۳. «East of Eden»؛ خانواده، زخم و میراث تباهی

مینی‌سریال هفت‌قسمتی «East of Eden»، اقتباسی از رمان جان استاین‌بک است که با تمرکز بیشتر بر کتی ایمز، زاویه تازه‌ای به این داستان شناخته‌شده می‌دهد. فلورنس پیو نقش کتی را بازی می‌کند؛ شخصیتی مرموز و ویرانگر که حضورش سرنوشت یک خانواده را تغییر می‌دهد.

داستان در دره سالیناس کالیفرنیا، از اواخر قرن نوزدهم تا جنگ جهانی اول جریان دارد. در مرکز آن، رابطه کتی و آدام تراسک با بازی کریستوفر ابوت، پیوند پرتنش آدام با برادر ناتنی‌اش چارلز با بازی مایک فایست و زندگی نسل بعدی خانواده قرار گرفته است. جوزف زادا و جو اندرس نیز نقش پسران دوقلوی آدام، کال و آرون، را بر عهده دارند.

این اقتباس، کتی را بیش از پیش به مرکز روایت می‌آورد و به گذشته آسیب‌دیده و مسیر شکل‌گیری رفتارهای مخرب او توجه می‌کند. نتیجه، تلاشی برای قابل‌فهم‌تر کردن شخصیتی است که همچنان فریبکار و خطرناک باقی می‌ماند. توضیح دادن ریشه‌های تباهی، لزوماً به معنای تبرئه آن نیست.

بازی پیو نیروی اصلی این رویکرد است. او باید هم آشفتگی درونی کتی را نشان دهد و هم توانایی‌اش در فریب دادن دیگران را باورپذیر نگه دارد. در چنین داستانی، کشمکش اصلی فقط میان افراد نیست؛ میان میراث خانوادگی و امکان انتخاب مسیری متفاوت نیز جریان دارد.

برای تماشاگر ناآشنا با رمان، «East of Eden» درامی پرکشش درباره خانواده و آسیب‌های روانی است. برای خوانندگان استاین‌بک نیز فرصتی فراهم می‌کند تا شخصیت‌های آشنا را از منظری متفاوت ببینند.

۲. «Vikings»؛ نبرد برای سرزمین، ایمان و قدرت

«Vikings» مخاطب را به جهان جنگجویان نورس در اوایل قرون وسطی می‌برد؛ جهانی که در آن جاه‌طلبی، وفاداری و باورهای مذهبی، پیوسته در برخورد با یکدیگر قرار می‌گیرند.

محور اولیه داستان، رگنار لاثبروک با بازی تراویس فیمل است؛ جنگجویی بی‌امان و هوشمند که افق آرزوهایش از مرزهای سرزمین خود فراتر می‌رود. سریال به‌تدریج فرزندان، متحدان و دشمنان او را نیز وارد مرکز روایت می‌کند و کشمکش‌های قدرت را در اسکاندیناوی، انگلستان و دیگر سرزمین‌ها گسترش می‌دهد.

نبردهای خشن و چشمگیر از امتیازهای آشکار مجموعه‌اند، اما ماندگاری آن بیشتر به روابط شخصیت‌ها وابسته است. کاترین وینیک در نقش لاگرتا، شخصیتی مستقل و قدرتمند می‌سازد که هم در کنار رگنار و هم جدا از او، توان رهبری و مبارزه دارد.

بیورن با بازی الکساندر لودویگ، فلوکیِ کشتی‌ساز با بازی گوستاف اسکاشگورد و راهب مهربان، اتلستن، با بازی جورج بلگدن نیز هرکدام بُعد متفاوتی به داستان اضافه می‌کنند. به‌ویژه برخورد جهان مذهبی اتلستن با باورهای نورس، به مجموعه عمقی فراتر از جنگ و کشورگشایی می‌دهد.

«Vikings» که ابتدا از شبکه هیستوری و پرایم ویدیو پخش شد، در شش فصل توانست جهانی گسترده و پرحادثه بسازد. ترکیب شخصیت‌های به‌یادماندنی، رقابت‌های بی‌رحمانه و چرخش‌های داستانی، جایگاه بالای آن را میان درام‌های تاریخی توجیه می‌کند.

۱. «Peaky Blinders»؛ امپراتوری جنایت بر شانه‌های مردی زخم‌خورده

«Peaky Blinders» در خیابان‌های خشن بیرمنگامِ اوایل قرن بیستم، داستان خانواده شلبی و گسترش قدرت آن‌ها را روایت می‌کند. در مرکز این امپراتوری، تامی شلبی ایستاده است؛ شخصیتی که بازی کیلین مورفی به او جذابیتی سرد، تهدیدکننده و درعین‌حال شکننده می‌بخشد.

تامی قلب تپنده سریال است، اما کیفیت مجموعه تنها به او وابسته نیست. آرتور، برادر دردسرسازش با بازی پل اندرسون؛ پولی گری، عمه کاردان خانواده با بازی هلن مک‌کروری؛ و مایکل گری، پسرعموی جوان و جاه‌طلب با بازی فین کول، همگی سهم مهمی در شکل‌گیری درام دارند. اختلاف میان آن‌ها نشان می‌دهد بزرگ‌ترین تهدید یک خانواده قدرتمند، همیشه از بیرون نمی‌آید.

استیون نایت، خالق سریال، فعالیت‌های جنایی شلبی‌ها را به فضای سیاسی فاسد و ناآرام دوره پیوند می‌زند. در نتیجه، داستان هم درباره توسعه یک کسب‌وکار غیرقانونی است و هم درباره سازوکار قدرت در جامعه‌ای که مرز میان نفوذ سیاسی و خشونت سازمان‌یافته در آن باریک شده است.

در لایه‌ای عمیق‌تر، «Peaky Blinders» به ذهن فرسوده تامی نزدیک می‌شود. زخم‌های جنگ و بحران‌های پی‌درپی زندگی شخصی، به‌تدریج بر او سنگینی می‌کنند و گاهی سریال را به قلمرو تریلر روان‌شناختی می‌برند. موفقیت بیرونی او الزاماً به معنای رهایی درونی نیست.

تصاویر چشمگیر و صحنه‌های اکشن، این شخصیت‌پردازی را در طول شش فصل همراهی می‌کنند. حاصل، مجموعه‌ای خشن و پیش‌بینی‌ناپذیر است که گذشته را نه به‌عنوان منظره‌ای دور، بلکه به شکل نیرویی زنده در رفتار آدم‌ها نشان می‌دهد.

این پنج سریال، پنج مسیر متفاوت برای سفر به گذشته‌اند: از محدودیت‌های سلطنت تا خشونت کارتل‌ها، از میراث خانوادگی تا کشورگشایی و جنایت شهری. «Peaky Blinders» صدرنشین این انتخاب است، چون هیجان و سبک بصری را به مطالعه‌ای ماندگار درباره قدرت و آسیب پیوند می‌زند؛ یادآوری اینکه گاهی مهم‌ترین میدان نبرد یک درام تاریخی، نه خیابان و قصر، بلکه ذهن شخصیت اصلی آن است.