۱۰ اسپین‌آف تلویزیونی که ساخته نشدند؛ داستان‌هایی که هنوز حسرت تماشایشان را داریم

گاهی یک شخصیت فرعی آن‌قدر جذاب است که دلمان می‌خواهد دوربین، قهرمان اصلی را رها کند و به دنبال او برود. اسپین‌آف‌ها از همین کنجکاوی متولد می‌شوند: فرصتی برای کشف گوشه‌ای دیگر از جهان یک سریال، همراه شدن با شخصیتی محبوب یا بازگشت به گذشته‌ای که فقط اشاره‌هایی به آن شنیده‌ایم.

اما فاصله میان یک ایده امیدوارکننده و سریالی که واقعاً روی آنتن می‌رود، کم نیست. بعضی پروژه‌ها حتی به فیلم‌برداری نمی‌رسند؛ بعضی قسمت آزمایشی می‌سازند و پشت درهای شبکه باقی می‌مانند. گروهی دیگر نیز در قالب یک قسمت از سریال مادر معرفی می‌شوند؛ روشی که به آن «پایلوت درون‌سریالی» می‌گویند و قرار است میزان جذابیت داستان تازه را محک بزند.

این ۱۰ اسپین‌آف هرگز به سریالی مستقل تبدیل نشدند، اما ایده‌هایشان هنوز جذاب است. مهم‌تر اینکه در چند مورد، شخصیت‌های محبوب برای پیوستن به همین پروژه‌ها از سریال اصلی کنار رفتند؛ بدون آنکه مقصد تازه‌ای برایشان ساخته شود.

۱. «Windward Circle»؛ زندگی جس بیرون از استارز هالو

جس ماریانو با بازی میلو ونتیمیلیا، یکی از شخصیت‌هایی بود که حضورش به «Gilmore Girls» انرژی متفاوتی می‌داد. رابطه او با روری گیلمور، با بازی الکسیس بلدل، فقط یک ماجرای عاشقانه نوجوانانه نبود؛ جس با سرکشی و آسیب‌پذیری‌اش ظرفیت داستانی مستقلی داشت.

قرار بود این ظرفیت در «Windward Circle» به کار گرفته شود. جس استارز هالو را ترک می‌کرد و برای پیدا کردن پدری که مدت‌ها از زندگی‌اش غایب بود، به ونیس بیچ کالیفرنیا می‌رفت. قسمت «Here Comes the Son» در فصل سوم «Gilmore Girls» نیز زمینه این مسیر تازه را فراهم کرد.

بااین‌حال، شبکه بنا بر گزارش‌ها، هزینه فیلم‌برداری در ونیس بیچ و اطراف آن را بیش از حد بالا دانست و پروژه کنار گذاشته شد. نتیجه، غیبت طولانی جس در بخش‌هایی از فصل‌های بعد بود؛ شخصیتی که گاه برای نزدیک شدن دوباره به روری بازمی‌گشت، اما دیگر جایگاه سابقش را نداشت.

این اسپین‌آف می‌توانست جس را از نقش ضلع سوم یک رابطه عاشقانه بیرون بیاورد و به قهرمان داستانی درباره هویت، خانواده و پیدا کردن جای خود در جهان تبدیل کند.

۲. «Rose Tyler: Earth Defence»؛ قهرمانی رز بدون دکتر

وقتی «Doctor Who» در سال ۲۰۰۵ احیا شد، رز تایلر با بازی بیلی پایپر، نخستین همراه دکتر در دوره جدید بود. شور و سرزندگی رز و به‌ویژه رابطه عاطفی‌اش با دکتر دهم، با بازی دیوید تننت، او را به یکی از چهره‌های ماندگار سریال تبدیل کرد.

پس از خروج رز، قرار بود «Rose Tyler: Earth Defence» زندگی تازه او را دنبال کند؛ این بار در نقش مدافعی که با تهدیدهای فرازمینی مقابله می‌کند. پروژه تا مرحله سفارش و تعیین بودجه در بی‌بی‌سی پیش رفت، اما راسل تی دیویس، گرداننده وقت «Doctor Who»، شخصاً مانع ادامه آن شد.

نگرانی دیویس ماهیتی داستانی داشت: اگر زندگی رز بدون دکتر همچنان به همان اندازه شگفت‌انگیز و ماجراجویانه می‌ماند، جدایی او از سریال اصلی بخشی از تاثیر عاطفی‌اش را از دست می‌داد.

در عوض، «Torchwood» با محوریت جک هارکنس، با بازی جان بارومن، به دفاع از زمین در برابر موجودات بیگانه پرداخت. رز نیز بعدها به شکل‌های مختلف به «Doctor Who» بازگشت، اما سریالی مستقل می‌توانست نشان دهد تجربه سفر با دکتر چگونه از او قهرمانی متکی به توانایی‌های خودش ساخته است.

۳. «Valley Girls»؛ گذشته لیلی در کالیفرنیای دهه ۱۹۸۰

«Gossip Girl» با نوجوانان ثروتمند منهتن و روابط پرتنش آن‌ها شناخته می‌شود، اما زمانی قرار بود از نیویورک معاصر فاصله بگیرد و به مالیبوی دهه ۱۹۸۰ برود.

قسمت ماقبل آخر فصل دوم، با عنوان «Valley Girls»، نقش پایلوت یک پیش‌درآمد هم‌نام را داشت. در آن، لیلی ون در وودسن، با بازی کلی رادرفورد، سال‌های نوجوانی خود را به یاد می‌آورد. بریتنی اسنو نقش لیلی جوان را بازی می‌کرد و کریستن ریتر در نقش خواهرش، کارول، بخش مهم دیگری از داستان بود.

سی‌دابلیو پروژه را سفارش نداد. دان آستروف، از مدیران وقت شبکه، این احتمال را مطرح کرد که معرفی ایده در دل سریال اصلی، به‌جای ساخت یک پایلوت مستقل، به شانس آن آسیب زده باشد.

«Valley Girls» می‌توانست شخصیت لیلی را از زاویه‌ای تازه بازخوانی کند و نشان دهد پشت ظاهر کنترل‌شده و جایگاه اجتماعی او، چه گذشته‌ای قرار دارد. در نهایت، جهان «Gossip Girl» به‌جای این سفر به گذشته، در سال ۲۰۲۱ با احیایی کوتاه‌عمر به زمان حال بازگشت.

۴. «The Farm»؛ دوایت شروت در قلمرو خودش

در فصل نهم و پایانی «The Office»، رین ویلسون همچنان برای ادامه نقش دوایت شروت آمادگی داشت. حاصل، ایده «The Farm» بود؛ اسپین‌آفی با همان قالب مستندنما که دوایت را از دفتر به مزرعه خانوادگی می‌برد.

در قسمت معرفی این پروژه، دوایت و خواهر و برادرش، فنی و جب، با بازی ماخاندرا دلفینو و توماس میدلدیچ، مزرعه‌ای را به ارث می‌بردند. دوایت تلاش می‌کرد آن دو را به بازگشت به زندگی روستایی و حفظ میراث خانواده ترغیب کند.

ان‌بی‌سی بنا بر گزارش‌ها، اشتیاق چندانی به این ایده نداشت. یکی از نگرانی‌ها این بود که دوایت در محیط اداری، در برخورد با آدم‌هایی معمولی‌تر از خودش، بهتر جواب می‌دهد؛ درحالی‌که قرار گرفتن او در مرکز جمعی به همان اندازه نامتعارف، ممکن بود از قدرت کمدی شخصیت بکاهد.

سال‌ها بعد، «The Paper» به‌عنوان اسپین‌آف «The Office» ساخته شد. بااین‌حال، «The Farm» هنوز یک امکان جذاب باقی مانده است: تماشای دوایت در جایی که دیگر همکار عجیب دیگران نیست، بلکه قواعد جهان را خودش تعیین می‌کند.

۵. «How I Met Your Dad»؛ پروژه‌ای پیش از «How I Met Your Father»

«How I Met Your Mother» سرانجام با «How I Met Your Father» صاحب اسپین‌آف شد؛ مجموعه‌ای که پس از دو فصل، در سال ۲۰۲۳ لغو شد و پرسش اصلی‌اش را بی‌پاسخ گذاشت. اما پیش از آن، پروژه دیگری با عنوان «How I Met Your Dad» وجود داشت.

پایلوت این سریال در سال ۲۰۱۴ ساخته شد. کارتر بیز و کریگ توماس، خالقان سریال اصلی، همراه با امیلی اسپیوی آن را توسعه دادند. ساختار آشنا بود: سالی جاویتس در سن بالاتر، با صدای مگ رایان، روایت می‌کرد که چگونه با پدر دخترش آشنا شده است.

گرتا گرویگ نقش سالی جوان را داشت؛ زنی که به‌تازگی از همسر اولش جدا شده و می‌کوشد زندگی و هویت خود را دوباره پیدا کند. سی‌بی‌اس پروژه را به سریال تبدیل نکرد، هرچند تلاش برای ساخت اسپین‌آف ادامه یافت و سرانجام به مجموعه هولو در سال ۲۰۲۲ رسید.

جذابیت نسخه کنارگذاشته‌شده، فرصت دیدن گرویگ در مرکز یک کمدی درباره شروع دوباره بود. البته مسیر حرفه‌ای او بدون این سریال هم به‌خوبی پیش رفت و بعدها به کارگردانی «Barbie» رسید.

۶. «Marvel’s Most Wanted»؛ خداحافظی برای مقصدی که ساخته نشد

بابی مورس و لنس هانتر، با بازی آدریان پالیکی و نیک بلاد، از فصل دوم «Marvel’s Agents of S.H.I.E.L.D.» به مجموعه پیوستند. این دو مامور توانمند، هم سابقه ازدواج داشتند و هم رابطه‌ای پیچیده که در کنار صحنه‌های اکشن، به داستان کشش می‌داد.

قرار بود پس از جدا شدن از شیلد، ماجراهایشان در «Marvel’s Most Wanted» ادامه پیدا کند. برای پروژه پایلوت ساخته شد و اودد فهر نیز به گروه بازیگران پیوست، اما هویت شخصیت مارولی او رسماً اعلام نشد.

ای‌بی‌سی در نهایت این اسپین‌آف را سفارش نداد و در همان دوره، فصل سوم «Agent Carter» نیز ساخته نشد. پس از آن، لنس برای حضوری کوتاه در فصل پنجم به «Agents of S.H.I.E.L.D.» بازگشت، اما بابی دیگر در طول مجموعه ظاهر نشد.

پایلوت «Marvel’s Most Wanted» نیز به‌صورت عمومی منتشر نشده است. بنابراین نه کیفیت آن روشن است و نه مسیر دقیق داستانش؛ فقط می‌دانیم دو شخصیت محبوب برای پروژه‌ای خداحافظی کردند که هرگز به مقصد نرسید.

۷. «Sue Sue in the City»؛ شروع بزرگسالی سو هک

سیتکام «The Middle» زندگی خانواده هک را در شهری کوچک در ایندیانا روایت می‌کرد. سو هک، با بازی ایدن شر، با دستپاچگی‌ها و امیدواری سرسختانه‌اش، ظرفیت خوبی برای ادامه داستان داشت.

اندکی پس از پایان سریال در سال ۲۰۱۸، شر تایید کرد که پایلوت یک اسپین‌آف در حال فیلم‌برداری است. پروژه با عنوان موقت «Sue Sue in the City»، سه سال پس از وقایع مجموعه اصلی می‌گذشت و سو بزرگسال را پس از نقل‌مکان به شیکاگو دنبال می‌کرد.

ای‌بی‌سی تا نوامبر همان سال از سفارش سریال صرف‌نظر کرد. به این ترتیب، فرصت همراه شدن با سو در مرحله‌ای تازه از زندگی از دست رفت.

این ایده می‌توانست تضاد شیرینی میان روحیه آشنای سو و زندگی در شهری بزرگ بسازد؛ بدون آنکه لازم باشد شخصیت برای بالغ شدن، خوش‌بینی خاص خود را کنار بگذارد. ایدن شر اکنون همراه با هم‌بازی‌اش، براک سیارللی، در یک پادکست بازتماشای «The Middle» از تجربه ساخت آن صحبت می‌کند، اما داستان بزرگسالی سو همچنان روایت‌نشده مانده است.

۸. «Wayward Sisters»؛ شکار هیولا خارج از خانواده وینچستر

«Supernatural» در طول ۱۵ فصل، جهان گسترده‌ای از هیولاها، شکارچیان و افسانه‌های فراطبیعی ساخت. یکی از امیدوارکننده‌ترین تلاش‌ها برای گسترش آن، «Wayward Sisters» بود که پایلوتش در فصل سیزدهم پخش شد.

داستان بر کلانتر جودی میلز، با بازی کیم رودز، و دخترانی متمرکز بود که مانند خانواده خود از آن‌ها مراقبت می‌کرد؛ از جمله کلر نواک با بازی کاترین نیوتن و الکس جونز با بازی کاترین رامدین. این گروه همراه با چند شخصیت دیگر، برای نجات سم و دین وینچستر از بُعدی خطرناک وارد عمل می‌شدند.

سی‌دابلیو پروژه را به سریال تبدیل نکرد. جودی در فصل‌های بعدی مجموعه اصلی حضور داشت، اما دیگر چنین فرصتی برای قرار گرفتن در مرکز روایت پیدا نکرد.

«Supernatural» بعدها با پیش‌درآمد «The Winchesters» گسترش یافت و پیش‌تر نیز اقتباسی انیمه‌ای در سال ۲۰۱۱ داشت. بااین‌حال، امتیاز «Wayward Sisters» در فاصله گرفتن از محور همیشگی خانواده وینچستر بود؛ فرصتی برای نشان دادن اینکه این جهان، قهرمانان و خانواده‌های دیگری هم دارد.

۹. «Green Arrow & the Canaries»؛ میراث کماندار در سال ۲۰۴۰

در روزگاری که جهان مشترک اروورس بخش بزرگی از برنامه‌های سی‌دابلیو را تشکیل می‌داد، پایان «Arrow» می‌توانست آغاز داستان تازه‌ای باشد.

فصل هشتم و پایانی، پایلوت درون‌سریالی «Green Arrow & the Canaries» را ارائه کرد. داستان در آینده‌ای دگرگون‌شده پس از رویداد «Crisis on Infinite Earths» جریان داشت و میا، دختر الیور کویین با بازی کاترین مک‌نامارا، را در کنار بلک کَنری‌هایی قرار می‌داد که از زمان دیگری آمده بودند. ماموریت آن‌ها دفاع از استار سیتی در سال ۲۰۴۰ بود.

حضور کیتی کسیدی و جولیانا هارکاوی، در کنار انرژی متفاوت مک‌نامارا، ترکیبی آشنا اما تازه می‌ساخت. صحنه‌های مبارزه نیز می‌توانستند همان مسیر آزموده‌شده «Arrow» را ادامه دهند.

با وجود پیوند روشن ایده با میراث سریال اصلی، سی‌دابلیو آن را سفارش نداد. اروورس نیز سرانجام با فصل نهم «The Flash» به پایان رسید و این فرصت برای دنبال کردن نسل بعدی قهرمانانش محقق نشد.

۱۰. پیش‌درآمد «The 100»؛ جهان در نخستین روزهای پس از فاجعه

«The 100» از ابتدا جهانی را نشان می‌داد که جنگ هسته‌ای آن را دگرگون کرده بود. پیش‌درآمد پیشنهادی قرار بود به لحظه فروپاشی بازگردد و نشان دهد این نظم تازه چگونه شکل گرفت.

قسمت «Anaconda» در فصل هفتم و پایانی، پایلوت این پروژه بود؛ مجموعه‌ای که نام رسمی تاییدشده‌ای نداشت. داستان با فاجعه هسته‌ای و پناه گرفتن گروهی از بازماندگان در پناهگاه آغاز می‌شد. بیل کادوگان، با بازی جان پایپر فرگوسن، چهره‌ای متعصب در میان آن‌ها بود که به یافتن دروازه‌ای اسرارآمیز به جهان‌های دیگر وسواس پیدا می‌کرد.

جیسون روتنبرگ، خالق سریال، توضیح داده بود که رقابت میان دو فرزند بیل، کالی و ریس، با بازی آیولا ایوانز و آدین بردلی، از محورهای اصلی داستان خواهد بود. فلش‌بک‌ها نیز می‌توانستند زندگی پیش از سقوط بمب‌ها را روشن کنند.

پس از دو سال توسعه، پروژه در سی‌دابلیو پیش نرفت و پلتفرم دیگری هم آن را نپذیرفت. در نتیجه، بخشی از پرسش‌ها درباره ریشه‌های جهان قبیله‌ای و پساآخرالزمانی «The 100» بی‌پاسخ ماند.

این پروژه‌ها لزوماً به سریال‌هایی موفق تبدیل نمی‌شدند؛ یک شخصیت محبوب همیشه توان حمل داستانی مستقل را ندارد و یک پایلوت جذاب هم تضمین‌کننده چند فصل روایت نیست. بااین‌حال، حسرت این اسپین‌آف‌ها از جایی واقعی می‌آید: آن‌ها درهای تازه‌ای به جهان‌هایی آشنا باز کردند و پیش از آنکه فرصت عبور بدهند، در را بستند. گاهی آنچه از یک سریال در ذهن می‌ماند، فقط داستانی نیست که دیده‌ایم؛ داستانی است که قرار بود ببینیم.