برای دریافت سریع‌تر اخبار ما، سایت را در گوگل دنبال کنید

دنبال کردن ...
اخبار سریال خارجیبررسی

تصمیم سرنوشت‌ساز اسکولا در «FBI»؛ جان بوید و شانتل ون‌سانتن از آینده این زوج می‌گویند

هشدار: این مطلب داستان قسمت هفتم فصل نهم سریال «FBI» با نام «Posterity» را فاش می‌کند.

اسکولا و نینا در آغاز تازه‌ترین قسمت «FBI» تصور می‌کنند برای مرحله بعدی زندگی‌شان برنامه دارند: نینا فرصت شغلی جذابی را در سن‌دیگو می‌پذیرد و همراه پسرشان، داگی، راهی آنجا می‌شود؛ اسکولا هم در نیویورک می‌ماند و مرتب به دیدن خانواده‌اش می‌رود. اما تا پایان قسمت، این برنامه جای خود را به تصمیمی می‌دهد که می‌تواند آینده هر دوی آن‌ها را تغییر دهد.

نینا با بازی شانتل ون‌سانتن، در آخرین پرونده‌اش در نیویورک کنار اسکولا با بازی جان بوید، مگی با بازی میسی پرگریم و ایوا با بازی جولیانا آیدن مارتینز کار می‌کند. در جریان پرونده، آن‌ها با تهدیدی ناشی از همکاری غیرمنتظره یک کارتل مکزیکی با سپاه پاسداران ایران روبه‌رو می‌شوند. نینا همچنین آلوارو زاپاتا، نفر ششم فهرست تحت‌تعقیب‌ترین مجرمان اف‌بی‌آی، را دنبال می‌کند؛ دستگیری بزرگی که امیدوار است پایان به‌یادماندنی حضورش در نیویورک باشد.

بااین‌حال، نقطه عطف زندگی این زوج نه در جریان عملیات، بلکه پس از گفت‌وگویی میان مگی و اسکولا شکل می‌گیرد. آن‌ها درباره تجربه مشترک از دست دادن خواهر یا برادرشان حرف می‌زنند و مگی به اسکولا می‌گوید نینا خوش‌شانس است، چون او می‌داند چه چیزی واقعا اهمیت دارد. کمی بعد، اسکولا به همسرش خبر می‌دهد که درخواست انتقال به سن‌دیگو خواهد داد. نینا می‌گوید نمی‌تواند از او بخواهد تیم، زندگی و همه آنچه ساخته است را پشت سر بگذارد، اما پاسخ اسکولا روشن است: «تو زندگی منی. تو و پسرمان زندگی من هستید و من هر جا شما باشید، خواهم بود.»

بوید و ون‌سانتن در گفت‌وگوهایی با تی‌وی اینسایدر و تی‌وی‌لاین، از معنای این تصمیم، پشت‌صحنه سکانس پایانی و احتمال جدایی اسکولا از سریال صحبت کرده‌اند.

پرسش: باید از تصمیم پایانی شروع کنیم. جان، آیا درخواست انتقال اسکولا مقدمه خروج تو از سریال است؟ باید نگران خداحافظی باشیم؟

جان بوید: «امیدوارم نه. تا جایی که می‌دانم، برنامه‌ای برای این موضوع وجود ندارد. اما نمی‌خواهم از معنای این تصمیم برای آن‌ها به‌عنوان یک زوج عبور کنیم، چون داستان اصلی همین است: آن‌ها حاضر نیستند از هم دور بمانند.»

او در توضیح بیشتر به «تی‌وی‌لاین» می‌گوید: «تا جایی که می‌دانم، همین‌جا دارم رشد می‌کنم و هنوز کسی ریشه‌ام را نزده! امیدوارم راهی برای بیرون آمدن از این موقعیت پیدا کنیم. نمی‌خواهم فرصت فکر کردن به این احتمال و تجربه احساساتش را از طرفداران بگیرم، اما تا جایی که خبر دارم، هنوز در این سریال کار دارم. باید ببینیم به کجا می‌رویم.»

پرسش: گفت‌وگوی اسکولا با مگی همان لحظه‌ای بود که او را به تصمیم نهایی رساند؟

بوید: «بله، فکر می‌کنم همه‌چیز داشت او را به آن نقطه می‌رساند. فیلم‌برداری آن صحنه عالی بود. این سکانس بعدا اضافه شد؛ کمی وقت اضافه داشتیم و نویسنده‌ها ایده خوبی برای نوشتن این گفت‌وگو پیدا کردند. میسی هم خیلی جالب درباره چیزهایی حرف زد که در نهایت اهمیت دارند. اسکولا بدون کمک کسی که این‌همه مدت شانه‌به‌شانه‌اش کار کرده، نمی‌توانست به آن نتیجه برسد. برای من، صحنه فوق‌العاده‌ای میان مگی و اسکولا بود. رابطه‌شان تقریبا شبیه خواهر و برادر است و فقط مگی می‌توانست کمکش کند به آن نقطه برسد.»

شانتل ون‌سانتن: «زمان کاملا مناسبی برای چنین گفت‌وگویی بود.»

بوید: «خیلی تاثیرگذار بود. واقعا خوشحال شدم که این ارتباط میان تجربه‌هایشان شکل گرفت.»

پرسش: تصمیم اسکولا برای نینا چه معنایی دارد؟

ون‌سانتن: «سختی ماجرا این است که هیچ‌کدام نمی‌خواهد دیگری مجبور به فداکاری شود. انگار توافقشان این بوده: تو از چیزی نگذری، من هم از چیزی نگذرم؛ سختی‌اش را با رفت‌وآمد تحمل می‌کنیم. تو تیمت را داری، من شغل تازه‌ام را و بالاخره درستش می‌کنیم. اما وقتی اسکولا خودش آن فداکاری را می‌کند که حاضر نبود از نینا بخواهد، لحظه‌ای خیلی زیبا و غیرمنتظره شکل می‌گیرد.»

او ادامه می‌دهد: «در تصور من، آن‌ها بارها درباره این موضوع و راه‌های کنار آمدن با آن صحبت کرده‌اند. احتمالا رفتن اسکولا اصلا جزو گزینه‌ها نبوده؛ چون تیمش را ساخته، رویای خودش را دارد و هر دو فکر می‌کردند می‌توانند رابطه از راه دور را پیش ببرند. اما اگر حالا به این نتیجه رسیده، باید بپذیریم آدم‌ها ممکن است نظرشان عوض شود و دلیل این تغییر هم اهمیت دارد. این حمایت اسکولا از نینا واقعا زیباست.»

پرسش: رابطه این دو پیش از ازدواج هم جدی و عمیق بود. چه چیزی باعث می‌شود این زوج کنار هم دوام بیاورند؟

ون‌سانتن: «ازدواج برای رابطه‌ای که طی چند فصل دیده‌ایم، مثل گیلاس روی کیک است. آن‌ها از قبل شراکت و تعهد عمیقی ساخته بودند و یاد گرفته بودند چطور در این رابطه زندگی کنند؛ درحالی‌که هر دو مامورند، کار می‌کنند، بچه دارند و مدام فداکاری می‌کنند. این فقط مرحله تازه‌ای از زندگی‌شان است. حالا فرصتی پیش آمده تا نینا دنبال رویایش برود و سوال این است: چه کسی برای دیگری از چیزی می‌گذرد؟ حمایت می‌کنی؟ می‌مانی؟ این‌ها گفت‌وگوهایی است که احتمالا همیشه داشته‌اند، حتی اگر همه‌شان را در قسمت نبینیم.»

بوید نیز درباره رسیدن اسکولا به حمایت کامل از همسرش می‌گوید: «پایه رابطه‌شان درک مشترک از خدمت به هدفی بزرگ‌تر است؛ اینکه به امکان ساختن دنیایی بهتر باور داشته باشی. محروم کردن کسی که دوستش داری از دنبال کردن چنین هدفی، نه‌تنها عشق نیست، بلکه بی‌رحمی است. اسکولا می‌فهمد نمی‌تواند از نینا بخواهد میان او و کاری که دوست دارد یکی را انتخاب کند. اما اینکه بگویی مانعت نمی‌شوم و هر طور شده درستش می‌کنیم، به این معنا نیست که واقعا می‌دانی چطور قرار است جواب بدهد.»

پرسش: نینا در این قسمت درباره رفتن تردید می‌کند، اما ظاهرا تردیدش به توانایی انجام شغل تازه مربوط نیست.

ون‌سانتن: «نه، فکر نمی‌کنم به خودش یا توانایی‌هایش شک داشته باشد. اگر چیزی باشد، شاید گاهی زیادی هم اعتمادبه‌نفس دارد! تردید تلخ‌وشیرینش درباره این است که این تصمیم با خانواده و رابطه‌شان چه می‌کند. همان‌جا ترس سراغش می‌آید و اسکولا تکیه‌گاهش می‌شود؛ مخصوصا در پایان که می‌گوید: نه، من هم می‌آیم.»

او این فرصت شغلی را ادامه مسیر پیشرفت نینا می‌داند: «در ذهن من، این چیزی است که همیشه می‌خواسته. از وقتی به «FBI: Most Wanted» رفتم، حس می‌کنم قدم‌به‌قدم شاهد بالا رفتن او از نردبان پیشرفت بوده‌ایم. کاملا به توانایی‌هایش باور دارم.»

ون‌سانتن درباره فشار عاطفی این تغییر می‌افزاید: «گاهی چیزی که سال‌ها رویایش را داشته‌ای و برایش تلاش کرده‌ای، بالاخره جلویت قرار می‌گیرد، اما پیچیده است. جابه‌جایی می‌خواهد، برنامه‌ریزی می‌خواهد و باید فکر کنی چه چیزی برای بچه و برای هر دوی شما بهتر است. عملا داری شکل زندگی و تعهدت را از نو تنظیم می‌کنی. عجیب بود اگر هیچ تردیدی سراغش نمی‌آمد.»

«نینا می‌داند از پس کار برمی‌آید، اما آیا هم‌زمان می‌تواند زندگی خوبی برای پسرش بسازد، شریک خوبی باشد و احساس خودخواهی نکند؟ اینجاست که به همسرش نیاز دارد تا یادآوری کند: ما با هم در این مسیر هستیم؛ تو از پسش برمی‌آیی. رسیدن روز اسباب‌کشی لزوما فقط حس قشنگ تحقق یک رویا را ندارد. ماجرا سیاه‌وسفید نیست؛ در همان بخش خاکستری زندگی جریان دارد.»

پرسش: اگر قرار بود رابطه از راه دور را ادامه دهند، کدام‌یک بیشتر نگران بود؟

بوید: «فکر می‌کنم نینا بیشتر نگران رابطه بود. اسکولا با خودش می‌گوید: خب، هر دو هفته می‌آیم، آخر هفته را با هم می‌گذرانیم، می‌رویم باغ‌وحش سن‌دیگو و خانوادگی کاری می‌کنیم. او هنوز نمی‌داند این برنامه واقعا چه چیزهایی در بر دارد. نینا بیشتر از جزئیات شغل، ساعت‌ها، پرونده‌ها، بچه و پیدا کردن پرستار خبر دارد. اسکولا کمی در خیال خودش است که فقط رفت‌وآمد می‌کنم و تمام.»

ون‌سانتن: «هر دو طرف مسئولیت‌ها و برنامه‌ریزی‌های متفاوتی دارند. شغل نینا به‌عنوان رئیس احتمالا کمی ثبات بیشتری برای داگی فراهم می‌کند؛ برخلاف زمانی که پرونده‌ای دستت می‌دهند و باید بلافاصله راه بیفتی. اما این به معنای آسان بودن سفر از یک سوی کشور به سوی دیگر برای اسکولا نیست.»

او با اشاره به تجربه بازیگران می‌گوید: «در کار ما هم همین اتفاق می‌افتد. دعا می‌کنی کار بعدی نزدیک خانه باشد، بعد سر از ونکوور درمی‌آوری و می‌بینی فقط روزی دو پرواز وجود دارد! سخت خواهد بود، اما هر دو حاضرند تلاش کنند و مهم همین است.»

پرسش: سکانس پایانی چطور فیلم‌برداری شد؟

ون‌سانتن: «جالب بود، چون حتی فرصت نکردیم خیلی درباره آن حرف بزنیم یا فکر کنیم. قرار بود صحنه در شب باشد، اما آن روز از برنامه جلو بودیم. میلنا گوویچ کارگردان قسمت بود که فوق‌العاده است و خیلی خوش‌شانس بودیم که این قسمت به او رسید. یک‌دفعه در پارک دومینو ایستاده بودیم، خورشید داشت غروب می‌کرد و گفتند: باید همین حالا بگیریمش؛ خیلی زیباست. دوربین را بردارید، برویم! هیچ وقتی نداشتیم.»

بوید: «واقعا به گروه‌مان افتخار کردم. همه آن‌قدر با هم کار کرده‌اند که وقتی کارگردان گفت بیست دقیقه وقت دارم، گفتیم آماده‌ایم. فقط نمی‌توانستیم به تریلرها برگردیم و لباس قرارمان را بپوشیم؛ باید با لباس صحنه قبلی فیلم‌برداری می‌کردیم. پرسیدیم منطقی است؟ با تهیه‌کننده تماس گرفتند و تایید شد.»

همچنین بخوانید...
سریال FBI و FBI: Most Wanted: سی بی اس از دومین اسپین آف دیک ولف می گوید

ون‌سانتن: «مدیر فیلم‌برداری آماده است؟ دوربین آماده است؟ و شروع کردیم.»

بوید: «سال‌ها تجربه باعث شد بتوانیم همان لحظه وارد صحنه شویم و انجامش بدهیم. گاهی همین شرایط نتیجه جالب‌تری می‌دهد.»

ون‌سانتن: «بعد از فیلم‌برداری تازه پرسیدم: صحنه خوب شد؟ حتی وقت نکرده بودم زیادی به آن فکر کنم.»

پرسش: آیا اسکولا ممکن است بعدا درباره انتقال مردد شود؟

بوید: «هنوز مشخص نیست. اما خوشحالم که در داستانش مردی را می‌بینیم که حاضر است درخواست انتقال بدهد. با یک زوج مامور اف‌بی‌آی صحبت کرده بودیم که سال‌ها در این سازمان کار کرده و با هم جابه‌جا شده بودند. زن عضو گروه عملیاتی پرونده تک‌تیرانداز واشینگتن دی‌سی بود. آن‌ها به ما گفتند طبق سیاست اف‌بی‌آی، باید امکان انتقال همراه با همسر مامورت را فراهم کنند. بنابراین وقتی اسکولا می‌گوید درخواست انتقال می‌دهم، واقعا دارد می‌گوید: می‌آیم و کنارت خواهم بود.»

او ادامه می‌دهد: «این برای شخصیتی که ابتدا مردی اهل روابط گذرا بود و از دوست‌دخترهای مدل اینستاگرامی‌اش تعریف می‌کرد، مسیر زیبایی است؛ حالا آماده است همراه زنی فوق‌العاده برود که جهش شغلی بزرگی داشته. چنین مردی را دوست دارم در تلویزیون نشان بدهم.»

ون‌سانتن با تعجب می‌پرسد: «این‌ها قبل از نینا اتفاق افتاده بود؟»

بوید: «بله! تیف مجبور بود به من تذکر بدهد. اسکولا اهل رابطه‌های یک‌شبه بود.»

ون‌سانتن: «این را نمی‌دانستم! البته دوستان، قرار نیست چنین چیزی را تشویق کنیم.»

پرسش: این تصمیم چه چیزی درباره مسیر رابطه آن‌ها نشان می‌دهد؟

بوید: «این دو خیلی وقت‌ها با دلشان تصمیم می‌گیرند. هر دو می‌دانند هم کارشان را دوست دارند و هم یکدیگر را، و در آخرین لحظه تصمیمی شکل می‌گیرد. دل همان چیزی را می‌خواهد که می‌خواهد. این تجربه برای خیلی از زوج‌ها، مخصوصا در رابطه از راه دور، واقعی و قابل‌درک است.»

ون‌سانتن: «تغییر شغل و نقل‌مکان به آن سوی کشور؛ به خیلی از اعضای خانواده و دوستان خودم فکر می‌کنم که چنین تجربه‌ای داشته‌اند. مدام فداکاری می‌کنی و سهم دو نفر همیشه در یک زمان برابر نیست. اینکه اسکولا از قرار گذاشتن با مدل‌های اینستاگرامی به عاشق شدن، ازدواج، تشکیل خانواده و فداکاری رسیده، تحول فوق‌العاده‌ای است.»

بوید شباهتی هم میان این موقعیت و ابتدای رابطه‌شان می‌بیند، اما وقتی گفت‌وگوی زمان بارداری نینا را به یاد می‌آورد، ون‌سانتن جزئیات را اصلاح می‌کند: «نینا نگفت به تو نیاز ندارم. گفت اشکالی ندارد، مسئولیت تو نیست؛ این تصمیم من است و می‌روم. آن زمان هم قرار بود به سن‌دیگو برود و یک شغل اداری بگیرد.»

بوید به شوخی پاسخ می‌دهد: «عالی شد؛ حالا باید همه‌چیز را دوباره فیلم‌برداری کنم!»

پرسش: در پرونده این قسمت، نینا باید بپذیرد که با زاپاتا معامله شود تا تهدید بزرگ‌تری را متوقف کنند. کنار آمدن با این موضوع برایش چقدر سخت است؟

ون‌سانتن: «چنین چیزی در کارشان پیش می‌آید، اما این بار چون در حال رفتن است، بیشتر به او فشار می‌آورد. با خودش فکر می‌کرد شاید بتوانم قبل از رفتن، نفر ششم فهرست تحت‌تعقیب‌ترین‌ها را بگیرم و میراثی اینجا بگذارم. چه کسی نمی‌خواهد در آخرین مسابقه المپیکش طلا بگیرد؟»

«گذشتن از آن برای هدفی بزرگ‌تر، هم در رابطه‌شان اتفاق می‌افتد و هم در کار. اما این باعث نمی‌شود ناامیدکننده نباشد. ناراحت‌کننده است، ولی باید تهدید بزرگ‌تری را متوقف کنند و دوباره روی چیزی تمرکز کنند که اهمیت دارد: ساختن دنیایی بهتر و امن‌تر. هضمش آسان نیست، اما زندگی ادامه دارد و مجرم و پرونده دیگری در انتظارشان است.»

پرسش: در این قسمت، همکاری نینا و ایوا هم پررنگ است. بازگشت به تیم چه حسی دارد؟

ون‌سانتن: «همیشه دوست دارم که نویسنده‌ها چنین موقعیت‌هایی می‌سازند. دفعه قبل، قسمتی با مگی و نینا داشتیم و این بار واقعا دوباره فرصت کردم مامور باشم. علاقه نینا به کارش هنوز زنده است و کار کردن کنار ایوا، مگی و اسکولا خیلی لذت‌بخش بود. وقتی برمی‌گردم، واقعا حس می‌کنم عضوی از تیم هستم. اینکه مدتی با ایوا هم‌تیمی شدم هم عالی بود.»

بوید: «خوب است شانتل با بقیه بازیگران هم کار کند، اما من می‌گویم: یک لحظه، به شرطی که برای خودمان هم صحنه داشته باشیم!»

ون‌سانتن با تشبیه این جابه‌جایی‌ها به هدیه‌ای در بازی هدیه‌کشی می‌گوید: «هر کسی می‌گوید این را من برمی‌دارم و من یک‌دفعه کنار نفر بعدی هستم! هر رابطه‌ای هم متفاوت است. هر مامور تجربه و تخصص خودش را وارد همکاری می‌کند و کشف این تفاوت‌ها خیلی سرگرم‌کننده است.»

پرسش: جان، اشاره به دوستی اسکولا و بیل با بازی نیک گلفوس هم جالب بود. دوست داری همکاری‌تان در «CIA» ادامه پیدا کند؟

بوید: «من هم دوست دارم بیشتر از این ببینیم. نیک رفیق من است و خیلی دوستش دارم. می‌خواهم او را به سریال خودمان هم بیاوریم؛ امیدوارم در یکی از صحنه‌هایم حضور داشته باشد.»

ون‌سانتن: «شاید وقتی نینا دور است، بیشتر بوکس کار کنی.»

بوید: «نیک را بیاورید اینجا؛ می‌تواند کمی کتکم بزند!»

پرسش: اگر انتقال اسکولا انجام نشود، رابطه او و نینا چه وضعی پیدا می‌کند؟

بوید: «اگر آخرش بگوید نمی‌توانم بیایم، باید بمانم، و بعد بخواهند با یک بچه کوچک رابطه از راه دور را پیش ببرند، فکر می‌کنم فاجعه می‌شود.»

ون‌سانتن: «باید ببینیم. فکر می‌کنم می‌شود هر راهی را امتحان کرد. اگر نینا امتحان کند و جواب ندهد چه؟ تنها کاری که می‌توانی بکنی این است که مسیر باور و دلت را دنبال کنی. شاید تصمیم درستی نباشد، اما گاهی از تصمیمی که جواب نمی‌دهد، بیشتر از تصمیمی که همیشه موفق است یاد می‌گیری. این را از زندگی خودم هم آموخته‌ام.»

«این فرصت می‌دهد آن‌ها را در فضای تازه‌ای ببینیم که رشد می‌کنند. دیگر فقط سوال ازدواج کردن یا نکردن نیست؛ فصل دیگری است درباره زندگی، کار، حرفه و رویاهایشان و اینکه چطور همه این‌ها را در یک رابطه، با بچه و فاصله جغرافیایی کنار هم نگه می‌دارند.»

بوید بحث را با شوخی ادامه می‌دهد: «به‌عنوان بازیگر، دلت می‌خواهد یک صحنه خداحافظی کامل داشته باشی، انگار واقعا داری می‌روی، اما بدانی برمی‌گردی و هنوز شغلت را داری. من می‌گویم تا آخرش برویم؛ اسکولا می‌رود، برایم مراسم ختم بگیرید و بعد برگردم!»

ون‌سانتن: «مراسم ختم؟!»

بوید: «نه، منظورم این است همه گریه کنند.»

ون‌سانتن: «آها، می‌خواهی تیمت گریه کند و سخنرانی خداحافظی داشته باشد.»

بوید: «تا بفهمد چقدر دوستش دارند و بعد بگوید: شوخی کردم، همین‌جا هستم!»

پرسش: بعد از این قسمت، دوباره نینا را در «FBI» می‌بینیم؟

ون‌سانتن: «من مدام سروکله‌ام پیدا می‌شود، پس هیچ‌وقت نمی‌دانید! تا وقتی این قسمت‌های فوق‌العاده نوشته نشوند، خودم هم خبر ندارم. گفته‌ام تا وقتی داگی را بی‌مادر نگذارند، برای هر چیزی که نویسنده‌ها بخواهند بررسی کنند آماده‌ام.»

«واقعا قدردانم که چند سال است فرصت داریم این رابطه را ادامه بدهیم و عمیق‌تر بررسی‌اش کنیم؛ این سریال‌ها همیشه چنین کاری نمی‌کنند. نویسنده‌ها موقعیت‌های خیلی جذابی می‌نویسند و من خوشحالم هر زمان لازم باشد برگردم.»

پرسش: همکاری با یکدیگر در این سال‌ها چه ویژگی‌ای داشته که بیشتر از همه دوستش دارید؟

بوید: «شانتل نیروی فوق‌العاده‌ای است و خیلی سخت کار می‌کند. در ساخت سریالی با این حجم قسمت و در این مدت طولانی، آدم‌هایی مثل او هستند که مدام دنبال چیز تازه و هیجان‌انگیز می‌گردند. چیزی که بیشتر از همه دوست دارم، جست‌وجوی بی‌وقفه‌اش برای لحظه‌های مهم است. هیچ صحنه‌ای را سرسری نمی‌گیرد. همیشه چیزی برای کشف کردن هست و معمولا چیزی پیدا می‌کنیم که نمی‌دانستیم آنجاست.»

ون‌سانتن: «برمی‌گردی به چیزی آشنا و دوست‌داشتنی، اما باز هم فرصت کشف چیز تازه‌ای داری. به‌ندرت با کسی کار می‌کنی که این‌قدر پیگیر بیان حقیقت باشد. جان آماده است حقیقت صحنه را نشان بدهد، حتی اگر به‌هم‌ریخته، ناخوشایند یا پیچیده باشد. این کار آسیب‌پذیری واقعی می‌خواهد و فکر می‌کنم همان صداقت و آسیب‌پذیری است که مخاطبان با آن ارتباط می‌گیرند. خوش‌شانسم که در این صحنه‌ها کنارش هستم.»

پرسش: جان، از قسمت‌های آینده چیزی می‌توانی بگویی؟

بوید: «مگی و اوای به دردسر می‌افتند و کمک لازم دارند. جوبال اسکولا را با هلیکوپتر می‌فرستد سراغشان. اسکولا در دفتر نشسته و جوبال با عجله می‌آید و می‌گوید: تو با هلیکوپتر می‌روی! ظاهرا جوبال می‌داند چطور اسکولا را از پشت میزش بلند کند.»

ون‌سانتن: «خیلی بامزه است که سریال این‌همه سال ادامه داشته و هنوز با چیزی مثل سوار هلیکوپتر شدن غافلگیر می‌شوی. چه هیجان‌انگیز!»

«FBI» دوشنبه‌ها ساعت ۸ شب به وقت شرق آمریکا و ۷ شب به وقت مرکزی از سی‌بی‌اس (CBS) پخش می‌شود.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا