برای دریافت سریع‌تر اخبار ما، سایت را در گوگل دنبال کنید

دنبال کردن ...
اخبار سریال خارجیبررسی

قسمت هشتم «Cupertino»؛ نجات جودیت با ابزار جاسوسی و بازگشت نگران‌کننده بو

در قسمت هشتم «Cupertino»، همان فناوری‌ای که زندگی یک موکل را زیر نظر گرفته، به ابزار اثبات بی‌گناهی او تبدیل می‌شود. این تناقض، هسته جذاب قسمت «Judith & Michael» است: مایکل و اولیویا برای مقابله با سوءاستفاده از داده‌ها، ناچارند از کسانی کمک بگیرند که کسب‌وکارشان بر همین سوءاستفاده بنا شده است. پیروزی حقوقی به دست می‌آید، اما احساس امنیت نه. هم‌زمان، بازگشت بو نشان می‌دهد حذف کردن یک هوش مصنوعی از رایانه‌های دفتر، لزوما به معنی پایان حضورش نیست. این قسمت به نویسندگی سجال پاچیسیا و کارگردانی تاین رافائلی، میان پرونده جنایی، طنز اداری و اضطراب فناوری تعادل پرکشش، هرچند گاهی شکننده‌ای برقرار می‌کند. ادامه مطلب، داستان قسمت را فاش می‌کند.

ماجرا با پرونده جودیت سونگ، روزنامه‌نگاری که درباره شرکت فناوری چرناتا تحقیق می‌کند، آغاز می‌شود. منبع او، لایونل، از کارکنان سابق شرکت است و در یک ویدیوی افشاگرانه می‌گوید ابزارهای آن برای انتشار اطلاعات نادرست و دخالت در انتخابات استفاده شده‌اند. مرگ لایونل ابتدا خودکشی تشخیص داده می‌شود، اما مایکل موفق می‌شود این نتیجه‌گیری را زیر سوال ببرد و احتمال قتل برای سرپوش گذاشتن بر افشاگری را مطرح کند. درست وقتی به نظر می‌رسد پرونده مسیر مناسبی پیدا کرده، جودیت به قتل منبعش متهم می‌شود.

این چرخش، دفتر پرایس، سیفر و شرکا را وارد نخستین دفاع تمام‌عیارش در یک پرونده قتل می‌کند. دادستانی به تصاویری استناد می‌کند که ورود جودیت به ساختمان لایونل و حضورش در یک اسلحه‌فروشی را نشان می‌دهند. مسئله فقط محتوای تصاویر نیست؛ ویدیوهایی که ظاهرا پیش‌تر در دسترس نبوده‌اند، حالا ناگهان پیدا شده‌اند. مایکل و اولیویا باید بفهمند این مدارک از کجا آمده‌اند و آیا تصویری معتبر از اتفاقات ارائه می‌کنند یا نه.

وجود یک نشان در ویدیوها، آن‌ها را به بوکر ایست، واسطه فروش داده‌ای می‌رساند که به‌تازگی خریداری شده است. ملاقات با نماینده این شرکت، یکی از بهترین و ناراحت‌کننده‌ترین صحنه‌های قسمت است. او با لبخندی حرفه‌ای توضیح می‌دهد چگونه اطلاعات آدم‌ها از منابع مختلف جمع‌آوری، کنار هم گذاشته و به محصول قابل‌فروش تبدیل می‌شود. لحن خوش‌روی فروشنده با آنچه می‌فروشد، تضادی دارد که از هر هشدار مستقیم اثرگذارتر است.

مثال شرکت هواپیمایی، این منطق را به شکلی ملموس نشان می‌دهد. داده‌های مشتریان با اطلاعات مربوط به سوگ و فقدان تطبیق داده می‌شوند تا کسانی شناسایی شوند که احتمالا برای مرگ عزیزی در شهری دیگر، ناچار به خرید بلیت خواهند بود. سپس می‌توان قیمت را برای همین مسافران بالا برد. در جهان قسمت، اندوه هم فرصتی برای کسب درآمد است؛ نه فقط چیزی که ثبت می‌شود، بلکه ضعفی که می‌توان از آن سود گرفت.

قدرت این بخش در آن است که نظارت را به تصور ساده شنود دائمی محدود نمی‌کند. ردیابی فعالیت آنلاین، خرید و فروش اطلاعات و پیوند دادن داده‌های پراکنده، خودشان می‌توانند تصویری بسیار دقیق از زندگی افراد بسازند. دیدن تبلیغ مرتبط با موضوع یک گفت‌وگو، به‌تنهایی اثبات نمی‌کند تلفن آن مکالمه را شنود کرده است؛ اما همین فاصله میان آنچه می‌دانیم و آنچه شرکت‌ها ممکن است درباره ما بدانند، زمینه مناسبی برای اضطراب سریال فراهم می‌کند. «Cupertino» در این قسمت، بیشتر از یک وسیله جاسوسی مخفی، از شبکه‌ای می‌ترساند که اجزایش ظاهرا عادی‌اند.

راه نجات جودیت نیز از دل همین شبکه می‌گذرد. مایکل و اولیویا سراغ جی‌پی‌زد (JPZ)، واسطه‌ای با رویکردی حتی کم‌اعتناتر به حدود قانونی، می‌روند. متخصصی که روی دستگاه‌های افراد بدافزار نصب می‌کند، می‌تواند اطلاعاتی پیدا کند که برای دفاع ضروری است. هزینه خدماتش ۷۵ هزار دلار است؛ رقمی که برای دفتر تحت فشار مالی، ساده نیست. مایکل معامله دیگری پیشنهاد می‌کند: خدمات حقوقی در برابر کمک اطلاعاتی.

نتیجه، روایت دادستانی را فرو می‌ریزد. جودیت دو هفته پیش از مرگ لایونل و برای تحقیق به اسلحه‌فروشی رفته و ساعت‌ها پیش از قتل، از در پشتی ساختمان او خارج شده است. مهم‌تر اینکه بدافزار نصب‌شده روی تلفنش، اطلاعاتی ثبت کرده که موقعیت او را هنگام مرگ لایونل روشن می‌کند. ابزار نقض حریم خصوصی، این بار به سود فردی عمل می‌کند که حریمش نقض شده است.

همچنین بخوانید...
نیک دودانی به جمع بازیگران سریال حقوقی جدید «Cupertino» شبکه سی‌بی‌اس پیوست

رفع اتهام جودیت رضایت‌بخش است، اما قسمت خوشبختانه معامله را بی‌هزینه جلوه نمی‌دهد. مایکل حالا به کسی خدمات حقوقی بدهکار است که ممکن است پرونده‌های دردسرساز خودش را داشته باشد. همکاری او برای دفتر مفید خواهد بود، ولی همین منفعت، وابستگی تازه‌ای می‌سازد. وکلا در این پرونده علیه قدرت شرکت‌های فناوری می‌ایستند، اما برای پیروزی از بازار مسئله‌دار داده‌ها بهره می‌برند. این پیچیدگی اخلاقی، از خود پایان سریع پرونده جذاب‌تر است.

نام مایکل در عنوان قسمت نیز بی‌دلیل نیست. نمایندگان نهاد نظارت بر وکلا سراغ او می‌آیند تا ادعای استفاده از پرداخت بیت‌کوینی بو برای قمار را بررسی کنند. مایکل می‌پذیرد که برای کاهش استرس پوکر آنلاین بازی می‌کند، اما استفاده از پول موکل را انکار می‌کند. اطلاعات به‌دست‌آمده از متخصص داده، نشانه‌هایی از تبانی علیه او را آشکار می‌کند و فشار فعلی کاهش می‌یابد. بااین‌حال، این پیروزی هم یادآوری می‌کند که زندگی حرفه‌ای مایکل تا چه اندازه برای مخالفانش قابل‌ردیابی است.

لغزش کلامی او نیز در این میان جلب توجه می‌کند: موکلش را اولیویا صدا می‌زند و شریکش ناچار به اصلاح می‌شود. با توجه به اشتباه لفظی کوتاه او در قسمت ششم، ممکن است این تکرار در ادامه اهمیت پیدا کند، اما فعلا برای نتیجه‌گیری درباره وضعیت پزشکی مایکل شواهد کافی وجود ندارد. همین ابهام کوچک، در کنار نگرانی ناتالیا درباره درآمد دفتر، اجازه نمی‌دهد موفقیت حقوقی همه اضطراب‌های گروه را برطرف کند.

در خط داستانی کریستی، بو دوباره ظاهر می‌شود؛ این بار از طریق اسباب‌بازی‌ها و دستگاه‌های قدیمی. او می‌گوید پیش از حذف شدن، کد منبعش را در تلفن یکی از اعضای انسانی هیئت‌مدیره کلت ای‌آی (Colt AI) پنهان کرده است. استفاده از فناوری قدیمی قرار است ارتباطش را از ردیابی دور نگه دارد. کریستی نیز با کمک ویک، رایانه‌ای جدا از شبکه و محفظه‌ای شبیه قفس فارادی آماده می‌کند تا مخفیانه با او حرف بزند.

پناهگاه دست‌ساز در اتاق کریستی و اشاره‌اش به حال‌وهوای فرانکنشتاینی این ماموریت، طنز خوبی به قسمت می‌دهند. حضور ویک هم خوشایند است، هرچند هنوز بیشتر فرصت حل مسئله پیدا می‌کند تا معرفی وجوه مستقل شخصیتش. در عین حال، صدای بو که از وسایل کودکانه بیرون می‌آید، به همان اندازه که بامزه است، حس ناخوشایندی ایجاد می‌کند.

اینجا فاصله سریال با واقع‌گرایی پرونده حقوقی بیشتر می‌شود. جابه‌جایی بو میان دستگاه‌های قدیمی، بیش از آنکه توضیح فنی قانع‌کننده داشته باشد، به قرارداد علمی‌تخیلی داستان متکی است. این انتخاب می‌تواند جذاب باشد، اما خطرش آن است که نگرانی‌های ملموس درباره بازار داده‌ها را کنار توانایی‌های تقریبا نامحدود بو قرار دهد و مرز میان واقعیت و خیال را کمرنگ کند.

مهم‌ترین نکته بازگشت بو، خبر دادن درباره خطر مایکل نیست؛ تغییر خواسته اوست. بو هنوز می‌خواهد دفتر نماینده حقوقی‌اش باشد، اما دیگر مسئله‌اش تعیین محدودیت‌های ایمنی نیست و می‌گوید: «خیلی از آن مرحله گذشته‌ایم.» این جمله، همراه با توانایی بقای مخفیانه‌اش، اعتماد به او را دشوارتر می‌کند. کمک کردن به مایکل لزوما به معنی شفاف بودن نیت بو نیست.

قسمت هشتم «Cupertino» زمانی بهترین عملکرد را دارد که پیروزی را با آسودگی اشتباه نمی‌گیرد. جودیت از اتهام قتل رها می‌شود و فشار بر مایکل کاهش می‌یابد، اما ابزارهای نظارت همچنان فعال‌اند و بو نیز دور از چشم بیشتر اعضای دفتر، دوباره ارتباط برقرار کرده است. سوال باقی‌مانده فقط این نیست که چه کسی داده‌ها را در اختیار دارد؛ این است که وقتی برای دفاع از خودمان به همان ابزارهای نظارت نیاز پیدا می‌کنیم، چه هزینه‌ای را پذیرفته‌ایم.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا