«Rose of Nevada»؛ دریای مهآلود و زمان گمشده در تازهترین اثر ۱۶ میلیمتری مارک جنکین در ونیز
فیلمساز کرنوالی مارک جنکین با سبک منحصربهفرد فیلمسازی آنالوگ و دوربین بولکس خود، بار دیگر اثری متفاوت به جشنواره ونیز آورده است. «Rose of Nevada» که امروز در بخش «افقها» (Orizzonti) به نمایش درآمد، با بازی جورج مککای (۱۹۱۷) و کالم ترنر (The Boys in the Boat)، روایتی شاعرانه و هراسانگیز از یک روستای ماهیگیری فراموششده و بازگشت مرموز قایقی گمشده پس از ۳۰ سال غیبت است.
داستان از جایی آغاز میشود که «رُز آو نوادا»، قایقی که سه دهه پیش با تمام خدمهاش به دریا رفته و هرگز بازنگشته بود، ناگهان در بندر قدیمی پهلو میگیرد. نیک (مککای) برای تأمین خانوادهاش روی این قایق مشغول میشود و لیام (ترنر)، تازهواردی که میخواهد از گذشتهاش بگریزد، به او میپیوندد. پس از سفری موفق به دریا، بازمیگردند، اما میفهمند در زمان لغزیدهاند و اهالی روستا با آنها همانند خدمه اصلی قایق برخورد میکنند.
فیلم با حالوهوای وهمآلود و نشانههای پررنگ وحشت، بیش از همیشه به تجربهای سینمایی شبیه نقاشی-شعر تبدیل شده است. جنکین همچون آثار پیشینش، ۷۲ حلقه ۲۷ ثانیهای را با دوربین بولکس بدون صدابرداری ضبط کرده و تمام صداها در مرحله پستولید بهصورت جایگذاری خودکار دیالوگ و حتی توسط خود او بازآفرینی شدهاند. مککای و ترنر از این فرآیند به عنوان «مرزهای مثبت» یاد میکنند که اجرا را دقیق و محدود به حداکثر دو برداشت میکرد.
بخش زیادی از فیلم روی آب و در قایقهای واقعی فیلمبرداری شده و بازیگران تحت شرایط سخت، صید و کار با ماهیها را انجام دادهاند. مککای برای آمادگی، مستندهایی درباره ماهیگیران بریتانیا دید و از یک ماهیگیر واقعی به نام لی کارتر الگوبرداری کرد.
از منظر الهامات هنری، جنکین به آثار خودش وفادار بود اما فیلمهایی مانند L’Argent (رابرت برسون) و The Perfect Storm نیز روحی از خود در کار دمیدهاند. پایان فیلم همچون گذشته مبهم و باز است، تا بیننده مسیر معنوی خود را پیدا کند.
«Rose of Nevada» علاوه بر مککای و ترنر، با بازی فرانسیس ماگی، ادوارد رو، رزالین الادزار، مری وودواین و آدریان راولینز ساخته شده و تهیهکنندگی آن برعهده دنزیل مانک بوده است. پخش جهانی پروژه را Protagonist Pictures برعهده دارد.
پس از ونیز، این فیلم در جشنوارههای تورنتو، نیویورک و لندن نیز روی پرده خواهد رفت.
