«Young Sheldon» نزدیک بود ساخته نشود؛ نوار تست ایان آرمیتاژ همه‌چیز را تغییر داد
سریال «Young Sheldon» طی هفت فصل از آثار پربیننده شبکه سی‌بی‌اس (CBS) بود و با پایانی موفق به کار خود خاتمه داد. بخش مهمی از این موفقیت به بازی ایان آرمیتاژ برمی‌گشت؛ بازیگری که به‌خوبی باورپذیر می‌کرد این کودک باهوش و زودرس، روزی به همان شلدونی تبدیل خواهد شد که جیم پارسونز در «The Big Bang Theory» بازی می‌کند. بااین‌حال، پیدا کردن او آسان نبود و سازندگان سریال، چاک لوری و استیون مولارو، پیش از دیدن تستش تا مرز کنار گذاشتن پروژه پیش رفته بودند.
لوری در گفت‌وگو با پیپل (People) توضیح داد: «اگر کسی را پیدا نمی‌کردیم که واقعا شگفت‌زده‌مان کند، سریال را نمی‌ساختیم. فقط به سی‌بی‌اس زنگ می‌زدیم و می‌گفتیم: بی‌خیالش شوید. چون همه‌چیز به پیدا کردن یک استعداد فوق‌العاده کمیاب بستگی داشت.»
این استعداد کمیاب سرانجام با نوار تست آرمیتاژ پیدا شد. او در هشت‌سالگی توانسته بود یک مونولوگ دوصفحه‌ای پر از اصطلاحات تخصصی را حفظ کند؛ متنی چنان دشوار که لوری تردید داشت اصلا کودکی از پس اجرای آن بربیاید. لوری در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۸ با شبکه چنل ۴ (Channel 4)، واکنش خود و همکارانش را این‌طور به یاد آورد: «نوار تستش را دیدیم و گفتیم: خدای من، مگر می‌شود این‌قدر خوش‌شانس باشیم؟ واقعا فوق‌العاده بود.»
لوری در کتاب خاطرات تازه‌اش، «Sitcom»، که ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد، نیز از توانایی بازیگری آرمیتاژ با تعبیر «معجزه» یاد کرده است. این کتاب به تجربه‌های او در ساخت سریال‌های مختلف می‌پردازد و نشان می‌دهد که مانع اصلی آغاز «Young Sheldon»، جلب رضایت شبکه نبود؛ پیدا کردن بازیگر مناسب بود.
به روایت لوری، وقتی او و مولارو ایده سریال را مطرح کردند، «سی‌بی‌اس» بلافاصله چراغ سبز نشان داد. موفقیت چشمگیر «The Big Bang Theory» باعث شده بود ساخت پیش‌درآمدی درباره کودکی یکی از شاخص‌ترین شخصیت‌های آن، انتخابی کاملا منطقی به نظر برسد.
تحسین لوری از آرمیتاژ با نظر جیم پارسونز هم هم‌خوانی دارد. پارسونز که در فرایند انتخاب بازیگر این پیش‌درآمد مشارکت داشت، آرمیتاژ را در نخستین دیدار «بسیار پذیرا و آماده ارتباط گرفتن» توصیف کرد و گفت او «از دیدن آدم‌ها هیجان‌زده می‌شد».
پارسونز در گفت‌وگو با «چنل ۴» توضیح داد: «یک اجرای رسمی‌تر از او ضبط کردیم تا، فکر می‌کنم، برای سی‌بی‌اس یا هر جایی که قرار بود، بفرستیم. فوق‌العاده بود.»
حضور پررنگ کودکان در گروه بازیگران «Young Sheldon» برای لوری در ساخت سیتکام‌های غیرانیمیشنی تجربه تازه‌ای بود و حتی بر شکل تولید سریال تاثیر گذاشت. او و مولارو تصمیم گرفتند پیش‌درآمد را با شیوه تک‌دوربینه و بدون صدای خنده بسازند تا بازیگران کم‌سن‌وسال فرصت بیشتری برای پرداخت نقش‌هایشان داشته باشند.
لوری گفت: «به نظر می‌رسید مناسب‌ترین راه برای اینکه بچه‌ها بهترین بازی‌شان را ارائه بدهند، کار در فضایی بسته و کنترل‌شده باشد؛ جایی که برای پرورش این شخصیت‌ها وقت داشته باشند.»
آرمیتاژ پس از پایان «Young Sheldon»، در یک قسمت از سریال «Ghosts» نیز ظاهر شد؛ اما نوار تستی که در هشت‌سالگی فرستاد، همان نقطه‌ای بود که تردید سازندگان را به اطمینان تبدیل کرد و راه ساخت سریال را باز کرد.
