باربارا بری در ۹۵سالگی درگذشت؛ بازیگری که در سینما، تلویزیون و برادوی ماندگار شد

باربارا بری، بازیگری که کارنامه‌اش از افتخار در جشنواره کن تا نامزدی اسکار و تونی امتداد داشت و برای مخاطبان تلویزیون با «Barney Miller» و «Suddenly Susan» آشنا بود، ۲۸ اکتبر در ۹۵سالگی درگذشت. او در طول چندین دهه فعالیت، میان صحنه تئاتر، پرده سینما و قاب تلویزیون رفت‌وآمد کرد و در هر سه عرصه نقش‌هایی به یادگار گذاشت که بخشی از حافظه تماشاگران شدند.

جین هارنیک، دختر او، خبر درگذشت مادرش را به نیویورک تایمز اعلام کرد. به گفته او، بری به سرطان در مرحله پایانی مبتلا بود و مرگش در خانه‌اش در منهتن، با کمک پزشکی انجام شد.

بری با بازی در فیلم «One Potato, Two Potato» در سال ۱۹۶۴ به شهرت رسید؛ نخستین نقش اصلی سینمایی‌اش که جایزه بازیگری جشنواره کن را برایش به همراه داشت. او در این درام پیشرو برای زمان خود، زنی مطلقه را بازی می‌کرد که با مردی سیاه‌پوست ازدواج می‌کند و به همین دلیل با خطر ازدست‌دادن حضانت فرزندش روبه‌رو می‌شود. فیلم و اجرای بری هر دو از آثار تحسین‌شده آن دوره جشنواره کن بودند.

بااین‌حال، یکی از محبوب‌ترین نقش‌های سینمایی او در سال ۱۹۷۹ و با «Breaking Away» رقم خورد. بری در این فیلم مادر جوانی با بازی دنیس کریستوفر بود؛ پسری از شهری کوچک که رویای تبدیل‌شدن به دوچرخه‌سواری رقابتی را در سر داشت. این بازی، نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برای او به ارمغان آورد؛ جایزه‌ای که آن سال به مریل استریپ برای «Kramer vs. Kramer» رسید. بری بعدتر همین نقش را در اقتباس تلویزیونی «Breaking Away» تکرار کرد و این‌بار نامزد امی شد.

کارنامه سینمایی او همچنین شامل حضوری بدون درج نام در تیتراژ در درام کلاسیک «Giant» محصول ۱۹۵۶ و بازی در نقش مادر شخصیت گلدی هان در «Private Benjamin» محصول ۱۹۸۰ بود.

تئاتر، بخش مهم دیگری از زندگی حرفه‌ای بری را شکل می‌داد. او با نام باربارا آن برمن، ۲۳ مه ۱۹۳۱ در شیکاگو به دنیا آمد و پس از پایان تحصیلات دانشگاهی برای آغاز فعالیت هنری به نیویورک رفت. نخستین حضورش در برادوی با نمایش «The Wooden Dish» در سال ۱۹۵۵ بود و چهار سال بعد با «The Beaux Stratagem» نوشته جورج فارکوار به این صحنه بازگشت. هم‌زمان، در تئاترهای خارج از برادوی، از جمله اجرای سال ۱۹۵۸ «The Crucible»، و نیز اجراهای منطقه‌ای و تورهای نمایشی فعالیت داشت.

نقش شاخص صحنه‌ای او در سال ۱۹۷۰ از راه رسید: سارا در نخستین اجرای موزیکال «Company» اثر استیون ساندهایم. بری در کنار ایلین استریچ، دین جونز و بث هاولند بازی کرد و برای حضور در این اثر تاثیرگذار تاریخ برادوی نامزد جایزه تونی شد.

او در مجموع در ۱۱ تولید برادوی حضور داشت؛ از اجراهای نخست «The Prisoner of Second Avenue» و «California Suite» نوشته نیل سایمون و «Torch Song Trilogy» اثر هاروی فایرستین تا بازاجرای «Fiddler on the Roof» در سال ۲۰۰۴. آخرین حضورش در برادوی به نمایش «Significant Other» نوشته جاشوا هارمون در سال ۲۰۱۷ بازمی‌گشت.

بیشترین حجم فعالیت بری، اما در تلویزیون بود. کار او از مجموعه‌درام‌های داستان‌مستقل دهه ۱۹۵۰ آغاز شد و در دهه بعد با سریال‌هایی چون «Route 66»، «The Twilight Zone»، «The Fugitive»، «Ben Casey» و «Ironside» ادامه یافت. در سال ۱۹۷۴ نیز در قسمتی به‌یادماندنی از «The Mary Tyler Moore Show»، شخصیتی را بازی کرد که به موری اسلاتر، با بازی گوین مک‌لاود، ابراز علاقه می‌کرد.

یک سال بعد، بری در «Barney Miller» نقش لیز میلر، همسر رئیس پلیس با بازی هال لیندن، را بر عهده گرفت. حضور دوره‌ای او در این کمدی شبکه ای‌بی‌سی پنج فصل ادامه داشت، هرچند پس از فصل نخست، با تمرکز بیشتر داستان بر محیط کلانتری به‌جای زندگی خانوادگی شخصیت اصلی، سهم لیز کمتر شد.

نسل دیگری از تماشاگران او را با نقش مادربزرگ شخصیت بروک شیلدز در «Suddenly Susan» شناختند. بری در این کمدی شبکه ان‌بی‌سی، که از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ پخش شد، در ۹۲ قسمت نقش نانا کین را بازی کرد.

«Family Ties»، «Law & Order»، «Pushing Daisies»، «Nurse Jackie»، «Kate & Allie»، «Once and Again» و «Army Wives» نیز از دیگر آثار تلویزیونی او بودند. بری در مجموع سه بار برای «Breaking Away»، «Law & Order» و «Law & Order: Special Victims Unit» نامزد امی شد.

فعالیت او به بازیگری محدود نماند. دو کتاب کودک «Lone Star» در سال ۱۹۹۰ و «Adam ZigZag» در سال ۱۹۹۴ از او منتشر شد. پس از تشخیص سرطان روده بزرگ و راست‌روده نیز تجربه‌هایش را در دو کتاب خاطرات «Second Act» در سال ۱۹۹۷ و «Don’t Die of Embarrassment» در سال ۱۹۹۹ روایت کرد.

بری از سال ۱۹۶۴ تا زمان درگذشت جی هارنیک در سال ۲۰۰۷، همسر این بنیان‌گذار و مدیر هنری تئاترورکس یو‌اس‌ای بود. از او دخترش جین، پسرش آرون و سه نوه دختر به یادگار مانده‌اند.

میراث باربارا بری را نمی‌توان به یک نقش یا یک جایزه محدود کرد. مادر همراه «Breaking Away»، سارا در اجرای نخست «Company» و چهره آشنای کمدی‌های تلویزیونی، هرکدام بخشی از کارنامه بازیگری هستند که ماندگاری‌اش نه به حضور در یک قاب، بلکه به توانایی جان‌دادن به شخصیت‌های متفاوت در چند نسل از هنر نمایشی گره خورده است.