بازگشت باشکوه شلبیها به پرده نقرهای
«Peaky Blinders: The Immortal Man»؛ روایت سینمایی تامی شلبی در دل جنگ جهانی دوم با بازی کیلین مورفی
فیلم سینمایی «Peaky Blinders: The Immortal Man»، دنباله مورد انتظار سریال تحسینشده «Peaky Blinders»، سرانجام آماده اکران است؛ اثری که به گفته ستاره و تهیهکنندهاش کیلین مورفی قرار است «همه زنگها و سوتهای سینمایی» را داشته باشد و جادوی لازم برای انتقال دنیای پیکی بلایندرز از تلویزیون به پرده نقرهای را فراهم کند.
این فیلم به کارگردانی تام هارپر و نویسندگی خالق مجموعه، استیون نایت، ابتدا در ۶ مارس بهصورت سینمایی اکران میشود و سپس از ۲۰ مارس بهطور جهانی از پلتفرم نتفلیکس (Netflix) در دسترس مخاطبان قرار میگیرد.
شش سال بعد؛ بیرمنگام ۱۹۴۰
داستان «Peaky Blinders: The Immortal Man» شش سال پس از پایان سریال جریان دارد. بیرمنگامِ سال ۱۹۴۰، شهری است در آتش و آشوب جنگ جهانی دوم؛ دورانی که بمبارانهای شبانه زندگی مردم را به کابوس بدل کرده است.
تامی شلبی، با بازی کیلین مورفی، که پس از وقایع فصل ششم در نوعی انزوای شبهراهبانه زندگی میکند و از ارواح گذشتهاش رهایی ندارد، ناچار میشود از تبعید خودخواسته بازگردد. این بار، با خطرناکترین و ویرانگرترین تسویهحساب زندگیاش روبهروست؛ جایی که آینده خانواده شلبی و حتی سرنوشت کشور در خطر است. تامی باید تصمیم بگیرد: مواجهه با میراثش یا سوزاندن همهچیز تا خاکستر.
کیلین مورفی: «فیلم باید وجودش را توجیه میکرد»
مورفی در گفتوگو از پشت صحنه فیلم میگوید:
«اگر قرار است از یک سریال تلویزیونی فیلم سینمایی بسازی، باید همه عناصر بزرگنماییشده سینما را داشته باشد. باید آن گرد جادویی سینمایی را اضافه کنی، و فکر میکنم ما داریم به آن میرسیم.»
او تأکید میکند که از سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ نسخههای مختلف فیلمنامه بررسی و بازنویسی شدهاند و برای خودش، فیلم تنها در صورتی معنا داشت که پایان مبهم فصل ششم را نهتنها تکرار، بلکه ارتقا دهد:
«پایان فصل ششم برای من رضایتبخش بود؛ تامی سوار بر اسب، ناپدید میشود و ما نمیدانیم کجا رفته. برای همین، اگر قرار بود فیلمی ساخته شود، باید وجودش را توجیه میکرد و حتی بهتر از آن پایان عمل میکرد.»
استیون نایت: «میخواستم پیکی بلایندرز را وسط جنگ ببرم»
استیون نایت، معمار دنیای «Peaky Blinders»، دلیل اصلی ساخت فیلم را چنین توضیح میدهد:
«واقعاً میخواستم پیکی بلایندرز را در دل جنگ جهانی دوم ببینم. بیرمنگام هر شب بمباران میشد و هیچکس نمیدانست زنده میماند یا نه. مادرم آن دوران را تجربه کرده بود و داستانهای وحشتناکی تعریف میکرد. میخواستم آن انرژی را بگیرم و شخصیتهای ما را درست وسطش پرتاب کنم.»
او همچنین به تفاوت مدیوم سینما اشاره میکند:
«در فیلم، میتوانی انفجار ماشین را واقعاً ببینی، نه اینکه کسی بیاید توضیح بدهد چه اتفاقی افتاده. بودجه و مقیاس اینجا تفاوت ایجاد میکند، و همین باعث جذب بازیگران در سطحی دیگر میشود.»
بازیگران؛ بازگشت چهرههای آشنا و اضافه شدن ستارهها
در کنار کیلین مورفی، ترکیب بازیگران فیلم شامل چهرههای برجستهای است:
- ربکا فرگوسن در نقش کائولو؛ زنی مرموز از گذشته تامی
- تیم راث در نقش بکت؛ خزانهدار اتحادیه فاشیستهای بریتانیا
- سوفی راندل در نقش آدا شلبی؛ خواهر تامی که اکنون نماینده پارلمان است
- بری کیوگن در نقش دوک؛ پسر نامشروع تامی که نسخه خودش از پیکی بلایندرز را رهبری میکند
- استیون گراهام در نقش هایدن استگ؛ فعال اتحادیه بنادر لیورپول
- جی لیکورگو در نقش الیجا هیز؛ دست راست دوک
همچنین بازیگران قدیمی سریال مانند ند دنهی، پَکی لی و ایان پک نیز بازمیگردند.
مورفی درباره انتخاب بازیگران میگوید:
«از همان ابتدا، ربکا و تیم انتخابهای رویایی ما بودند.»
تامی شلبی؛ «نه زنده، نه مرده»
مورفی درباره وضعیت روانی تامی در ابتدای فیلم توضیح میدهد:
«وقتی برای اولینبار او را میبینیم، نه واقعاً زنده است و نه مرده. جهان و خانوادهاش را نادیده گرفته. این نقطه شروع فوقالعادهای است؛ اینکه آیا میشود دوباره او را به زندگی برگرداند یا نه.»
او اضافه میکند که فیلم «بسیار فیزیکی» است و تامی این بار وارد جنگی میشود که پیشتر گفته بود «جنگ او نیست»، اما حالا برای همه کسانی که از دست رفتهاند، میجنگد.
بازگشت تام هارپر؛ اعتماد و رفاقت
کارگردانی فیلم بر عهده تام هارپر است؛ کسی که نیمه دوم فصل اول سریال را نیز ساخته بود. مورفی درباره این همکاری دوباره میگوید:
«هرچه بیشتر در این حرفه میمانی، میفهمی دنیا چقدر کوچک است. اگر با کسی تجربه خوبی داشتهای، چرا دوباره با او کار نکنی؟»
هارپر نیز تأکید دارد که نسخه سینمایی، دنیای پیکی بلایندرز را گسترش داده و ارتقا داده:
«ما انفجارهای زیادی داشتیم… و واقعاً لذتبخش بود.»
لوکیشن اختصاصی؛ Digbeth Loc. Studios
برای نخستینبار، «Peaky Blinders» صاحب یک پایگاه اختصاصی شد: استودیو دیگبث لوکیشن (Digbeth Loc. Studios) در بیرمنگام؛ مکانی با پیشینه صنعتی و احساسی برای استیون نایت، چرا که پدرش زمانی در آنجا کار میکرد.
این استودیو شامل صحنههای عظیم، دکورهای ماژولار، دفاتر تولید و حتی اسبها و خودروهای دورهای است؛ نشانهای از مقیاس بزرگتر فیلم نسبت به سریال.
موسیقی؛ امضای همیشگی پیکی بلایندرز
آهنگسازان قدیمی سریال، آنتونی جن و مارتین اسلاتری، بازگشتهاند. موسیقی فیلم شامل:
- ترانه جدید «Puppet» از گریان چتن (خواننده Fontaines D.C.)
- نسخهای تازه از «Red Right Hand» اثر نیک کیو
- کاورهایی از Massive Attack
- قطعهای از گروه فولک ایرلندی Lankum
مورفی درباره نسخه جدید «Red Right Hand» میگوید که نیک کیو آن را بهعنوان «مردی مسنتر، با تجربه یک عمر زندگی» اجرا کرده است.
هدیهای برای هواداران
در نهایت، کیلین مورفی هدف اصلی فیلم را چنین جمعبندی میکند:
«از همان ابتدا میخواستم فیلم برای هواداران رضایتبخش باشد. شاید بتوان آن را مستقل دید، اما اگر در دنیای سریال سرمایهگذاری احساسی کرده باشید، لایههای بسیار بیشتری برای لذت بردن دارد. این فیلم یک هدیه است؛ هدیهای برای آن وفاداری.»
«Peaky Blinders: The Immortal Man» نهتنها پایان یک مسیر، بلکه فصلی تازه و سینمایی برای افسانه تامی شلبی است؛ فصلی که با آتش جنگ، گذشتهای خونین و میراثی فراموشنشدنی گره خورده است.
