درگذشت باربارا لینگ، طراح صحنه برنده اسکار «Once Upon a Time in Hollywood»
باربارا لینگ، طراح صحنه برجسته هالیوود که برای بازسازی لسآنجلس سال ۱۹۶۹ در فیلم تحسینشده «Once Upon a Time in Hollywood» برنده جایزه اسکار شد، در ۷۳ سالگی درگذشت.
سخنگوی دبلیوامئی (WME) اعلام کرد باربارا لینگ روز پنجشنبه پس از نبرد با سرطان در سانتا باربارا جان باخت. او از چهرههای شناختهشده طراحی صحنه در سینمای آمریکا بود و در کارنامهاش همکاری با فیلمسازان مهمی چون کوئنتین تارانتینو، الیور استون، جوئل شوماخر، اسکات هیکس و سیدنی پولاک دیده میشود.
باربارا لینگ که متولد لسآنجلس بود، در طول بیش از چهار دهه فعالیت حرفهای، طراحی صحنه آثار مهمی را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۹۱ برای دو فیلم مهم «The Doors» ساخته الیور استون و «Fried Green Tomatoes» به کارگردانی جان اونت فعالیت کرد و در فیلم دوم، علاوه بر طراحی صحنه، تهیهکننده همکار نیز بود.
او بعدها با اسکات هیکس در فیلمهای «Hearts in Atlantis»، «No Reservations»، «The Lucky One» و «Fallen» همکاری کرد. از تازهترین پروژههایش نیز میتوان به فیلم «A Man Called Otto» ساخته مارک فورستر با بازی تام هنکس و فیلم زندگینامهای «Michael» به کارگردانی آنتوان فوکوآ اشاره کرد.
لینگ برای فیلم «Once Upon a Time in Hollywood» در سال ۲۰۱۹، همراه با نانسی هیگ، دکوراتور صحنه، جایزه اسکار بهترین طراحی صحنه را به دست آورد. این دو پیشتر نیز در فیلم «Checking Out» محصول ۱۹۸۸ با یکدیگر همکاری کرده بودند.
باربارا لینگ در گفتوگویی در سال ۲۰۱۹ درباره نگاه کوئنتین تارانتینو به این پروژه گفته بود: «از همون لحظه اولی که نشستیم، مهمترین چیزی که کوئنتین میخواست این بود که همهچیز واقعی باشه. میگفت “میخوام ببینمش، میخوام بوش رو حس کنم و اون هالیوود رو لمس کنم. نمیخوام این طرف پرده سبز داشته باشیم یا تفسیر دیجیتال از فضا ببینیم. بیایید واقعا بیلبوردها رو عوض کنیم و نماهای واقعی رو برگردونیم.”»
او ادامه داده بود: «برای من این خیلی هیجانانگیز بود. این کاریه که دیگه خیلی کم انجامش میدیم. میدونستم چیزی که او میخواد اینه که خودش و بازیگرها رو در محیطی قرار بده که واقعا حسش میکنی. قرار نبود فقط به یه تکه پرده سبز نگاه کنیم که بعدا کاملش کنیم. همهچیز از همینجا شروع شد.»
لینگ همچنین درباره دشواری بازسازی خیابانهای قدیمی هالیوود گفته بود: «باید میرفتم و پیدا میکردم کجا میتونیم چیزهای واقعی نصب کنیم. از نظر مهندسی کار بزرگی بود، بهخصوص در هالیوود بولوار. مثلا میگفتم “میخوام سینمای Pussycat برگرده.” ساختن اون سردرها وزن اضافه داشت. ما با ساختمانهای قدیمی و حساسی کار میکردیم و باید با مهندسها هماهنگ میکردیم که وقتی تابلوهای قدیمی رو برمیگردونیم، به نماهای ساختمان آسیب نرسه. کار سخت و فرسایشی بود، اما کاملا ارزشش رو داشت.»
او درباره نخستین شب فیلمبرداری هم گفته بود: «همون شب اولی که نئونها روشن شدند و ماشینهای قدیمی وارد صحنه شدند و لباسهای آریان فیلیپس هم آماده بود، واقعا باور میکردی در سال ۱۹۶۹ هستی، چون همهچیز واقعی بود. انگار فیلمی بود که در یک خیابان واقعی ساخته میشد.»
باربارا لینگ پس از دریافت اسکار، از تغییر چهره لسآنجلس هم ابراز تاسف کرده بود و گفته بود: «لسآنجلس هیچوقت شهر حفظ میراث نبوده و هنوز هم نیست. حالا هم مدام آپارتمانسازی و برجهای شیشهای در حال گسترشه. کاری که ما انجام دادیم، شاید سال بعد دیگر ممکن نباشه. متاسفانه خیلی چیزها در حال از بین رفتنه. امیدواریم این فیلم کمی حس نوستالژی برگردونه و جلوی تخریب بیشتر را بگیره.»
باربارا کلر لینگ در اوت ۱۹۵۲ به دنیا آمد و فعالیت حرفهایاش را با طراحی صحنه و نور برای بیش از ۲۰۰ نمایش تئاتر، اپرا و موزیکال آغاز کرد. یکی از کارهای اولیهاش، ویژهبرنامه «The Pee-Wee Herman Show» برای اچبیاو (HBO) در سال ۱۹۸۱ بود که در راکسیِ وست هالیوود ضبط شد. او با فیلم «True Stories» در سال ۱۹۸۶ و به دعوت دیوید برن وارد سینما شد.
از دیگر آثار او میتوان به «Heaven»، «Less Than Zero»، «V.I. Warshawski»، «With Honors» و «Random Hearts» اشاره کرد؛ فیلمهایی که نشان میداد او هم در بازآفرینی دورههای تاریخی، هم در رئالیسم معاصر و هم در فضاهای سبکپردازانه و فانتزی، توانایی بالایی دارد.
از باربارا لینگ همسرش لیندزی و دو پسرشان، کلی و ویل، به یادگار ماندهاند.
