دریک دورموس پس از وقفهای ۷ ساله با «Next Life» برگشت؛ فیلمی الهامگرفته از عشق اتفاقی در مادرید
دریک دورموس، نویسنده و کارگردان آمریکایی، فاش کرده که یک دیدار اتفاقی در مادرید در دوران همهگیری کرونا، مسیر زندگیاش را بهطور کامل عوض کرده و الهامبخش ساخت فیلم تازهاش «Next Life» شده است؛ فیلمی که امروز در جشنواره ترایبکا به نمایش درمیآید.
دورموس در نخستین گفتوگویش پس از چند سال، توضیح داده که ابتدا برای یک سفر ۹ روزه به مادرید رفته بود تا یک آگهی تبلیغاتی فیلمبرداری کند، اما بعد از آشنایی با زنی که بعدها همسرش شد، ۵ ماه در پایتخت اسپانیا ماند. این تغییر ناگهانی نهتنها باعث شد او از لسآنجلس به لندن نقل مکان کند، بلکه پایه و اساس فیلم جدیدش را هم شکل داد.
او گفت: «مثل خیلی از هنرمندا توی دوران همهگیری، من مسیرم رو گم کرده بودم و داشتم فکر میکردم اصلا دیگه چیزی برای گفتن دارم یا نه. حتی به این فکر میکردم که کلا یه کار دیگه انجام بدم و دیگه فیلم نسازم. اما بعد اتفاقی توی مادرید همسرم رو دیدم و بعدش هم به لندن اسبابکشی کردیم. اونجا بود که فهمیدم توی زندگی، این همه تصمیم کوچیک هست که روی هم جمع میشن و تغییرهای خیلی بزرگی میسازن. بعد با خودم فکر کردم فیلمی درباره همین خاکستری بودن ماجرا، همین ظرافتش و اینکه چقدر برای هر کدوم از ما آسونه که یه مسیر دیگه رو انتخاب کنیم، بسازم.»
فیلم «Next Life» با بازی امیلیا کلارک و ادگار رامیرس، در پسزمینه دنیای جَز مدرن لندن روایت میشود و داستان آیوی با بازی امیلیا کلارک را دنبال میکند؛ زنی که با جهانهای موازی روبهرو میشود، جهانهایی که در آنها زندگیاش به شکلهای کاملا متفاوتی پیش میرود. در یکی از این واقعیتها، آیوی با دیهگو، نوازنده جَز با بازی ادگار رامیرس، آشنا میشود؛ کسی که او را تشویق میکند به رویاهایش و اشتیاقش به موسیقی، به هر قیمتی، وفادار بماند. در واقعیتی دیگر، او رابطهاش را با معشوق سابقش نوآ با بازی جک فارثینگ از نو زنده میکند؛ کسی که در کنار او آیندهای قابل اتکا میبیند.
دورموس درباره ایده اصلی فیلم گفت: «به این فکر میکردم که زندگی من چقدر سریع، یکشبه عوض شد و اینکه آخرش، همه این جهانهای موازی وجود دارن؛ با نسخههای مختلفی از خودمون که هر کدوم دنبال رویاها و چیزهای متفاوتی هستن، توی عشق و بیرون از عشق، و این زندگی کالیدوسکوپی که مدام در حال حرکت و تغییره. همه این تأثیرها وارد فیلم شد.»
این کارگردان که پیشتر با فیلم «Like Crazy» در جشنواره ساندنس ۲۰۱۱ به شهرت رسید، در «Next Life» هم مثل آثار قبلیاش به سراغ آشفتگی زندگی و ابهامهای احساسی رفته است. تهیهکنندگی این فیلم را الیکا پورتنوی از موتریسا (Mutressa)، گلب فتیسوف از فتیسوف ایلوژن (Fetisoff Illusion)، بن پیو و کیت باکلی از ۴۲ (۴۲)، به همراه خود دریک دورموس و امیلیا کلارک با شرکت مجیکال تینکینگ پیکچرز (Magical Thinking Pictures) برعهده دارند. سیایای مدیا فایننس (CAA Media Finance) مسئول فروش حقوق داخلی فیلم است و راکت ساینس (Rocket Science) حقوق بینالمللی آن را نمایندگی میکند. ورتیگو ریلیزینگ (Vertigo Releasing) هم بهتازگی امتیاز پخش فیلم در بریتانیا و ایرلند را خریده است.
«Next Life» نخستین فیلم بلند دورموس در ۷ سال گذشته است. آخرین فیلم او «Endings, Beginnings» بود که در سال ۲۰۱۹ با بازی شیلین وودلی و جیمی دورنن ساخته شد. دورموس تا پیش از این وقفه، تقریبا هر دو سال یکبار فیلم میساخت و بارها با بازیگران مطرحی مثل جنیفر لارنس، فلیسیتی جونز، نیکلاس هولت و کریستن استوارت همکاری کرده بود.
او درباره این فاصله طولانی گفت: «دیگه چیزی توی وجودم نمونده بود. با کلی تردید نسبت به خودم درگیر بودم و الان حس میکنم پرده دوم کارم دوباره شروع شده و بابت اینکه دوباره دارم این کار رو انجام میدم، قدردانم.»
دورموس همچنین گفت همیشه به اروپا علاقه داشته و بعد از نقل مکان به لندن، برایش طبیعی بوده که داستان «Next Life» را در این شهر روایت کند. او گفت: «حس میکنم خیلی از تماشاگرهای من در طول این سالها، تا حدی با حساسیت اروپایی همراه بودن. وقتی من و همسرم به لندن اومدیم، واقعا از این شهر الهام گرفتم و دلم میخواست نشونش بدم. این فیلم برای من شبیه یک نامه عاشقانه به لندن و همه چیزهاییه که دربارهاش دوست دارم.»
او ادامه داد: «دلم میخواست داستانی تعریف کنم درباره حسی که نسبت به زندگیام داشتم و واقعا میخواستم یک جور یادداشت روزانه ازش توی فیلم بگذارم. درست قبل از ترک لسآنجلس، از یک جدایی آشفته بیرون اومده بودم و اون هنوز باهام مونده بود؛ همون بخارهای زندگی و عشق که همیشه جایی در فضا معلق میمونن. میخواستم اون حس رو در پسزمینه لندن ثبت کنم.»
موسیقی جَز در این فیلم نقشی اساسی دارد و دورموس برای ساخت موسیقی متن، دن رومر، آهنگساز چهار بار نامزد اسکار، را انتخاب کرده است. او همچنین فمی کولئوسو، درامر و رهبر گروه جَز بریتانیایی ازرا کالکتیو را هم برای نخستین تجربه بازیگریاش مقابل دوربین برده است. گروه ازرا کالکتیو پیشتر برنده جوایز بریت و مرکوری شده است.
دورموس گفت پس از اسبابکشی به لندن، زمان زیادی را در کلوب جَز رانی اسکات در سوهو گذرانده و همین تجربه در نهایت باعث شده دنیای فیلم را در فضای جَز بنا کند. او همچنین به پیشینه خانوادگیاش در موسیقی اشاره کرد و گفت پدربزرگش نوازنده کنترباس جَز بوده و در آهنگ «Love Me Tender» از الویس هم حضور داشته، در حالی که مادربزرگش خواننده بوده است. به گفته او: «من با تحسین پدربزرگ و مادربزرگم، سفرهاشون و هنرشان بزرگ شدم و فقط دلم میخواست این فیلم بافت، حس و موسیقی کاملا متفاوتی داشته باشه.»
او افزود: «این داستان بهطور طبیعی با جَز جور درمیاومد، چون زندگی هم آزاد و رهاست و خیلی وقتها نمیدونی داری کجا میری. از نظر استعاری و مضمونی، فکر کردم فضای جَز واقعا برای پسزمینه این داستان مناسبه.»
دورموس در ابتدا قصد داشته اثری در حالوهوای فیلمهای ریچارد کرتیس، چهره مشهور کمدی رمانتیک بریتانیا، بنویسد؛ فیلمسازی که در «Next Life» یک حضور کوتاه هم دارد. او گفت: «میخواستم ادای دینی به آن فیلمهای عاشقانه بزرگی باشد که او ساخته و سعی کنم اثری نزدیک به همان فضا بسازم. از طرفی واقعا دلم میخواست خودم را وارد فضای کمدی هم بکنم و امیلیا بهطور طبیعی خیلی بامزه است و بداههپرداز فوقالعادهای هم هست؛ برای این نقش کاملا بینقص بود.»
او درباره ادگار رامیرس هم گفت: «تنها کسی بود که میتوانست این نقش را بازی کند.» دورموس توضیح داد نخستین بار که با این بازیگر ونزوئلایی صحبت کرده، رامیرس از این گفته که هیچ چیز اتفاقی رخ نمیدهد و از مفاهیم فلسفی مختلف حرف زده است.
او گفت: «برای این نقش کاملا بینقص بود. ما ریسک کردیم که ببینیم بین او و امیلیا شیمی لازم شکل میگیره یا نه؛ چون فقط یک هفته قبل از شروع فیلمبرداری همدیگه رو دیده بودن. ولی هر دو با تمام وجود شیرجه زدن توی کار و خودشون رو به هم سپردن. من توی فیلمهام خیلی خوششانس بودم که شیمیهای خوبی بین بازیگرهام شکل گرفته، ولی این یکی واقعا خاصه.»
با وجود اینکه دورموس «Next Life» را آغاز «پرده دوم» مسیر فیلمسازیاش میداند، از نظر مضمونی همچنان به سراغ پیچیدگیهای روابط مدرن و شیوه اتصال آدمها در جهانی میرود که مدام آنها را از هم دور میکند. او همچنین تاکید کرد که ساخت فیلمهایی درباره «زنانی که انتخاب میکنند» برایش اهمیت ویژهای دارد.
او گفت: «فکر میکنم یک خلأ توی بازار هست، چون واقعا فیلم زیادی وجود نداره که درباره زنهایی باشه که در زندگیشون انتخاب میکنن؛ فیلمهایی از آن جنس که خودم دوست دارم ببینم. حس میکنم ما به این فیلمها نیاز داریم و دلمون هم این فیلمها رو میخواد. اینها همون فیلمهایین که منو به گریه میندازن و باعث میشن دلم بخواد فیلم بسازم.»
دورموس در ادامه گفت: «آخرش، «Next Life» درباره زنیه که چیزی رو انتخاب میکنه که در روحش وجود داره و بعد بقیه چیزها بهدنبال اون میان. فکر میکنم این پیام خیلی مهمیه؛ رویاهاتون رو دنبال کنید، امیدهاتون رو دنبال کنید. عشق هم به این چیزها وصله.»
این فیلمساز حالا در پروژه بعدیاش میخواهد سراغ داستانهای عاشقانهای برود که دیگر فقط بر پایه الگوی «پسر دختر را میبیند» نباشند. او که بهتازگی پدرش را از دست داده، اکنون روی داستانی درباره رابطه پدر و پسر کار میکند.
دورموس در پایان گفت: «یهسری چیزها توی ذهنم میچرخه که دلم میخواد انجامشون بدم. عاشق فیلمبرداری اینجا و کار کردن در اروپا هستم و قطعا میخوام ادامهاش بدم. فهمیدم که هنوز حرفهای زیادی برای گفتن دارم و این فیلم دوباره اشتیاقم رو روشن کرد.»
