سریال فراموششده «Mr. Merlin»؛ وقتی جادوگر افسانهای تعمیرکار خودرو شد
افسانههای شاه آرتور طی قرنها الهامبخش داستانهای بیشماری بودهاند؛ بنابراین اگر همه سریالهای ساختهشده درباره آرتور، مرلین یا شوالیههای میز گرد را به خاطر نیاورید، جای تعجبی ندارد. در این میان، فراموشکردن «Mr. Merlin» از همه قابلدرکتر است؛ سیتکامی که دهه ۱۹۸۰ تنها یک فصل از شبکه سیبیاس (CBS) پخش شد و جادوگر افسانهای را در قالب تعمیرکار خودرویی در سانفرانسیسکو به تصویر کشید.
پخش «Mr. Merlin» از ۷ اکتبر ۱۹۸۱ آغاز شد و بارنارد هیوز، بازیگر برنده جایزه تونی (Tony Award)، نقش جادوگر اصلی داستان را بر عهده داشت. مرلین در این روایت موجودی نامیرا با ۱۶۰۰ سال سن بود که تقریبا از کمک به پادشاهان و جنگسالاران بازنشسته شده و با هویت مکس مرلین، در منطقه خلیج سانفرانسیسکو خودرو تعمیر میکرد.
همهچیز زمانی تغییر میکند که نوجوانی به نام زکری راجرز با بازی کلارک برندن، هنگام کار در تعمیرگاه مرلین یک دیلم را از میان قالبی بتنی بیرون میکشد و به شاگرد این جادوگر تبدیل میشود. دیلم داستان در واقع نسخه امروزی و البته کمی خندهدار شمشیر اکسکالیبور بود.
در تنها فصل سریال که ۲۲ قسمت داشت، زک باید قدرتهای جادویی خودش و استادش را مخفی نگه میداشت و همزمان روش کنترل آنها را یاد میگرفت، دوران دبیرستان را پشت سر میگذاشت و از پس شغل نیمهوقت خود برمیآمد. همانطور که میتوان انتظار داشت، او همیشه از تواناییهای تازهاش مسئولانه استفاده نمیکرد، اما در پایان هر قسمت، همه شخصیتها درس تازهای میگرفتند.
الین جویس نیز نقش الکساندرا را بازی میکرد؛ جادوگری که رابط میان مرلین و روسای اسرارآمیز و ماورایی او بود.
اگرچه «Mr. Merlin» در درجه اول برای کودکان ساخته شده بود، بارنارد هیوز اعتقاد داشت این مجموعه میتواند مخاطبان گستردهتری را هم جذب کند. او پیش از آغاز پخش سریال در یک تیزر تبلیغاتی سیبیاس گفت: «اگر میخواهید برنامهای موفق در تلویزیون داشته باشید، باید برای طیف وسیعی از مخاطبان جذاب باشد. به نظرم این سریال خیلی هوشمندانه و دقیق، مخاطبان گستردهتری را هم در بر میگرفت.»
بااینحال، سرنوشت سریال مطابق انتظار هیوز پیش نرفت و «Mr. Merlin» نتوانست مخاطبان را جادو کند. همزمان با پخش نخستین قسمت، نقد نیویورک تایمز (The New York Times) کاملا منفی نبود، اما شور و اشتیاقی هم برای ادامه سریال نشان نمیداد.
جاناتان پرینس که نقش لئو، بهترین دوست زکری، را بازی میکرد، فارغالتحصیل دانشگاه هاروارد بود و حضور در «Mr. Merlin» را به تحصیل در دانشکده حقوق ترجیح داد. نیویورک تایمز با لحنی کنایهآمیز نوشت شاید او انتخاب اشتباهی کرده باشد. البته مسیر حرفهای پرینس بعدا نشان داد این تصمیم آنقدرها هم بد نبوده است؛ او به فیلمنامهنویس و تهیهکنندهای موفق در هالیوود تبدیل شد و در سال ۲۰۰۲ سریال «American Dreams» را برای شبکه انبیسی (NBC) خلق کرد.
قسمت پایانی «Mr. Merlin» در ۲۲ مارس ۱۹۸۲ پخش شد، اما تلاشها برای آوردن افسانههای آرتوری به تلویزیون ادامه یافت. حدود یک ربع قرن بعد، بیبیسی (BBC) سریال «Merlin» را روی آنتن برد؛ بازآفرینی موفقتری از این افسانهها که دوران جوانی مرلین با بازی کالین مورگان، سازگاری او با زندگی در کملوت و شکلگیری دوستیاش با شاهزاده آرتور با بازی بردلی جیمز را روایت میکرد.
«Merlin» در ادامه به یکی از محبوبترین و تحسینشدهترین سریالهای فانتزی تلویزیون تبدیل شد؛ اما «Mr. Merlin» هرگز از همان جادویی برخوردار نبود و پس از یک فصل، به یکی از اقتباسهای فراموششده افسانه شاه آرتور تبدیل شد.
