سوفیا بوش از تستهای متناقض «One Tree Hill» میگوید؛ برای نقش بروک دیویس «بهاندازه کافی جذاب» نبود

تصور بروک دیویس با بازیگری جز سوفیا بوش آسان نیست. شخصیتی که از یک تشویقکننده ورزشی دبیرستان به طراح مد تبدیل شد، در طول ۹ فصل «One Tree Hill»، از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۲، یکی از چهرههای محوری سریال بود. بوش هم با این نقش به یکی از بازیگران شاخص درامهای نوجوانانه آن دوران تبدیل شد. بااینحال، رسیدن او به نقش بروک بهمراتب دشوارتر از چیزی بود که شاید طرفداران تصور کنند.
بوش پیشتر اشارههایی به این ماجرا کرده بود. او در نشست تجدید دیدار عوامل سریال در سال ۲۰۱۱، به شوخی روند انتخابش را به داستان گلدیلاکس تشبیه کرد؛ انگار باید چند گزینه را امتحان میکرد تا سرانجام در تلاش سوم به اندازه درست برسد. حالا در کتاب خاطراتش، «And I Will Tell You Mine»، که قرار است ۲۷ اکتبر منتشر شود، این تجربه را با جزئیات بیشتری روایت کرده است.
در بخشی اختصاصی از کتاب که ورایتی (Variety) منتشر کرده، بوش مینویسد پس از نخستین تست بازیگری به او گفته شد برای نقش بروک «بهاندازه کافی جذاب» نیست. اما وقتی برای بار دوم برگشت، نظرشان دقیقاً به سمت مقابل رفت: این بار ظاهرش بیش از حد اغواگرانه بود. همین رفتوبرگشت نشان میدهد شکلگیری یکی از ماندگارترین شخصیتهای سریال به چه معیارهای محدود و متناقضی وابسته بوده است.
بوش تعریف میکند که برای تست به استودیوهای برادران وارنر (Warner Bros.) در منطقه ولی لسآنجلس رفت و از اجرای متن برای حاضران لذت برد. توانسته بود آنها را بخنداند و احساس خوبی داشت. بعد، مدیر برنامههایش بازخورد را منتقل کرد: مدیران اجرایی از او خوششان آمده بود، اما مطمئن نبودند جذابیت مورد نظرشان را برای نقش داشته باشد. از او خواستند دوباره امتحان کند.
این ارزیابی برای نقشی که بعدها با اعتمادبهنفس شناخته شد، قابلتامل است؛ بهخصوص که بوش در تلاش دوم ناچار شد میان انتظاراتی حرکت کند که مرز روشنی نداشتند.

او این بار ظاهری با ترکیب جذابیت و حالوهوای پانکراک انتخاب کرد: دامن کوتاه نظامی، کفشهای پاشنهبلند با پاشنههای باریک طلایی، تاپ تیره با یقه باز و خط چشم محو. پاسخ این بود که زیادهروی کرده است. تهیهکنندگان، به تعبیر خودشان، جذابیت یک دختر دبیرستانی را میخواستند، نه یک دختر دانشجو.
بوش مینویسد که سردرگم شده بود. مگر گروههای طراحی لباس برای همین وجود نداشتند که به شخصیتها لباس بپوشانند و ظاهرشان را بسازند؟ این پرسش، با توجه به مبارزههایی که او بعدها برای حفظ هویت بروک داشت، معنای بیشتری پیدا میکند.
سرانجام یکی از زنان گروه انتخاب بازیگر به کمکش آمد تا حد وسط را پیدا کند؛ تعادلی که بوش آن را چنین توصیف میکند: «جذاب، اما نه زیادی جذاب؛ بامزه، اما نه آنقدر بامزه که دیگر جذاب نباشد؛ دبیرستانی، اما نه آنقدر کمسنوسال به نظر برسد که زیادی معصوم باشد.»
بوش همچنین اشاره میکند که همان دفتر انتخاب بازیگر، همزمان فردی را برای جایگزینی بازیگر نقش هیلی آزمایش میکرد؛ بازیگری که، به شکلی جالب، ابتدا برای نقش بروک تست داده بود و مناسب آن تشخیص داده نشده بود. در نهایت بوش نقش را گرفت؛ لحظهای که در روایت کتاب، بروک دیویس متولد شد.
این خاطره تنها بخشی از رابطه طولانی و پیچیده بوش با «One Tree Hill» است. او پیشتر آشکارا از اختلاف با نویسندگان بر سر صحنههایی گفته که نامناسب میدانست و محیط کار سریال را ناسالم توصیف کرده است. در سال ۲۰۱۷ نیز ۱۸ زن که در این مجموعه کار کرده بودند، در نامهای مارک شوان، خالق سریال، را به آزار جنسی متهم کردند.
بوش در پادکست «Drama Queens»، همراه با همبازیهای سابقش هیلاری برتون و بتانی جوی لنز، بارها به آن سالها برگشته است. گفتوگوهای آنها علاوه بر خاطرات پشتصحنه، به موضوعاتی مانند تاکید بر جنبه جنسی شخصیت بروک در سریال پرداخته و کتاب تازه قرار است تصویر کاملتری از این تجربه ارائه کند.
ناشر، «And I Will Tell You Mine» را روایتی بیپرده از زندگی بوش معرفی کرده است؛ از کودکیاش در فضایی آزاد و نامتعارف در لسآنجلس تا مسیر غیرمنتظرهای که او را از تحصیل در رشته روزنامهنگاری به بازیگری رساند. یک دهه دگرگونکننده حضور در «One Tree Hill» و تلاش برای حفظ انسجام و هویت شخصیتش نیز بخش مهمی از کتاب است.
بوش همچنین درباره ازدواج و طلاق زیر نگاه رسانهها و سالهای حضورش در «Chicago P.D.» مینویسد؛ دورهای که به گفته او، شغل رویاییاش زندگیاش را دوپاره کرد. روی پرده، نقش محافظی نشانبهسینه را داشت و بیرون از آن، زنی بود که آزار و سکوت را تحمل میکرد. البته کتاب فقط به تجربههای تلخ محدود نیست و ناشر وعده خاطرات طنزآمیزی از سفرهایی را هم داده که به شکلی خندهدار از مسیر خارج شدهاند.
انتشار این بخش از خاطرات بوش، در شرایطی که بحث درباره نحوه برخورد با بازیگران زن جوان در هالیوود ادامه دارد، قابلتوجه است. بازخوردهای متناقضی که او توصیف میکند، از انتظاراتی حکایت دارند که رسیدن به آنها آسان نیست. این روایت همچنین نشان میدهد هویت یک شخصیت گاهی پیش از ضبط نخستین صحنه، در اتاق تست بازیگری شکل میگیرد.
برای طرفداران «One Tree Hill»، این خاطره لایه تازهای به شناخت بروک اضافه میکند. پشت اعتمادبهنفس، شوخطبعی و وفاداری این شخصیت، بازیگری ایستاده بود که برای بهدستآوردن نقش باید راهش را میان معیارهای متناقض پیدا میکرد؛ تلاشی که بوش حالا میخواهد جزئیاتش را با خوانندگان در میان بگذارد.





