واقعیت حمله نهنگ قاتل به «جسیکا رادکلیف»؛ ویدیوهای وایرال لزوما واقعی نیستند

در روزهای اخیر، ویدیویی دلخراش با موضوع حمله یک نهنگ قاتل به زنی به نام «جسیکا رادکلیف» در تیکتاک و فیسبوک دستبهدست میشود؛ اما واقعیت این است که چنین حادثهای اصلاً رخ نداده و شخصیت جسیکا رادکلیف نیز وجود خارجی ندارد. این ویدیو با کمک هوش مصنوعی ساخته شده و نمونهای دیگر از محتوای جعلی است که ظاهر واقعی به خود میگیرد، در حالی که اگر چنین واقعهای اتفاق افتاده بود، سرتیتر تمام خبرگزاریهای جهان، خصوصا آمریکا میشد.
بیشتر ویدیوهای تولیدشده با هوش مصنوعی هنوز نشانههای غیرطبیعی دارند و میتوان با کمی دقت—مثلاً به حرکت انگشتان افراد—به جعلی بودنشان پی برد. پلتفرمهایی چون تیکتاک و فیسبوک نیز ابزارهای فنی برای شناسایی این ویدیوها دارند و مدام در حال تقویت این قابلیتها هستند.
اما سؤال اینجاست که چرا مردم جذب ویدیوهای منفی و دلخراش میشوند؟ روانشناسان معتقدند بخشی از این توجه، ریشه در غریزه بقا و حس کنجکاوی ما دارد؛ زیرا میخواهیم بدانیم در شرایط مشابه چه رفتاری خواهیم داشت. این علاقه حتی باعث رشد محتواهای منفی در فضای مجازی شده است.
در نهایت، مسئولیت اصلی مقابله با محتوای جعلی و منفی هم بر دوش پلتفرمها و هم برعهده سازندگان محتوا و کاربران است. تمرکز بر تولید و انتشار محتواهای مثبت و سازنده میتواند قدمی مؤثر برای تغییر این روند باشد.





