پشت‌صحنه حضور الیزابت تیلور در «The Nanny»؛ از اتاق یاسی تا هدیه ۵ هزار دلاری
حضور مهمان الیزابت تیلور در کمدی محبوب «The Nanny» فقط جلوی دوربین تماشایی نبود؛ پشت‌صحنه هم ماجراهای خاص خودش را داشت. این ستاره سینما در سال ۱۹۹۶، در یک شب از برنامه‌های شبکه سی‌بی‌اس (CBS)، مهمان چهار سریال شد: «The Nanny»، «Can’t Hurry Love»، «Murphy Brown» و «High Society».
تیلور که آن زمان ۶۴ سال داشت، در قسمت «Where’s the Pearls?» از «The Nanny»، پخش‌شده در ۲۶ فوریه ۱۹۹۶، نقش خودش را بازی کرد. او برای ملاقات با مکسول شفیلد، با بازی چارلز شانسی، از راه می‌رسید و با استقبال هیجان‌زده فرن فاین، با بازی فرن درشر، روبه‌رو می‌شد. حضورش همه را دستپاچه می‌کرد؛ از مادر فرن که داخل کمد پنهان می‌شد تا نایلز که به‌سختی می‌توانست حرف بزند.
سال‌ها بعد، در گردهمایی بازیگران سریال در رویداد ناینتیز کان (’۹۰s Con)، خاطرات آن قسمت دوباره زنده شد. این نشست روز ۱۷ اکتبر ۲۰۲۶ در هارتفوردِ کنتیکت برگزار شد و شانسی، دنیل دیویس، بازیگر نایلز، و لورن لین، بازیگر سی‌سی بابکاک، در آن حضور داشتند. رنه تیلور، بازیگر سیلویا فاین، هم از طریق ارتباط ویدیویی به هواداران سلام کرد. مرور خاطرات حضور الیزابت تیلور، خنده را به جمع برگرداند.
دیویس از او به‌عنوان فردی «دلنشین، خوش‌برخورد و دوست‌داشتنی» یاد کرد، اما توضیح داد که تدارکات حضور این ستاره جزئیات مفصلی داشت.
او گفت: «اتاق گریمش باید یاسی‌رنگ می‌شد. حوله‌ها و لیف‌ها هم باید یاسی بودند.»
فهرست خواسته‌ها به همین‌جا ختم نمی‌شد: برای تیلور و سگش دو نوع آب متفاوت در نظر گرفته شده بود و هدیه‌ای از تیفانی (Tiffany’s) با ارزش دست‌کم ۵ هزار دلار هم باید تهیه می‌شد. با این حال، دیویس تاکید کرد که نباید این درخواست‌ها را به خود بازیگر نسبت داد: «این همراهانش بودند که چنین خواسته‌هایی داشتند، نه خود خانم تیلور.»
حتی گرفتن یک عکس یادگاری هم داستانی جداگانه داشت. دیویس به یاد آورد که پس از عکس‌گرفتن با تیلور در دکور اتاق نشیمن سریال، به او گفته بودند برای دریافت نسخه خودش باید ۱۵۰ دلار بپردازد، چون عکس نیاز به روتوش داشت.
در داستان این قسمت، تیلور از فرن می‌خواست با یک شرکت حمل‌ونقل دارای ضمانت تماس بگیرد تا جابه‌جایی مرواریدهای سیاهش را انجام دهد؛ مرواریدهایی که قرار بود هنگام تبلیغ عطر تازه‌اش، «Black Pearl»، به گردن داشته باشد. فرن هم با اشتیاق جواب می‌داد: «چشم، ملکه من!» و خیلی زود همه‌چیز به آشوبی کمدی تبدیل می‌شد.
جذابیت ماجرا، بیش از هر چیز، در این بود که الیزابت تیلور نقش خودش را بازی می‌کرد؛ حضوری که کافی بود تا حتی در خانه پرهیاهوی فرن فاین، تمام توجه‌ها به او جلب شود.
