دستور پخت‌ها و دستور انواع نوشیدنی و دمنوش رو از دست ندید

ادامه ...
نگاهی اجمالی

چرا جنسن اکلس می‌تواند بتمن بعدی دنیای دی‌سی باشد؟

طرفداران دی‌سی این روزها با حرارت درباره بازیگر مناسب نقش بتمن در دنیای جدید دی‌سی بحث می‌کنند. یکی از گزینه‌های محبوب، جنسن اکلس، ستاره «Supernatural» است؛ بازیگری که اخیرا در سریال «The Boys» نقش سولجر بوی، نسخه‌ای بی‌رحم و به‌اصطلاح عوضی از کاپیتان آمریکا، را بازی کرده و قرار است در سریال پیش‌درآمد «Vought Rising» نیز به این نقش بازگردد.

البته تنها امتیاز اکلس این نیست که دین وینچستر در «Supernatural»، عملا حکم بتمن را برای دیک گریسونِ خانواده، یعنی برادر کوچک‌ترش سم با بازی جرد پادالکی داشت. او پیش‌تر در چند فیلم انیمیشنی دی‌سی صداپیشه بتمن بوده است؛ آثاری که همگی به جهان داستانی پیوسته‌ای با نام توماروروِرس تعلق دارند. نام این جهان از نخستین فیلم آن، «Superman: Man of Tomorrow» محصول سال ۲۰۲۰، گرفته شده است.

اکلس در انیمیشن دو قسمتی «Batman: The Long Halloween»، اقتباسی از مینی‌سری کمیک محبوب جف لوب و تیم سیل، صداپیشگی بتمن را بر عهده داشت. نسخه بتمن او همچنین به‌عنوان شخصیتی مکمل در «Legion of Super-Heroes» و «Justice League: Warworld» حضور یافت و در سه‌گانه پایانی توماروروِرس، یعنی «Justice League: Crisis on Infinite Earths»، نیز ظاهر شد.

بااین‌حال، سابقه حضور اکلس در انیمیشن‌های بتمن به سال‌های دورتری بازمی‌گردد. نخستین سفر او به گاتهام در یکی از بهترین انیمیشن‌های دی‌سی، یعنی «Batman: Under the Red Hood» محصول ۲۰۱۰، اتفاق افتاد. اکلس در این فیلم صداپیشه جیسون تاد، رابین سابق، بود؛ شخصیتی که جوکر در خط داستانی بدنام «A Death in the Family» در سال ۱۹۸۸ او را به قتل رساند.

در «Batman: Under the Red Hood»، جیسون با صدای اکلس به زندگی بازمی‌گردد و به مبارزی خودسر با نام رد هود تبدیل می‌شود. او هم به دنبال انتقام گرفتن از قاتلش است و هم می‌خواهد درسی فراموش‌نشدنی به بتمن، با صداپیشگی بروس گرینوود، بدهد.

این نقش‌ها جنسن اکلس را در جمع معدود بازیگرانی قرار می‌دهد که هم بتمن و هم یکی از رابین‌ها را بازی کرده‌اند. تروی بیکر نیز یکی دیگر از آن‌هاست. او در چند فیلم انیمیشنی صداپیشه بتمن بوده و نقش دو رابین را نیز بر عهده داشته است: تیم دریک در بازی «Batman: Arkham City» و جیسون تاد یا رد هود در دنباله آن، «Batman: Arkham Knight». جالب‌تر اینکه بیکر از معدود بازیگرانی است که سابقه بازی در نقش هر دو شخصیت بتمن و جوکر را دارد.

«Batman: Under the Red Hood» نه‌فقط از نظر کیفیت، بلکه به‌دلیل ساختار روایی خود با انیمیشن «Batman: Mask of the Phantasm» مقایسه شده است. هر دو فیلم داستانی معمایی دارند که در آن شخصی از گذشته بروس وین در قالب مبارزی مرگ‌بار وارد گاتهام می‌شود. پایان هر دو اثر نیز به رویارویی سه‌جانبه بتمن، آن مبارز و جوکر گره می‌خورد.

این دو فیلم همچنین بتمن را مجبور می‌کنند با حسرت‌ها و شکست‌هایش روبه‌رو شود. «Batman: Mask of the Phantasm» قلب شوالیه تاریکی را هدف می‌گیرد. فانتاسم در واقع آندریا بومونت با صداپیشگی دینا دلانی است؛ زنی که بروس وین با صدای کوین کانروی زمانی چنان عاشقش بود که نزدیک بود سوگند مبارزه با جرم و جنایت را کنار بگذارد.

در مقابل، «Batman: Under the Red Hood» بزرگ‌ترین قربانی جنگ بتمن با تبهکاران را به تصویر می‌کشد و وجهی از این شخصیت را بررسی می‌کند که فیلم‌های لایواکشن هنوز به‌طور جدی سراغش نرفته‌اند: بتمن در مقام یک پدر. نقشه انتقام جیسون نیز از همین زخم عمیق سرچشمه می‌گیرد. او می‌خواهد بتمن، جوکر با صداپیشگی جان دی‌ماجیو را بکشد، زیرا این تنها راهی است که می‌تواند باور کند بروس واقعا او را مثل پسرش دوست داشته است.

جیسون تاد بدون تردید بزرگ‌ترین شکست بتمن محسوب می‌شود؛ نه‌فقط به این دلیل که بتمن یک دقیقه دیرتر از موعد برای نجات او از دست جوکر رسید. بروس کودکی آسیب‌دیده را دید که خشمی شبیه خودش داشت و تلاش کرد به او یاد بدهد چگونه این خشم را مهار و هدایت کند. اما تبدیل کردن جیسون به رابین، در عمل فضای بیشتری برای رشد تمایلات خشونت‌آمیز او فراهم کرد.

کمتر صحنه‌ای در فیلم‌های بتمن می‌تواند با قدرت اوج «Batman: Under the Red Hood» رقابت کند و بخش زیادی از تاثیرگذاری آن به بازی صوتی جنسن اکلس در نقش جیسون مربوط می‌شود. درد و نفرت لرزان در صدای او، به‌ویژه وقتی جوکر را «توده‌ای رقت‌انگیز از زباله‌های شیطانی و مرگ‌پرست» خطاب می‌کند، همچنان یکی از دقیق‌ترین و کوبنده‌ترین توصیف‌هایی است که از این شرور مشهور شنیده‌ایم.

آندریا رومانو، مدیر صداپیشگی «Batman: Under the Red Hood»، در یکی از ویدیوهای پشت‌صحنه درباره انتخاب اکلس برای نقش جیسون گفت: «به بازیگری نیاز داشتیم که بتواند هم روزهای خوب و هم بدترین روزها را به تصویر بکشد.» انتخاب سازندگان هم کاملا درست از آب درآمد. رد هود در نخستین حضورش، وقتی با یک کلاشنیکف و کیفی پر از سرهای بریده جلسه قاچاقچیان مواد مخدر را به هم می‌ریزد، مغرور و سادیستی به نظر می‌رسد؛ چیزی شبیه نسخه گنگستری ددپول، البته بدون شکستن دیوار چهارم.

رد هود همان ظاهر خونسرد و سرسختی را دارد که اکلس گاهی در نقش دین وینچستر و بعدها سولجر بوی به کار گرفت. اما وقتی جیسون با بتمن و جوکر روبه‌رو می‌شود، این نقاب ترک برمی‌دارد و درد درمان‌نشده‌اش بیرون می‌زند. رومانو معتقد است یکی از نشانه‌های یک صحنه دراماتیک صوتی عالی این است که «بشنویم بازیگر در برابر احساسی که دارد مقاومت می‌کند». در «Batman: Under the Red Hood»، جیسون به‌سختی تلاش می‌کند اندوهش را زیر خشم پنهان کند.

اکلس هنوز هم با علاقه از بازی خود در نقش رد هود یاد می‌کند، اما همین سابقه باعث شد پیشنهاد صداپیشگی بتمن برای خودش نیز غافلگیرکننده باشد. او در سال ۲۰۲۱ و در گفت‌وگو با انترتینمنت ویکلی (Entertainment Weekly) درباره «Batman: The Long Halloween» گفت: «من از فیلم قبلی می‌آمدم که در آن صداپیشه رد هود بودم. وقتی برای این پروژه تماس گرفتند، فکر کردم قرار است همان نقش را در داستانی که اقتباس می‌کنند دوباره بازی کنم؛ اما بعد فهمیدم ترفیع گرفته‌ام! فکر نمی‌کنم حتی فرصت کردند کلمه بتمن را کامل بگویند. گفتند: بت… و من فورا گفتم بله!»

صدای بم و خش‌دار جنسن اکلس تناسب زیادی با بتمن دارد، اما برای بسیاری از طرفداران دی‌سی، او احتمالا همیشه پیش از هر چیز رد هود باقی خواهد ماند؛ مگر اینکه جیمز گان، رییس دی‌سی استودیوز (DC Studios)، سرانجام با او تماس بگیرد.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا