۶ نشانه‌ای که (به گفته‌ی یک متخصص بهداشت روان) باید به خاطر آن‌ها روانپزشک خود را ترک کنید

۶ نشانه‌ای که باید به خاطر آن‌ها روانپزشک یا روان‌درمانگر خود را ترک کنید؛ این ۶ علامت هشدار شاید به این معنی باشند که زمان عوض کردنِ درمانگر فرا رسیده است.

پیدا کردن یک روانپزشک یا روان‌درمانگر کار ساده‌ای نیست. اکثر آن‌ها بیمه را قبول نمی‌کنند و لیست‌های انتظار طولانی‌ای وجود دارد، به این معنی که ممکن است برای گرفتن نوبت، هفته‌ها یا حتی ماه‌ها صبر کنید. بنابراین، زمانی که یک روانپزشک، روانشناس یا درمانگر پیدا می‌کنید، قابل درک است که شاید تمایلی به ترک کردن او نداشته باشید.

با این حال، مهم‌تر از داشتن یک روانپزشک/روان‌درمانگر، داشتنِ روانپزشک مناسب است. یک متخصص به‌عنوانِ هم یک درمانگر دارای مجوز و هم یک بیمار، چند مورد از نشانه‌های هشدار را که باید در صورت بروز با روانپزشک خود در میان بگذارید، جمع بندی کرده و به اشتراک می‌گذارد. با فرامدیا همراه باشید.

اگر روانپزشک شما تمایلی یا تواناییِ همکاری با شما برای حل هر یک از این مسائل را ندارد، این ممکن است به این معنی باشد که یک درمانگر بهتر از کسی که در حال حاضر دارید، برای شما وجود دارد. توجه داشته باشید ادامه مطلب از زبان این روان درمانگر بیان شده و واژه «من» و «ضمیر اول شخص» به همین جهت به کار رفته است.

علامت هشدار شماره ۱: هیچ چیز تغییر نمی‌کند

هنگام کار با یک روانپزشک، یا باید علائم شما در حال تغییر باشند و یا داروهایتان. بنابراین، اگر همچنان علائمی را تجربه می‌کنید اما روانپزشک شما برای پیدا کردن داروی مناسب که آن علائم را کاهش دهد با شما همکاری نمی‌کند، شاید زمان آن رسیده باشد که به دنبال فرد دیگری باشید.

این موضوع به خصوص زمانی اهمیت پیدا می‌کند که روانپزشک شما به شما بگوید وضعیتی که در حال حاضر دارید، بهترین حالت ممکن برای شماست. این اتفاق برای من افتاد – سال‌ها با یک روانپزشک کار کردم که علائم من را اجتناب‌ناپذیر می‌پذیرفت و سعی می‌کرد مرا به همین موضوع متقاعد کند. و من حرف او را باور کردم.

این باعث شد سال‌ها با علائمی که تنها چند ماه پس از تغییر روانپزشک و مراجعه به فردی که واقعاً به بهتر شدن من اعتقاد داشت، برطرف شدند، رنج بکشم.

بنابراین، اگر همچنان علائم دارید اما روانپزشک شما برای تغییر این وضعیت با شما همکاری نمی‌کند، به دنبال فرد جدیدی باشید.

علامت هشدار شماره ۲: روانپزشک شما روی مسائل اشتباه تمرکز می‌کند

من زمانی با یک روانپزشک کار می‌کردم که بیشتر از تأثیر داروهای تجویزی‌اش روی علائم من، نگران وزن من بود که به خاطر مصرف دارو افزایش پیدا کرده بود. او هر جلسه را با این جمله شروع می‌کرد: «عجب! دوباره وزن اضافه کرده‌اید!»

این حرف‌ها نه تنها باعث می‌شد احساس بدی نسبت به خودم داشته باشم، بلکه از نظر روانپزشکی هم فایده‌ای نداشت – ما روی یکی از عوارض جانبی دارو تمرکز می‌کردیم، نه روی اینکه دارو اصلاً قرار بود چه کاری انجام دهد. نکته‌ی عجیب این بود که او با وجود اینکه متوجه آن عارضه‌ی جانبی خاص شد، اما در مورد اینکه آیا باید آن دارو را مصرف کنم یا نه، نظرش عوض نشد.

و این موضوع ما را به یک علامت هشدار دیگر می‌رساند…

علامت هشدار شماره ۳: روانپزشک شما عوارض جانبی داروها را جدی نمی گیرد

داروهای روانپزشکی می‌توانند طیف وسیعی از عوارض جانبی احتمالی را به همراه داشته باشند، از عوارض خفیف و آزاردهنده تا عوارض واقعاً غیرقابل تحمل. اگر عوارض جانبی را تجربه می‌کنید که باعث ناراحتی شما می‌شوند، حتماً باید درخواست کنید که داروهایتان را عوض کنند و روانپزشک شما باید به این تصمیم احترام بگذارد.

اگر اینطور نباشد، اگر آن‌ها سعی کنند شما را متقاعد کنند که چیزی که تجربه می‌کنید چندان هم بد نیست یا اینکه بدون امتحان کردن داروهای دیگر، روی هیچ دارویی احساس بهتری نخواهید داشت، این نشانه‌ای است که شاید نیاز داشته باشید با فرد دیگری کار کنید.

در مسیر شخصی خودم با داروها، من همیشه جزو «۱ درصد» بودم – یعنی ۱ درصدی از افرادی که عوارض جانبی بسیار جدی‌تری را نسبت به هر داروی روان‌گردان دیگری تجربه می‌کنند. اگر چنین احتمالی وجود داشت، مطمئن باشید برای من اتفاق می‌افتاد.

من خیلی زود یاد گرفتم که از خودم دفاع کنم و سال‌ها با مشقت زیادی مبارزه کردم تا اینکه در نهایت یک روانپزشک پیدا کردم که تجربیات مرا زیر سوال نمی‌برد و بلافاصله به آنچه برایم اتفاق می‌افتاد توجه می‌کرد. شما هم شایسته‌ی کسی هستید که همین کار را انجام دهد.

علامت هشدار شماره ۴: شما فقط در مورد دارو صحبت می‌کنید

برای درک کامل سلامت روان شما، جلسات با روانپزشک نباید فقط روی داروهایتان تمرکز کند. عوامل زیادی بر سلامت روان شما تأثیر می‌گذارند – زندگی اجتماعی، وضعیت زندگی، روابط، خانواده، کار، حتی آب و هوا یا فصل. اگر روانپزشک شما هرگز از شما نمی پرسد که در زندگی‌تان چه خبر است، آن‌ها نمی‌توانند تصویر کاملی از شما و علائمتان به دست آورند.

در حالی که جلسه‌ با روانپزشک شما لزوماً نباید مانند یک جلسه‌ی درمانِ معمولی باشد (اگرچه ایده‌آل این است که چنین باشد)، اما روانپزشک شما مطلقاً باید در مورد جنبه‌های دیگر زندگی شما که ممکن است روی شما تأثیر بگذارد، سؤال کند. این به آن‌ها کمک می‌کند تا تصمیمات آگاهانه‌تری در مورد مراقبت از شما بگیرند.

اگر به نظر می‌رسد روانپزشک شما به این موضوع علاقه‌ای ندارد، شاید وقت آن رسیده باشد که به دنبال یک درمانگر دیگر باشید.

علامت هشدار شماره ۵: روانپزشک شما از شما درخواست (یا به شما دستور) انجام کاری می‌کند که باعث ناراحتی شما می‌شود

مرزی باریک بین تحمیل کردن و یک عمل غیر اخلاقی وجود دارد، اما اگر روانپزشک شما پیشنهادی می‌دهد یا چیزی از شما می‌خواهد که احساس بدی به شما می‌دهد، به آن حس گوش کنید. چند نمونه از اتفاقاتی که برای من افتاده است:

روانپزشک شما اصرار دارد دارویی را امتحان کنید که برای تبلیغ آن پول گرفته یا پاداش دیگری دریافت کرده است. (این ممکن است به شکل «نمونه‌های رایگان» باشد – نسبت به این موضوع محتاط باشید.)

روانپزشک شما از شما می‌خواهد که یک نقد مثبت به صورت آنلاین برای او بنویسید. این کاملاً غیر اخلاقی است. (موضوعی که اوضاع را بدتر می‌کرد این بود که روانپزشک من به من گفت که این نقد مثبت برای مقابله با برخی نظرات منفی است که بیماران قبلی برای «تلافی کردن» او نوشته‌اند. سلام، یک علامت هشدار دهنده‌ی بزرگ!)

روانپزشک شما هرگز نباید باعث ناراحتی شما شود و شما هیچ بدهکاری به او ندارید – از همه مهم‌تر، آن‌ها برای شما کار می‌کنند. اگر چنین اتفاقی برای شما افتاد، برای پیدا کردن روانپزشک دیگری احساس گناه نکنید.

و این ما را به نکته بعدی می‌رساند.

علامت هشدار شماره ۶: روانپزشک شما باعث می‌شود احساس بدی نسبت به خودتان داشته باشید

مهم نیست که شما چه کسی هستید یا با چه شرایط سلامت روان دست و پنجه نرم می‌کنید، روانپزشک شما باید با احترام با شما رفتار کند. اگرچه این موضوع ممکن است واضح به نظر برسد، اما هیچ روانپزشکی نباید با شما با لحن تحقیرآمیز صحبت کند، به شما توهین کند یا به هر نحوی باعث شود احساس «کمبود» داشته باشید. شما یک انسان هستید که به دنبال کمک هستید – فرقی با کسی که برای یک بیماری جسمی به پزشک مراجعه می‌کند، ندارید – و باید با شما به همین شکل رفتار شود.

تجربه‌ی شخصی من، لحظه‌ی خاصی را برای نشان دادن این نکته برجسته می‌کند. روانپزشک قدیمی من، یک بار ناگهان به من گفت: «تصور کنید اگر اینقدر بیمار نبودید چه کارهایی می‌توانستید انجام دهید.»

این حرف مرا کاملاً درهم شکست. باعث شد احساس کنم یک مورد بی‌امید هستم که هرگز نمی‌توانم به چیزی برسم.

متأسفم که باید بگویم، این اتفاق رابطه‌ی من با او را تمام نکرد. از اشتباه من درس بگیرید و هرگز هیچ‌گونه‌ی سوءاستفاده، توهین یا بی‌احترامی را از طرف روانپزشک خود نپذیرید.

جمع‌بندی

روانپزشک شما همواره باید برای دریافت بازخورد پذیرا باشد و بخواهد رابطه‌ی شما و کارتان را با هم بهبود بخشد. صحبت در مورد چنین مسائلی، به خصوص اگر منجر به تغییر شود، می‌تواند به شما قدرت دهد. با این حال، اگر نگرانی‌های خود را مطرح کنید و آن‌ها نادیده گرفته شوند، این یک علامت بد است.

برای اینکه روانپزشک خود را ترک کنید، لازم نیست هر شش مورد از این نشانه‌های هشدار را تجربه کرده باشید – فقط یک مورد کافی است. به خاطر داشته باشید که شما به روانپزشک خود برای ارائه خدمات پول پرداخت می‌کنید و اگر این خدمات به شما کمکی نمی‌کند، می‌توانید و باید به دنبال فرد دیگری باشید.