آخرین وداع با اسطوره سینمای ترکیه ، جنید آرکین / وداع احساسی پسر و همسر

مراسمی در مرکز فرهنگی آتاتورک برای نام افسانه ای یشیلچام، جنید آرکین برگزار شد.

بتول آرکین در بیانیه ای هنگام ورود پیکر همسرش به مراسم در مرکز فرهنگی آتاتورک گفت: «او رفت ؛ دنیا را نجات داد، اما نتوانست خودش را نجات دهد. می خواست در خانه بمیرد و در خانه هم فوت کرد.»

جنید آرکین که در فیلم های متعددی مانند « بتال گازی » و « مردی که جهان را نجات داد » بازی کرده است، عصر روز گذشته در خانه بیمار شد و به بیمارستان خصوصی در اولوس منتقل شد. این ستاره پیشکسوت كه قلبش ايستاده بود با وجود تمام اقدامات انجام شده در آمبولانس و بيمارستان نتوانست نجات پيدا كند. اولین مراسم برای هنرپیشه معروف جنید آرکین ( Cüneyt Arkın  ) در مرکز فرهنگی آتاتورک برگزار شد. همسر وی، بتول آرکین، که به مراسم آمده بود، قبل از ورود به بیانیه ای را خواند.

مراسم تشییع جنازه آرکین که در پرچم ترکیه پیچیده شده بود، صبح از زینچیرلیکویو آآغاز شد و به مرکز فرهنگی آتاتورک منتقل شد و در آنجا مراسمی برگزار گردید. پس از اجرای مراسم، و پس از اقامه نماز میت در مسجد تَشویقیه در قبرستان زینچیرلیکویو به خاک سپرده شد.

بتول آرکین که از مرگ شوهرش اندوهگین بود گفت:

واقعا نمیدونستم اینقدر دوستت دارن او رفت، او جهان را نجات داد. متأسفانه نتوانست خود را نجات دهد. می خواست در خانه بمیرد. او در خانه فوت کرد.

کان پولات ، پسر جنید آرکین ، که در این مراسم لحظات احساسی داشت و به سختی صحبت می کرد و در حالی که نتوانست مانع اشک هایش شود گفت:

خانواده ما خانواده عزیزیست. خانواده ای که یکدیگر را دوست دارند، به یکدیگر احترام می گذارند و از یکدیگر محافظت می کنند. ما پدری داشتیم که به ما تعلیم می داد و به ما می آموخت. در واقع. این مرگ نیست ، بلکه جاودانگی است که با مرگ همراه می شود. او زندگی بسیار سختی را سپری کرد اما ما با فیلم های خاطره انگیز و شخصیت های جاودانه او بزرگ شدیم. مهمترین چیز این بود که او این کار را با تلفیق عشق به میهن و ملت خود انجام داد. او همیشه به مادرم می گفت: “بتول، تو رحمت بزرگی برای جهان هستی”. او همیشه به من می گفت: “تو چشمان زیبایی داری، همیشه به دنیا لبخند می زنی”.در یک مصاحبه از او پرسیدند “چگونه فرزندان خود را تربیت می کنید؟”، پدرم گفت: “من می خواهم فرزندانم شاد باشند، بخندند و انسان های خوبی باشند”. من با دیدن فیلم های پدرم یاد گرفتم که آدم خوبی باشم. مهمتر از همه، یاد گرفتم که آدم های خوب همیشه برنده می شوند و آدم های بد همیشه به نوعی بازنده می شوند. من در مقابل او با عشق و احترام تعظیم می کنم. از او بخاطر همه چیزهایی که به من یاد داد تشکر می کنم.