دستور پخت‌ها و دستور انواع نوشیدنی و دمنوش رو از دست ندید

ادامه ...
اخبار سینما جهانگزارش خبری

بِرایس دِسنر درباره ساخت موسیقی «Train Dreams»: خلق حس نوستالژی با ریشه‌های فولک آمریکایی

فیلم جدید «Train Dreams» ساخته کلینت بنتلی، با بازی جوئل اِجرتون در نقش «رابرت گرینیِر» — یک چوب‌بر و کارگر راه‌آهن — اثری شاعرانه و رویاگونه درباره زندگی، خاطرات و چشم‌اندازهای غرب آمریکا است. گرینیِر مردی کم‌حرف است و شاید مهم‌ترین نقش مکمل فیلم اصلاً کلامی بر زبان نمی‌آورد: خود مناظر و طبیعت بکر غرب، که گاه مجذوب‌کننده و گاه تسخیرشده (آزاردهنده و هراس‌آور) هستند و به شکل غیرخطی در طول زندگی او ظاهر می‌شوند.

برای بِرایس دِسنر، آهنگساز این فیلم، ساخت موسیقی‌ای که با لحن شاعرانه و تأمل‌برانگیز «Train Dreams» هماهنگ شود، چالشی بود که او را از مسیر معمول آهنگسازی فیلم‌ها خارج کرد.

دسنر توضیح داد که برخلاف رویکرد رایج آهنگسازی — یعنی نوشتن موسیقی دقیقاً متناسب با بخش‌های کوتاه تصویر مثل ۴۰ ثانیه برای یک صحنه — او بخشی از موسیقی این فیلم را بدون تماشای کامل صحنه‌ها ساخت:

«فقط چند عکس صحنه و چند توالی محدود داشتم، اما بیشتر موسیقی را آزادانه نوشتم و سپس ضبط کردم. به نظرم موسیقی این فیلم نیاز داشت نفس بکشد و در مسیر خودش جلو برود.»

به‌منظور بازآفرینی حس ارتباط آرام و قدیمی با جهان — که محور فیلم نیز هست — دسنر تصمیم گرفت در استودیوهایی کار کند که اساساً برای پروژه‌های فیلم‌سازی ساخته نشده‌اند:

«این استودیوها تجهیزات دهه ۳۰ و ۴۰ میلادی داشتند؛ میکروفون‌ها و میزهای صدای آنالوگ قدیمی. حتی بردن مانیتور به اتاق ضبط کار سختی بود، در حالی که معمولاً اولین ابزار آماده همین است. این مسئله را می‌توانید در موسیقی بشنوید، کمی خش و نویز در صدا.»

مانند شخصیت اصلی فیلم، موسیقی دسنر نه پرهیاهو است و نه افراط‌گرایانه، بلکه متین، تأملی و منظم است — رویکردی که برای علاقه‌مندان به آثار او با گروه The National غریبه نیست. آزادیِ ساخت موسیقی بدون فشار نقطه‌زنی صحنه‌ها باعث شده موسیقی جنبه بیانی و احساسی خود را حفظ کند، بدون آن که مخاطب را به‌زور تحت‌تأثیر قرار دهد:

«کلینت و گرِگ فیلمسازان شجاع و دقیقی هستند. فیلم‌نامه‌هاشان بی‌نقص است، بنابراین موسیقی می‌تواند کارهایی انجام دهد که کلمات در آن بازمی‌مانند.»

با وجود فضای مینیمال، دسنر در «Train Dreams» ایده‌های هارمونیک تازه‌ و حتی غریب را آزمود. در کنار آن، قطعات ساده و شبیه ترانه‌های فولک هم حضور دارند. رویکرد فولک به دلیل زمان وقوع داستان — اوایل قرن بیستم — طبیعی بود، اما دسنر تأکید دارد که لحن موسیقی به روح فیلم وفادار می‌ماند:

  • موسیقی برگرفته از سنت آفریقایی-آمریکایی، ریشه‌گرفته از دوران برده‌داری و جنگ داخلی، که با فرهنگ مهاجران ایرلندی، اسکاتلندی و دیگران آمیخته است.

«آمریکا را ملتی آمیزه‌گر می‌دانند و اگر به موسیقی نگاه کنید، این کاملاً درست است. تشخیص منشأ این ترکیب تقریباً غیرممکن است و این برای هویت آمریکا اساسی است.»

فیلم «Train Dreams» از ۷ نوامبر ۲۰۲۵ به صورت محدود در سینماها اکران می‌شود و از ۲۱ نوامبر روی نتفلیکس در دسترس قرار خواهد گرفت.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا