روایت اریک دین از درگیری با جاش دوهامل در «Las Vegas»؛ «باید از صحنه دور می‌شدم»
اریک دین در کتاب خاطراتش که پس از مرگ او منتشر شده، از تنشی پشت صحنه «Las Vegas» می‌گوید؛ ماجرایی که به روایت او با تشدید درد گردنش آغاز شد و سال‌ها بعد با عذرخواهی‌اش در کتاب همراه شد.
یک صحنه مبارزه نمایشی، برای اریک دین و جاش دوهامل به رویارویی واقعی تبدیل شد. دین در کتاب «My Book of Days: A Memoir in Moments» شرح می‌دهد که هنگام حضور مهمان در فصل دوم سریال «Las Vegas»، با فتق دیسک گردن دست‌وپنجه نرم می‌کرد و از هم‌بازی‌اش خواسته بود هنگام ضبط صحنه، کراوات او را نکشد. به روایت دین، تکرار همین حرکت در سه برداشت، سرانجام باعث شد کنترل خشمش را از دست بدهد؛ رفتاری که بعدها مسئولیت آن را پذیرفت.
در بخش‌هایی از این کتاب که انترتینمنت ویکلی بازتاب داده، دین توضیح می‌دهد پیش از شروع فیلم‌برداری، وضعیت خود را با دوهامل در میان گذاشته بود: «قرار بود یک صحنه دعوا بگیریم. از جاش دوهامل، بازیگر نقش اصلی، خواستم لطفاً وسط صحنه کراواتم را نگیرد. قول داد این کار را نکند.»
اما به نوشته او، برداشت اول برخلاف این توافق پیش رفت: «کارگردان گفت حرکت و جاش کراواتم را کشید. انگار آتش توی گردنم پیچید. گفتم: صبر کنید، صبر کنید، باید متوقف شویم. او عذرخواهی کرد و من از درد ناله کردم. بعد رفتیم سراغ برداشت دوم. دوباره کراواتم را کشید.»
دین می‌نویسد پس از برداشت دوم، رو به یکی از تهیه‌کنندگان کرد و با لحنی تند هشدار داد که باید جلوی این رفتار گرفته شود. به روایت او، دوهامل بار دیگر عذرخواهی کرد و گفت چنان درگیر صحنه شده بود که درخواست هم‌بازی‌اش را از یاد برده است.
برداشت سوم نقطه انفجار بود. دین در کتاب تعریف می‌کند که وقتی دوهامل دوباره کراواتش را گرفت، کت خود را درآورد، با توهین او را به مبارزه طلبید و با مشت‌های گره‌کرده به سمتش رفت. او نوشته است: «هیچ‌کس نگفت کات. دوربین همچنان ضبط می‌کرد و برای هر کسی که آن صحنه زشت را می‌دید، من آدم پرخاشگر و ازکوره‌دررفته‌ای بودم که دعوا را شروع کرده بود.»
این روایت، توضیح دین درباره زمینه درگیری است، اما او در ادامه کتاب رفتار خود را توجیه نمی‌کند. دین با اشاره به اینکه بعدها دوهامل را دیده و رابطه‌شان خوب بوده، مستقیماً خطاب به او می‌نویسد: «جاش، می‌خواهم دوباره بگویم که اشتباه کردم. باید از صحنه دور می‌شدم. ببخش، رفیق.»
دین در سال ۲۰۰۴ در دو قسمت از «Las Vegas» حضور داشت؛ دو سال پیش از آنکه با نقش دکتر مارک اسلون در فصل دوم «Grey’s Anatomy» شبکه ای‌بی‌سی به شهرت گسترده برسد. او پیش از آن نیز با نقش‌های مهمان در سریال‌هایی چون «Roseanne» و «Married… with Children» و نقش‌های تکرارشونده در «Charmed» و «Gideon’s Crossing»، سابقه‌ای پیوسته در تلویزیون داشت.
«Las Vegas» از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ در پنج فصل از شبکه ان‌بی‌سی پخش شد و دوهامل در کنار جیمز کان، از بازیگران اصلی آن بود. دوهامل نقش دنی مک‌کوی را بازی می‌کرد؛ تفنگدار دریایی سابقی که با اختلال استرس پس از سانحه درگیر بود و زیر نظر یک چهره بانفوذ صنعت کازینو کار می‌کرد.
دوهامل نیز اوایل سال جاری، در گفت‌وگو با برنامه «In Depth with Graham Bensinger»، درباره دوره‌هایی از کارنامه‌اش صحبت کرده بود که برای نزدیک شدن به شخصیت‌ها، خود را وارد وضعیت‌های ذهنی بسیار افراطی می‌کرد و همکاری با او دشوار می‌شد. او مشخصاً از فصل دوم «Las Vegas» مثال زد؛ جایی که شخصیتش از ماموریت عراق بازمی‌گشت و در وضعیت روانی تاریکی قرار داشت.
دوهامل گفت: «آن موقع تنها روشی که بلد بودم این بود که خودم را به همان حال‌وهوا ببرم و همان‌جا بمانم. با کسی حرف نمی‌زدم. کاملاً درگیرش بودم. آدم‌ها دلشان نمی‌خواست کنارم باشند و از من فاصله می‌گرفتند. این وضعیت کمی همه را می‌ترساند، حتی خودم را.»
این گفته‌ها پاسخ مستقیم دوهامل به روایت دین درباره درگیری نیست، اما تصویری از شیوه کار او در همان دوره ارائه می‌دهد. در مقابل، آنچه روایت دین را از یک خاطره جنجالی پشت صحنه فراتر می‌برد، عذرخواهی صریح اوست: حتی در شرح موقعیتی که خود را آسیب‌دیده می‌داند، می‌پذیرد واکنشش اشتباه بوده است. کتاب «My Book of Days: A Memoir in Moments» اکنون منتشر شده و این ماجرا را با هر دو وجه آن ثبت می‌کند؛ هم اهمیت رعایت محدودیت جسمی هم‌بازی و هم مسئولیت فرد در قبال خشمی که از کنترل خارج می‌شود.
