سوفیا فرانکلین از کتاب «Daddy Issues» و جدایی از الکس کوپر می‌گوید دیگر نیازی به ناپدید شدن ندارم
سوفیا فرانکلین در کتاب خاطرات «Daddy Issues» به یکی از پرحاشیه‌ترین فصل‌های زندگی‌اش بازمی‌گردد: جدایی از الکس کوپر و پادکست «Call Her Daddy»، برنامه‌ای که در ساختنش نقش داشت، اما تبدیل شدنش به یک امپراتوری رسانه‌ای را از بیرون تماشا کرد. او در آستانه انتشار کتاب، از بازخوانی دردناک گذشته، ادعاهایش درباره پشت‌صحنه پادکست و رسیدن به نقطه‌ای می‌گوید که دیگر نمی‌خواهد از واکنش‌ها فرار کند.
یک هفته مانده به انتشار رسمی کتاب، فرانکلین بیشتر هیجان‌زده است تا مضطرب. او از اتاق هتلی در نیویورک، شهری که در کنار ایتالیا یکی از دو محل زندگی‌اش با همسرش است، در گفت‌وگویی تصویری با ورایتی می‌گوید: «بستگی به روزش دارد. می‌توانم بگویم ۹۰ درصد مواقع فوق‌العاده هیجان‌زده‌ام.» او برای یک ماه پر از برنامه‌های رسانه‌ای به نیویورک برگشته؛ حضوری که با واکنش اولیه‌اش هنگام اعلام خبر کتاب تفاوت دارد.
فرانکلین در پیشگفتار کتاب ادعا می‌کند وقتی در فوریه خبر انتشار آن را اعلام کرد، مت کپلان، همسر و شریک تجاری کوپر، با مدیر برنامه‌هایش تماس گرفت و با فریاد واکنش نشان داد. او که انتظار موجی از واکنش‌ها را داشت، از قبل سفری به یک جزیره رزرو کرده بود تا از هیاهو فاصله بگیرد. این بار، اما قصد ناپدید شدن ندارد: «دیگر احساس نمی‌کنم لازم باشد. نسبت به شش سال پیش در جای کاملاً متفاوتی هستم.»
کتاب ۲۴۰صفحه‌ای «Daddy Issues» که ۱۰ نوامبر منتشر می‌شود، سه بخش دارد. نخست به کودکی فرانکلین در سالت‌لیک‌سیتی ایالت یوتا و بزرگ شدن با مادری تنها می‌پردازد؛ مادری که در ۲۰سالگی، پس از رابطه‌ای گذرا، او را به دنیا آورد. بخش دوم درباره نقل‌مکان به نیویورک پس از دانشگاه، آشنایی و هم‌خانه شدن با کوپر و راه‌اندازی «Call Her Daddy» است. بخش سوم، روایت فرانکلین از فروپاشی این همکاری و زندگی پس از آن را در بر می‌گیرد.
بازگشت به این خاطرات آسان نبوده است. فرانکلین می‌گوید طی یک سال کار روی کتاب، بعضی زخم‌ها برخلاف تصورش هنوز تازه بودند: «سر بخش‌هایی به گریه افتادم که فکر می‌کردم کاملاً از آن‌ها عبور کرده‌ام.»
بخشی از مطالب کتاب پیش‌تر هم مطرح شده بود؛ از جمله ادعای فرانکلین مبنی بر اینکه کوپر بدون اطلاع او دستمزد بیشتری می‌گرفته و برای مذاکره درباره قراردادی جداگانه، مخفیانه با دیو پورتنوی، بنیان‌گذار بارستول اسپورتس (Barstool Sports)، ملاقات کرده است. کتاب، در کنار این موضوع‌ها، ادعاهای تازه‌ای درباره نحوه شکل‌گیری محتوای پادکست مطرح می‌کند.
یکی از چهره‌های محوری این روایت، موجی فریکه، دوست دوران کودکی کوپر، است. به گفته فرانکلین، فریکه برای مدتی کوتاه در فهرست حقوق‌بگیران پادکست بود و کوپر بدون هشدار قبلی او را اخراج کرد. فرانکلین همچنین مدعی است او در شکل‌گیری برخی شوخی‌های مشهور برنامه، از جمله شوخی جنسی وایرال‌شده «Gluck Gluck 3000»، نقش مهمی داشته است.
فرانکلین در کتاب می‌نویسد ایده‌های موجی به بخش مهمی از برنامه و شخصیت رسانه‌ای کوپر تبدیل شده بود؛ شخصیتی که به روایت او، با شوخی‌های اروتیک و توجه به شهرت و روابط با ورزشکاران ساخته می‌شد. او می‌گوید خودشان خارج از فضای ضبط، حتی بسیاری از این شوخی‌ها را بامزه نمی‌دانستند، اما از شناخت موجی از ورزش و روابط مردان برای تولید محتوا استفاده می‌کردند. فرانکلین درباره این ادعا توضیح می‌دهد: «برنامه این‌طور ساخته می‌شد و فکر نمی‌کنم مردم واقعاً این را بدانند.»
به روایت او، موجی فقط در تولید محتوا نقش نداشت؛ درباره رابطه کاری و دوستی‌اش با کوپر هم هشدارهایی داده بود. فرانکلین نقل می‌کند که او گفته بود کوپر حتی در مراحل ابتدایی برنامه، بعضی جمله‌های نوشته‌شده برای فرانکلین را به نام خودش استفاده می‌کرد یا بخش‌های او را حذف می‌کرد.
بااین‌حال، اعتماد به دوست صمیمی و هم‌خانه‌اش باعث شده بود این هشدارها را به‌آسانی نپذیرد: «متوجه‌شان شدم، اما فکر می‌کنم واکنش غریزی‌ام این بود که سریع سراغ الکس بروم. آن‌قدر به او نزدیک بودم که فکر می‌کردم حتماً دلیلی دارد که موجی چنین چیزی می‌گوید و او برایم توضیحش می‌دهد.»
او اضافه می‌کند: «اما آن حرف‌ها را به خاطر سپردم و کم‌کم از خودم پرسیدم در دوستی‌هایش چطور رفتار می‌کند.»
اختلاف اصلی در سال ۲۰۲۰ شکل گرفت؛ زمانی که دو مجری، پس از دو سال موفقیت پادکست، برای بازنگری در قرارداد سه‌ساله خود با بارستول اسپورتس مذاکره کردند. مالکیت حقوق پادکست در اختیار شرکت بود و همین موضوع، در کنار دستمزد و سهم درآمد، اهمیت زیادی داشت.
پورتنوی پیشنهادی ارائه کرد که شامل حقوق سالانه ۵۰۰هزار دلار برای هر مجری، سهم بیشتر از فروش محصولات جانبی و انتقال کامل مالکیت حقوق پادکست پس از یک سال دیگر همکاری با بارستول بود. کوپر می‌خواست پیشنهاد را بپذیرد، اما فرانکلین همچنان شرایط را نامناسب می‌دانست. در نهایت، کوپر قراردادی جداگانه بست و در مه ۲۰۲۰ به‌عنوان تنها مجری به برنامه برگشت.
پس از آن، مسیر حرفه‌ای آن‌ها جدا شد. کوپر در سال ۲۰۲۱ قراردادی با ارزش گزارش‌شده ۶۰ میلیون دلار با اسپاتیفای (Spotify) امضا کرد و در سال ۲۰۲۴ به قراردادی ۱۲۵میلیون‌دلاری با سیریوس‌اکس‌ام (SiriusXM) رسید. فرانکلین نیز پادکست مستقل «Sofia With an F» را راه انداخت. او اکنون حساب‌های آنول نتورک (Unwell Network)، مجموعه متعلق به کوپر، را در شبکه‌های اجتماعی مسدود کرده و می‌گوید نام آنول را سال‌ها پیش خودش برای محصولات جانبی پیشنهاد داده بود.
برای فرانکلین، دوره پس از جدایی با فشار روانی شدیدی همراه بود. او به خانه مادرش برگشت، به مصرف الکل، مواد و نیکوتین روی آورد و بدگمانی شدیدی را تجربه کرد. در کتاب می‌نویسد: «خودم را بی‌حس می‌کنم تا از گرداب درد، خیانت و فقدان بیرون بیایم.»
این بدگمانی حتی به رابطه با مادرش راه یافته بود. فرانکلین خاطره‌ای را تعریف می‌کند که با دیدن تلفن در دست مادرش، ترسیده بود او هم مخفیانه از وی فیلم بگیرد تا تصاویر را در اینترنت بفروشد.
فرانکلین معتقد است حمایت رسانه‌ای بارستول از کوپر باعث شد افکار عمومی عمدتاً روایت او را بپذیرد و فرانکلین را مقصر بداند. به باورش، این نگاه به‌مرور تغییر کرده است: «مخاطبان حالا آگاه‌ترند و رسانه را بهتر می‌فهمند. اکنون می‌دانند سازوکارها چطور کار می‌کند.»
اختلاف علنی الیکس ارل با کوپر نیز برای او اهمیت داشته است. ارل که پادکست «Hot Mess» را در سال ۲۰۲۳ زیرمجموعه آنول نتورک راه‌اندازی کرده بود، پس از جدایی از این مجموعه در سال ۲۰۲۵، کوپر را به رفتار کنترل‌گرانه و آسیب‌زا متهم کرد. او مدعی شد حمایت تولیدی کافی دریافت نکرده و خبر جدایی‌اش را از رسانه‌ها شنیده است. کوپر روایت ارل را رد کرده است.
فرانکلین درباره این ماجرا می‌گوید: «الیکس و من علناً از هم حمایت کرده‌ایم. امیدوارم حرفم بد برداشت نشود، اما دیدن این اتفاق تا حدی باعث شد احساس کنم تجربه‌ام تأیید شده است.»
او و مادرش با دنبال کردن این اختلاف احساساتی شده بودند: «در وضعیتی قرار گرفته بودیم که نمی‌دانستیم چه چیزی واقعی است و چرا آن اتفاق برای من افتاده. دیدن ماجرایی که خیلی متفاوت، اما از جهاتی خیلی شبیه بود، حس تأیید شدن داشت. البته واقعاً برای الیکس ناراحت بودم.»
به گفته فرانکلین، افراد دیگری نیز از تجربه‌هایشان با کوپر برای او گفته‌اند، اما این گفت‌وگوها محدود بوده است: «آدم‌ها خیلی می‌ترسند.»
او این ترس را می‌شناسد: «چند سال اول را واقعاً با ترس گذراندم. گاهی هنوز متوجه می‌شوم کمی محتاط یا بدگمان شده‌ام، اما خیلی کم پیش می‌آید. حالا خوبم. به حالت عادی برگشته‌ام؛ حتی بهتر از قبل از «Call Her Daddy».»
فرانکلین آماده است این دوره را پشت سر بگذارد، اما احتمال ادامه روایتش در قالبی دیگر را هم باز گذاشته است. او امیدوار است روزی اقتباسی داستانی از کتاب خاطراتش ساخته شود: «هیچ‌چیز قطعی نیست. فقط امیدوارم این خواسته را مطرح کنم و ببینم چه می‌شود.»
وقتی از مهم‌ترین درسی که طی شش سال گذشته گرفته می‌گوید، پاسخ او کوتاه است: «بعضی آدم‌هایی که می‌شناسی، آن کسی از آب درنمی‌آیند که فکر می‌کردی.»
بااین‌حال، نمی‌خواهد این تجربه به کناره‌گیری دائمی از دیگران منجر شود: «نمی‌توانی تمام زندگی‌ات را صرف محافظت از خودت کنی. اگر چنین کاری بکنی، دیگر زندگی نمی‌کنی.»
