فرزند ۲۴ سالهای که بین ماندن در خانه والدین یا استقلال گرفتن مردد است
یک کاربر ۲۴ ساله در پست خود در انجمن AITA – Am I The A در ردیت، داستانش را توضیح داده و پرسیده آیا اشتباه میکند که میخواهد از خانه خانوادگی نقل مکان کند، حالا که شغل ثابت خودش را دارد. او میگوید: وکیل است و هر روز یک ساعت رفتوآمد تا محل کار دارد.
به گفته او، فضای خانه «بسیار سمی» (Toxic) شده است. پدرش فردی کنترلگر است و حتی در مورد اینکه چرا صبحها قبل از کار ورزش میکند – که برای او لذتبخشترین کار روزانهاش است – ایراد میگیرد.
مسئولیتهای سنگین فرزند کوچک خانواده
او یک برادر ۴ ساله «بسیار پرنیاز» دارد و بار زیادی از مراقبتهای روزمره او بر دوش او افتاده: از حمامکردن و تعویض پوشک گرفته تا بردن به پارک. هر بار که بخواهد زمانی را برای خودش بگذارد – رفتن به سینما، خرید، کلاس اسپین یا باشگاه – پدرش طعنه میزند که به جای خانه ماندن و کمک با برادرش، به کارهای شخصیاش رسیده است.
نتیجه این وضعیت؟ او نوشته «مدام خستهام. روزهای کاریام نسبتاً طولانی است و آرزو دارم جایی برای خودم داشته باشم که شبها در آرامش استراحت کنم، آخر هفتهها سکوت داشته باشم و وظایف دائمی و سر و صدا نباشد.»
محدودیت در پیشرفت شغلی و بار روانی
او میگوید همین شرایط باعث شده حتی در کار هم عقب بماند، چون برای کمک در خانه نمیتواند عصرها دیرتر در دفتر بماند. با اینکه نیاز به جدایی را احساس میکند، احساس گناه دارد: «دلم نمیخواهد والدینم را تنها بگذارم تا همه چیز را با برادرم به تنهایی مدیریت کنند.»
واکنش کاربران: «این بچه، مسئولیت آنهاست، نه تو»
بیشتر نظرات کاربران حمایتی و قاطع بود:
- «احساس گناه برای رها کردنشان؟! آنها دو بزرگسال هستند که باید از یک بچه مراقبت کنند. تو را طوری تربیت کردهاند که بابت برعهده نگرفتن مسئولیتشان احساس گناه کنی.»
- «به دنبال خانه یا همخانه باش. الان یک حرفهای شاغلی و نیاز به زمان، فضا و آزادی داری.»
- «اصلاً سالم نیست که یک بزرگسال با شغل حرفهای، هنوز در خانه و تحت شرایطی زندگی کند که باید وظایف والدگری خواهر/برادر کوچک را انجام دهد.»
- «تو والد جانشین شدهای (Parentified)؛ در حالی که وظایف واقعی والدگری متعلق به پدر و مادرت است، نه تو.»
چند نفر پیشنهاد کردند اگر توان مالی خروج ندارد، باید مسئولیتهای خود را به کارهای عمومی خانه محدود کند و مراقبت از برادر را به والدین بسپارد. کاربری در ردیت نوشت: «میتوانی گاهی برای تفریح یا کمک بچهداری کنی، اما نه بیشتر از آن.»
بیشتر کاربران معتقد بودند که حق با اوست که بخواهد مستقل شود و این تصمیم ارتباطی به بیمهری یا پشت کردن به دیگران ندارد. او نه متأهل است و نه سرپرست قانونی برادرش؛ تنها مسئولیتش رسیدگی به زندگی و پیشرفت خودش است و البته کمک مسئولانه به اعضای خانواده.
