نخستین تصاویر «The Take» منتشر شد؛ دنزل واشینگتن و رابرت پتینسون در سرقتی پر از فریب

یک پیشنهاد وسوسه‌انگیز، بانکی ثروتمند در منهتن و رابطه‌ای عاشقانه که درست در مرکز خطر قرار گرفته است؛ «The Take» قرار است این عناصر آشنا را با روایتی نامتعارف کنار هم بگذارد. انتشار نخستین تصاویر فیلم در انترتینمنت ویکلی، جزئیات تازه‌ای از تریلر جنایی نتفلیکس با بازی دنزل واشینگتن، رابرت پتینسون و دیزی ادگار جونز آشکار کرده؛ اثری که پیش‌تر با نام «Here Comes The Flood» شناخته می‌شد.

کارگردانی فیلم بر عهده فرناندو میرلس، فیلم‌ساز تحسین‌شده برزیلی و سازنده «City of God» و «The Two Popes»، است. سایمون کینبرگ، نویسنده و تهیه‌کننده باسابقه‌ای که «Sherlock Holmes» و «The 355» را در کارنامه دارد، فیلم‌نامه غیراقتباسی آن را نوشته است.

پتینسون نقش نوآ، سروان سابق ارتش، را بازی می‌کند؛ مردی که هنوز در تلاش است با زندگی غیرنظامی کنار بیاید. در همین دوران، سارقی کاریزماتیک به نام کریستین کارتر با بازی واشینگتن، او را برای مشارکت در سرقت از ثروتمندترین بانک منهتن به خدمت می‌گیرد. ماجرا زمانی پیچیده‌تر می‌شود که می‌فهمیم رز، دوست‌دختر نوآ با بازی ادگار جونز، کارمند باجه همان بانک است.

خلاصه رسمی فیلم از گرفتارشدن یک نگهبان بانک، یک کارمند باجه و یک سارق حرفه‌ای در بازی مرگبار فریب و خیانت خبر می‌دهد. برای نوآ، مسئله فقط موفقیت یا شکست نقشه سرقت نیست؛ در حالی که زمان تنگ می‌شود و رابطه عاطفی‌اش در خطر است، باید تشخیص دهد به چه کسی می‌تواند اعتماد کند. دانای گوریرا، شان هریس، مویسس آریاس و جاستین کرک نیز در فیلم حضور دارند.

میرلس در گفت‌وگو با انترتینمنت ویکلی توضیح داده که ترکیب ژانرها از نخستین دلایل علاقه‌اش به پروژه بوده است: «وقتی فیلم‌نامه را برای اولین بار خواندم، مطمئن نبودم با یک فیلم سرقت طرفم یا یک درام روان‌شناختی که داستانی عاشقانه در قلبش دارد. ترکیب جالبی از این ژانرهاست.»

به گفته او، ساختار فیلم‌نامه نیز نقشی تعیین‌کننده در جذبش به این اثر داشته است: «فیلم را شروع می‌کنید، بی‌آنکه دقیقاً بدانید قرار است شما را به کجا ببرد. باید بدون پیش‌فرض‌های زیاد با آن همراه شوید. داستان تا آخرین لحظه غافلگیرتان می‌کند.»

تفاوت اصلی «The Take» با بسیاری از فیلم‌های سرقت، محدودیت آگاهانه زاویه دید آن است. دوربین میان سارقان و پلیس یا تعقیب‌کنندگان جابه‌جا نمی‌شود تا تصویر کاملی از نقشه و پیامدهایش ارائه دهد؛ تماشاگر فقط به اطلاعاتی دسترسی دارد که نوآ به دست می‌آورد.

میرلس این انتخاب را چنین شرح داده است: «تمام داستان فقط از زاویه دید شخصیت رابرت، یعنی نوآ، روایت می‌شود. ما تنها چیزهایی را می‌دانیم که او می‌داند؛ یا چون خودش در محل حضور دارد، یا چون چیزی از طریق دستگاه ارتباط داخلی می‌شنود. هیچ‌وقت نمی‌بینیم جای دیگری چه اتفاقی می‌افتد یا شخصیت‌های دیگر وقتی او حضور ندارد چه می‌کنند. این پایبندی کامل به نگاه یک شخصیت، برایم بسیار خاص بود.»

«The Take» قرار است ۱۵ ژانویه هم‌زمان با عرضه در نتفلیکس، در شماری از سینماها نیز نمایش داده شود. در کنار تصاویر اولیه، پوستر تیزر فیلم هم منتشر شده، اما هنوز زمان مشخصی برای انتشار تریلر اعلام نشده است.

هم‌بازی‌شدن واشینگتن و پتینسون به‌خودی‌خود نقطه جذاب پروژه است، اما انتخاب روایی میرلس می‌تواند وجه متمایز آن باشد. محدودکردن اطلاعات به دانسته‌های نوآ، تماشاگر را هم در موقعیت او قرار می‌دهد: ناچار به اعتمادکردن، بدون اطمینان از نیت دیگران. اگر این شیوه در اجرا کار کند، تعلیق فیلم بیش از آنکه به چگونگی دستبرد وابسته باشد، از پرسشی ساده و اضطراب‌آور نیرو خواهد گرفت: چه کسی حقیقت را می‌گوید؟