نقد و بررسی فیلم Tuesday (سه شنبه)

نقد و بررسی فیلم سه شنبه (tuesday) ؛ جولیا لوئیس- دریفوس در این فیلم بلندپروازانه از بریتانیا که توسط A24 حمایت می شود، ایفای نقش می کند.

دیانا او. پوزیک، کارگردان کرواسی الاصل و ساکن لندن، با اولین بازی بلند خود به ستاره‌ها می‌رسد و با نقش قدرتمند “سه‌شنبه” بیشتر اوج می گیرد.

یک فیلم با سه نقش اصلی بین جولیا لوئیس- دریفوس، لولا پتیکرو و لیا هاروی به اضافه چنگال های یک ماکائو (طوطی دم بلند آمریکای جنوبی)، یک درام کمدی تاریک است که به به موضوع مرگ پرداخته شده است. فیلمنامه پوزیک تجربه های کارگردانی را بیشتر به چالش می‌کشد و فیلم دچار لغزش هایی می‌شود و بیش از حد مورد استقبال قرار می‌گیرد. با این حال، انعطاف‌پذیری پوزیک چشمگیر است. بین اثر گسترده موجود جلوه‌های بصری – به رهبری مایک استیل ول و اندرو سیموندز – اجراها، لحن و موضوع اصلی زندگی یا مرگ، کارگردان پوزیک با تجربه فیلم کوتاه، برای اولین بار تمام تلاش خود را کرده است، و مورد توجه بینندگان قرار خواهد گرفت.

درک پوزیک کاملاً قابل توجه است

اینکه آیا این فیلم به معنای قرار گرفتن در معرض پخش گسترده‌تری توسط A24 که در اوایل فیلم سه‌شنبه با چالش هایی ناشی از کووید-۱۹ روبرو شد و در تمام زمان فیلم این چالش­ها باقی ماند- یا نه؟ کمتر مطمئن است. این فیلمی است که برای برخی از مخاطبان ارزش زیادی خواهد داشت، به عبارت دیگر کسانی که متحمل ضرر شده اند (به خصوص یک کودک). این موضوع باعث می شود برای دیگران جذابیت کمتری داشته باشد. این منحصر به فردگی پایدار آن، به شکلی عجیب، یادآور فیلمی مانند جان مالکوویچ بینگ اسپایک جونز است – اگر نظریه پوزیک از بین برود، فیلم فرو می‌پاشد. که هرگز این اتفاق نمی افتد. نمایشگاه های تخصصی و کانال های توزیع باید پس از نمایش های معتبر تلوراید و لندن تماس بگیرند، و نام جولیا لوئیس- دریفوس به انجام این معاملات کمک می کند.

کودک مورد نظر که بازیگر ایرلندی به نام لولا پتیکرو، ماهرانه نقش را بازی می‌کند، سه‌شنبه نام گذاری شده است، و او پس از یک بیماری طولانی مدت به پایان عمر خود می‌رسد. صحنه های اولیه، با بزرگنمایی و تخیل نشان داده می­شود که چگونه این اتفاق می­افتد – مرگ یک ماکائویی ست که شکل و اندازه اش تغییر می­کند و از طریق بازیگر با استعداد بریتانیایی آرینزه کن به سمت ما می­آید. مرگ، شنوایی او که همیشه با صدای درد و رنج هماهنگ است، بال هایش را باز می کند تا آخرین نفس مرده را نشان دهد. نماهای ثابت پوزیک قوی و تخیلی هستند، زیرا او یک نمای فضایی از زمین را به چشم او تبدیل می­کند و او به اندازه زیر چشم فردی که آخرین نفس خود را کشیده است، پایین می­آید. درک او کاملاً قابل توجه است.

چیزی که پوزیک می­تواند به صورت مفهومی اجرا کند، فراتر از اتفاقات روزمرگی غم انگیز موقعیت فیلم است: بیننده می بیند که مرگ سه شنبه تنها یکی از میلیون صدایی است که پرنده می شنود، و مشکلات او با مادرش زورا (لوئیس-دریفوس) که تمام تلاش خود را می­کند تا وضعیت بدتر سه شنبه را نادیده بگیرد، اما زمانی که زمانش برسد دیگر هیچ تفاوتی نخواهد داشت و تنها در اتاقش – درحالیکه مادرش بیرون است، و پرستاری که نمی­تواند هزینه­اش را بپردازد (لیا هاروی) مشغول شستشو است – سه شنبه متوجه می­شود که اینجاست و از او استقبال می­شود. چیزی که در سه شنبه متفاوت است این است که چگونه او با گفتن یک جوک به پرنده، و تشویق او به صحبت کردن – و شستن خاک های چندین قرن در سینک اتاق خوابش، درخواست وقت اضافی می­کند. حالا با رنگ‌های براق، او به سه‌شنبه اجازه می‌دهد تا منتظر بماند تا مادرش از «کار» برگردد.

اما، وقتی زورا برمی­گردد، زورا هم کاری را که به او گفته شده انجام نمی­دهد و شکست ماکائو در به حرکت درآوردن او که در حال مرگ باعث رنج و عذاب بی‌شماری در جهان می‌شود، نشان داده می­شود. خلاقیت پوزیک مرزهای کمی می شناسد، زیرا شخصیت­های او در ادیسه­ای از احساسات قرار می­گیرند – بیشتر فیلم در خانه­ای ویران شده در لندن اتفاق می­افتد، گنجینه های آن فروخته شده تا هزینه مراقبت سه شنبه را بپردازند. بخش‌هایی از سه‌شنبه در ساحلی خالی اتفاق می‌افتد که حسی تقریباً افسانه‌ای دارد، انگار از زمان‌های قدیم آمده است، جایی که پرندگان نقش خدایان داشتند. افراد کمی وجود دارند که بتوان آنها را دید، شاید دلیلش شرایط کووید است، اما همه آنها یک هدف را دنبال می­کنند و آن این است که نشان دهند چگونه مرگ بخش اساسی زندگی است و هیچ تقلبی وجود ندارد، همانطور که همه ما می دانیم، اگرچه زورا تلاش می کند. در اوایل یک حسی وجود دارد که فرضیه اینجا به طول ویژگی کشیده شده است. به نظر می­رسد که اینطور نیست، اما، حتی با این حال، زمان اجرای بیش از ۱۱۰ بار، سه شنبه را به شدت تحت فشار قرار می­دهد و برخی از تأثیرات سخت به دست آمده از فیلم را از بین می­برد.

نقش زورا برای لویی دریفوس مناسب است، او کسی ست که انرژی دارد تا برخی از این حرکات ناامیدانه و زننده- و نه همیشه خوب – را در نقش مادر، منطقی جلوه دهد. دیدن حمایت او برای اولین بار هم دلگرم کننده است. لولا پتیگرو نیز نقش کودک در حال مرگ را بر عهده می­گیرد و آن را به دختری دلسوز و رنج کشیده ای تبدیل می­کند که می­خواهد ادامه دهد اما می ترسد مادرش نتواند .با این حال، ستاره نمایش به عنوان نماینده کن – که بسیار خیره کننده است – خود مرگ است،. یک ماکائوی سیگاری که سیگار میکشد و می‌تواند با قالب یخ برقصد، و حرف تکان دهنده سه‌شنبه وقتی تأیید می‌کند که «مادر من به معنای واقعی کلمه خالی از تاریکی بود»، او هنوز آنقدر ترسناک است که پایان زندگی را نشان دهد. گاهی اوقات همیشه مشخص نیست که چرا یک کارگردان فیلم خاصی ساخته است، اما در اینجا هرگز اینطور نیست. سه‌شنبه در امنیت نیست: از ابتدا تا انتها طناب را طی می‌کند و پوزیک تمام خدمه‌اش را در یک سری سناریوهای بلندپروازانه در حال افزایش نگه می‌دارد. ما بیشتر از او خواهیم شنید.

کارگردان: داینا او. پوزیک
کشور تولید کننده: انگلستان
محصول سال : ۲۰۲۳
مدت فیلم: ۱۱۱ دقیقه

جمع بندی

دیدگاه جالب خالق اثر که اگر حوصله تماشای چنین آثاری را داشته باشید برایتان قابل پذیرش و شاید قابل تحسین باشد.
۷.۲
خوب
قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسته‌ها