نگاهی به فیلم فرانسوی Chaylla ؛ داستانی از همبستگی و امید
Chaylla ، نمایی خارقالعاده و صمیمی درباره تلاش یک زن برای رهایی از آزار خانگی …
فیلم Chaylla هفتاد و دو دقیقه ای ، اثر کلارا تپر و پل پیریتانو ، محصول ۲۰۲۲ فرانسه است که چایلا را در حال مبارزه برای رهایی خود از یک رابطه خشونت آمیز نشان می دهد. عزم او در برابر بخشی از خودش قرار می گیرد که هنوز امیدوار است بتواند زندگی خود را با پدر فرزندانش تقسیم کند. این فیلم داستان خشونت علیه زنان و دشواری های یافتن راهی برای عدالت را بررسی می کند.
در لان، در شمال فرانسه، یک زن ۲۳ ساله اولین قدم ها جهت رهایی خود از یک رابطه خشونت آمیز را برمی دارد. چایلا مادر یک پسر تقریبا چهار ساله به نام ملوین است. مادری و صمیمت اولین تصوریست که از از این زن داریم ، در ادامه و پس از تداوم رابطه با شریک زندگی اش فرزند دیگری را به دنیا می آورد، درست قبل از اینکه دست به اقداماتی قاطع بزند تا آینده را برای خود و دو فرزندش پس بگیرد. صورت چایلا، با موهای بریده شده و چشمان تسخیر شده بزرگش، کشش مغناطیسی بر دوربین وارد می کند. حقایق ناخوشایند خشونت خانگی و چرخههای آزار و اذیت در نماهای نزدیک به نمایش در میآیند که شجاعت و وقار او و همچنین عزت نفس وی را به تصویر میکشد. این اثری دردناک و قدرتمند است که از میزان قابل توجهی از اعتماد متقابل و احترام متقابل بین سوژه و فیلمسازان صحبت می کند که در طی یک دوره فیلمبرداری چهار ساله به دست آمده است.
این اولین همکاری بلند برای کلارا تپر و پل پیریتانو است، اگرچه تپر قبلاً یک پروژه متوسط در مورد حقوق کار با عنوان ” فردا کارخانه ” را کارگردانی کرده بود. آنها نوعی رویکرد دلسوزانه و انسانی را به فیلمسازی خود می آورند که باید در کنار هم دیده شود.
در نحوه توصیف چایلا از شریک زندگی خود، ویلیام، آرامش خاص و دلهره آوری وجود دارد. او دلایل خود را برای جدایی به یک مشاور حقوقی توضیح می دهد. او می گوید که تشخیص بیماری پسر بزرگش نقطه عطفی بود. نوشیدن ویلیام افزایش یافت. او هر روز وی را کتک می زد و در یک حادثه بینی او را شکست. او تحت فشار شریک زندگی اش به کارکنان مشکوک بیمارستان توضیح داد که در حین تمیز کاری ، کمد لباس روی او افتاده است. اما شاید تقریباً به اندازه آزار جسمی ، ویلیام ، فشار و آزار روانی را شدت می بخشد. دائماً به شما گفته می شود که شما بی ارزش هستید یا یک مادر بد هستید. دیر یا زود باور می کنید “مگر اینکه قربانی آزار خانگی نباشید، درک آن سخت است.” به نظر می رسد ویلیام به اصول بازی رفتار سمی و آزارگرانه پایبند است – او از کودکان به عنوان سلاحی علیه چایلا استفاده می کند. و درست زمانیکه به نظر می رسد چایلا درجه ای از استقلالش را به دست آورده است، او را تعقیب می کند.
وقار و رواقی بودن ( منطقی و بر پایه ادراک عمل کردن ) چایلا گهگاه از بین می رود – دوربین حالات ناخن جویده شده را نشان می دهد، زانویی که از تنشِ عصبی می لرزد، چشمانش از گریه سرخ می شود. اما آنچه از فیلم برداشت می کنیم عمدتاً پرتره ای از انعطاف پذیری، قدرت و شوخ طبعی تلخ است. این نیز شرح حالی از همبستگی زنانه است. چایلا در تمام مدت توسط بهترین دوستش پائولین و مادرشوهرش حمایت می شود. هر دو زن نیز بازماندگان آزار خانگی هستند، هر دو آنجا هستند تا بدترین لحظات و همچنین بهترین لحظات را به اشتراک بگذارند. چایلا و پائولین به یکدیگر می چسبند و می رقصند، ابتدا با نسخه فرانسوی ترانه “قلبگرفتگی کامل” و در پناهگاهی که هر دو به طور موقت داخل آن زندگی می کنند، و بعد در یک دیسکو، آواز سرکشی و متحد علیه جهان و مردانی که برای شکستن آنها تلاش کردند اما شکست خوردند.
