همسایه هیدن پنیتیر از نگرانیهای قدیمی درباره رابطه او با برایان هیکرسون میگوید
میا تراراس، همسایه بازیگر فقید «Scream»، مدعی است در سالهای گذشته نشانههایی نگرانکننده دیده و بارها موضوع را به نیروهای امدادی و پلیس گزارش کرده بود؛ ادعاهایی که مستقلاً تأیید نشدهاند.
پس از درگذشت هیدن پنیتیر در ۳۶ سالگی، یکی از همسایگان او از مشاهدات و نگرانیهایش درباره سالهای حضور برایان هیکرسون در زندگی این بازیگر سخن گفته است. میا تراراس در گفتوگویی با پیج سیکس (Page Six) ادعا کرده که در چند مقطع، وضعیت جسمی پنیتیر برای او نگرانکننده به نظر میرسیده و تلاش کرده است این نگرانی را با مأموران و نیروهای امدادی در میان بگذارد.
تراراس گفته است که پنیتیر را یکبار در ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۳ و بار دیگر در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۴ دیده که با برانکارد از ساختمان خارج میشده است. این رسانه اعلام کرده شواهدی در اختیار دارد که با تاریخهای مطرحشده همخوانی دارند، اما جزئیات پزشکی این دو رویداد بهطور عمومی منتشر نشده است.
این همسایه مدعی شده بود روی بدن پنیتیر «لکههای قرمز روشن» و کبودیهایی دیده است؛ مشاهداتی که او آنها را نشانه احتمالی آسیب فیزیکی تلقی میکرد. او در توصیف برداشت شخصیاش گفته است: «به نظر میرسید کتک خورده باشد. برای من توضیح دیگری به چشم نمیآمد.» تراراس همچنین ادعا کرده پنیتیر در برخی مواقع ظاهری «آسیبدیده» داشته است.
ویلیانا کونرو، دختر تراراس، نیز گفته در رویداد ادعایی سال ۲۰۲۴ حضور داشته است. این مادر و دختر میگویند هر دو بار نگرانیهایشان را با آتشنشانان حاضر در محل مطرح کردهاند. با این حال، هیچ گزارش رسمی یا سند عمومی در این روایت منتشر نشده که علت وضعیت پنیتیر در آن دو تاریخ یا ارتباط آن با فردی مشخص را تأیید کند.
تراراس همچنین مدعی شده گاهی از آپارتمان پنیتیر صدای بحثهای خفه و تنشآمیز میشنیده است. به گفته او، یک بار نیز صدای پنیتیر را در آسانسور شنیده که خطاب به هیکرسون فریاد میزد: «فقط من را تنها بگذار! بس کن!»
رابطه پنیتیر و هیکرسون پیشتر نیز بهدلیل پروندههای قضایی او خبرساز شده بود. هیکرسون در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ با اتهامهایی از جمله خشونت خانگی بازداشت شد. او در سال ۲۰۲۱ در ارتباط با دو فقره اتهام جناییِ آسیبزدن به شریک عاطفی، درخواست «عدم اعتراض» ثبت کرد و ۱۳ روز را در زندان گذراند. دیگر اتهامها کنار گذاشته شدند و پرونده مربوط به سال ۲۰۱۹ نیز مختومه شد.
تراراس ادعا کرده است که با وجود دستور حفاظتی، هیکرسون را در ساختمان محل سکونت پنیتیر دیده و چندینبار با اداره کلانتر شهرستان لسآنجلس تماس گرفته است. او میگوید مأموران دستکم یک بار هیکرسون را از محل خارج کردند، اما او روز بعد بازگشت. این همسایه در شرح پیگیریهایش گفته است: «مدام تماس میگرفتم، چون امیدوار بودم پاسخ متفاوتی بگیرم.»
به گفته او، انجمن مالکان ساختمان سال گذشته برگههایی نصب کرده بود که به ساکنان درباره ورود غیرمجاز هیکرسون هشدار میداد و از آنها میخواست در صورت مشاهده او با ۹۱۱ تماس بگیرند. تراراس مدعی است این برگهها پس از حدود یک هفته برداشته شدند و وقتی خواست آنها را دوباره نصب کند، به او گفته شده که هیکرسون دیگر تهدیدی محسوب نمیشود، زیرا قرار است برای درمان اعتیاد به مرکز بازپروری برود.
او گفته هرگز شاهد مصرف مواد از سوی این زوج نبوده، اما گاهی احساس میکرد هیکرسون «گیج یا جدا از محیط» به نظر میرسد و پنیتیر نیز در بعضی مواقع حال عادی ندارد. این بخش از روایت نیز ادعایی شخصی است.
تراراس با لحنی اندوهگین از تغییر رفتار پنیتیر در حضور هیکرسون گفت و مدعی شد او در آن شرایط بسیار ساکت و فروخورده میشد. با این همه، تصویری که او از پنیتیر در لحظات عادی زندگی ارائه میدهد، کاملاً متفاوت است: زنی مهربان، خوشبرخورد و اثرگذار که گفتوگوهای کوتاه روزمره با او در ذهن همسایهاش باقی مانده است.
او درباره پنیتیر گفت: «آدم خیلی دوستداشتنیای بود؛ یک نور روشن. فقط بحث استعدادش نیست، او پیش از هر چیز یک انسان بود و سزاوار خیلی بیشتر از اینها بود. ای کاش میتوانستم کار بیشتری انجام بدهم. هنوز باورم نمیشود که دیگر هرگز او را نمیبینم.»
این روایت، در کنار واکنشهای احساسی پس از مرگ هیدن پنیتیر، بار دیگر توجهها را به ضرورت جدی گرفتن نشانههای خطر در روابط عاطفی و اهمیت حمایت موثر از افراد آسیبپذیر جلب کرده است. با این حال، هرگونه ارتباط دادن ادعاهای مطرحشده با علت مرگ او، بدون اعلام نتایج رسمی تحقیقات، زودهنگام و غیرمسئولانه خواهد بود.
