پرونده قضایی ۱۱ سپتامبر در مسیر تلویزیون؛ «Camp Justice» نویسنده پیدا کرد
جک کرسال نگارش قسمت نخست اقتباس از کتاب مستند جان رایان را بر عهده گرفته است؛ پروژهای درباره دادگاههای گوانتانامو و تقابل عدالتخواهی با پیامدهای برنامه بازجویی پس از ۱۱ سپتامبر.

بیش از دو دهه پس از حملات ۱۱ سپتامبر، رسیدگی قضایی به اتهامهای طراحان ادعایی این حملات همچنان ادامه دارد؛ پروندهای تاریخی که بخش بزرگی از آن دور از نگاه عمومی پیش میرود. حالا سریال در دست توسعه «Camp Justice» با انتخاب جک کرسال، فیلمنامهنویس بریتانیایی، برای نگارش قسمت آزمایشی، یک گام دیگر به روایت این ماجرا نزدیک شده است.
این پروژه از کتاب غیرداستانی «America’s Trial: Torture and the 9/11 Case» نوشته جان رایان اقتباس میشود که سال گذشته منتشر شد. نائومی هاروی از شرکت گلدن پاسوم پروداکشنز، توسعه اقتباس تلویزیونی را پیش برده و بهعنوان تهیهکننده به آن پیوسته است. جستوجو برای یافتن یک شریک تهیهکننده آمریکایی نیز ادامه دارد. پروژه پیشتر، همزمان با انتشار کتاب، در اختیار کلاکورک فیلمز بود.
«Camp Justice» قرار است روند رسیدگی به پرونده متهمان به طراحی حملات ۱۱ سپتامبر در خلیج گوانتانامو را دنبال کند و به پیچیدگیهای حقوقی و سیاسی یکی از مهمترین پروندههای تاریخ معاصر آمریکا بپردازد. هنوز شبکه یا پلتفرم پخش، بازیگران و زمان تولید آن اعلام نشده است.
رایان، روزنامهنگار باسابقه حوزه حقوقی، کتابش را پس از یک دهه گزارشگری از گوانتانامو در کوبا نوشت. محور پژوهش او برنامه بازجویی پس از ۱۱ سپتامبر و پیامدهایی است که با گذشت بیش از دو دهه، همچنان در دادگاهها محل مناقشهاند. سریال نیز میخواهد عدالت و پاسخگویی را از این زاویه بررسی کند: وقتی تلاش یک کشور برای تحقق این دو هدف با اقدامات خودش گره میخورد، چه اتفاقی میافتد؟
رایان درباره تجربهاش گفت: «گوانتانامو برای یک دهه خانه دوم من بود و گزارشگری از آنجا به تجربهای بیهمتا در زندگی حرفهایام تبدیل شد. فضا سوررئال است و اتفاقها واقعاً از داستان هم عجیبترند. همین باعث شد با وجود هزینههایی که برای زندگی شخصیام داشت، نتوانم رهایش کنم. خوشحالم که آدمهای بیشتری میتوانند ببینند پشت درهای بسته چه میگذرد و از دریچه نوشتههای جک، این مکان عجیب را تجربه کنند.»
فیلم «The Report» ساخته اسکات زد. برنز با بازی آدام درایور، پیشتر به موضوعی نزدیک پرداخته بود، اما تمرکز آن بر سازوکار برنامه بازجویی قرار داشت. «Camp Justice» در مقابل، بناست پیامدهای حقوقی آن برنامه و فضای ادامهدار رسیدگی قضایی را در مرکز روایت بگذارد؛ تفاوتی که میتواند به این اقتباس زاویهای مستقل بدهد.
کرسال نخستین فیلم کوتاه خود، «My Type»، را با بازی سیدی استنلی و جیکوب وارد و کارگردانی دنیلا روآ نوشته است. این فیلم امسال در جشنواره بینالمللی فیلم سانتا باربارا به نمایش درآمد. او همچنین چند پروژه بلند را در دست توسعه دارد؛ از جمله «Destemido»، درامی زندگینامهای درباره مارسلو لونا، موجسوار برزیلی متخصص موجهای عظیم، و «Dream Car Wash»، درامی درباره گذار به بزرگسالی. مدیریت حرفهای کرسال بر عهده اریک زیچ از آنتیمد آرتیستس لسآنجلس است.
برای هاروی و گلدن پاسوم، این سریال تازهترین پروژه در مجموعهای از اقتباسهای مبتنی بر زندگی و تجربههای واقعی است. این شرکت پیشتر حق اقتباس از زندگی خولیو استرادا، بازیکن بیسبال کوبایی، را بهصورت اختیاری گرفته و سریالی درباره جان رومرو، از چهرههای پیشگام بازیهای تیراندازی اولشخص و مرتبط با آثاری چون «Doom»، «Wolfenstein 3D» و «Quake»، در دست توسعه دارد.
هاروی درباره اهمیت کتاب رایان گفت: «کتاب جان دریچهای کمنظیر به زندگی در کمپ جاستیس باز میکند. در دنیایی که تقریباً همهچیز با دوربین ثبت و فوراً منتشر میشود، یکی از مهمترین محاکمههای قتل در تاریخ معاصر، عمدتاً دور از چشم مردم جریان دارد.»
او فضای گوانتانامو را محیطی عجیب و تقریباً سوررئال توصیف کرد؛ جایی که خانوادههای داغدار، وکلای مدافع، دادستانها و متهمان به تروریسم در یک جزیره گرمسیری حضور دارند و دادگاه موقت و کمپ ایکسری، در همان محدودهای قرار گرفتهاند که زمین مینیگلف، بار تیکی و فروشگاه سوغات گوانتانامو نیز بخشی از آن است.
چالش اصلی «Camp Justice» تبدیل همین تضادها به روایتی انسانی و دقیق خواهد بود: بازتاب رنج خانوادهها، حقوق متهمان و پرسشهای دشوار درباره عملکرد نهادهای حکومتی، بدون آنکه پیچیدگی پرونده قربانی هیجان دراماتیک شود. پشتوانه یک دهه گزارشگری رایان، فرصتی برای نزدیک شدن به واقعیتی فراهم میکند که اهمیت تاریخیاش با میزان دیدهشدنش تناسبی ندارد.





