پگی کینگ، ستاره آواز و تلویزیون دهه ۱۹۵۰، در ۹۶سالگی درگذشت

پگی کینگ، خواننده و بازیگری که صدای گرم و حضور پرنشاطش او را به یکی از چهره‌های آشنای تلویزیون آمریکا در دهه ۱۹۵۰ تبدیل کرد، روز یکشنبه در ۹۶سالگی درگذشت. او در سال‌های فعالیتش میان صحنه موسیقی، برنامه‌های تلویزیونی و سینما رفت‌وآمد داشت و تا دهه نهم زندگی نیز از اجرا فاصله نگرفت.

آلن آیچر، مدیر روابط عمومی کینگ، خبر درگذشت او را تأیید کرد. این هنرمند که به آلزایمر مبتلا بود، در مرکز اقامتی و مراقبتی ساندرز هاوس در وینوودِ پنسیلوانیا از دنیا رفت.

کینگ از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۷ از چهره‌های ثابت «The George Gobel Show» بود. جورج گوبل لقب «پگی کینگِ زیبا و سرزنده» را برایش انتخاب کرد؛ توصیفی که تا پایان دوران حرفه‌ای همراه او ماند. کینگ در سال ۱۹۵۵ نامزد جایزه امی بهترین خواننده زن شد و همان سال ترانه «Count Your Blessings» را در مراسم اسکار اجرا کرد. سه سال بعد نیز یکی از مجریان مراسم امی بود.

حضور او به برنامه گوبل محدود نماند. کینگ در بسیاری از برنامه‌های شناخته‌شده آن دوران، از «American Bandstand» و «The Steve Allen Show» تا «The Tonight Show Starring Johnny Carson»، «The Perry Como Show» و «The Jack Benny Program» ظاهر شد. همکاری با برنامه‌های باب هوپ، میلتون برل و گری مور و حضور در «What’s My Line?» نیز بخشی از کارنامه تلویزیونی او بود. در کنار آواز و اجرا، در مجموعه‌های داستانی «Maverick» و «Dragnet» هم بازی کرد.

مسیر سینمایی کینگ با امضای قرارداد با ام‌جی‌ام در سال ۱۹۵۲ شکل گرفت. این قرارداد به حضور کوتاه او در «The Bad and the Beautiful» ساخته وینسنت مینلی انجامید؛ فیلمی که صدای کینگ در آلبوم موسیقی متن آن نیز شنیده می‌شد. او سپس در «Abbott and Costello Meet the Mummy» ظاهر شد و در تریلر «Zero Hour!» محصول ۱۹۵۷، در کنار دانا اندروز و لیندا دارنل، نقش مهماندار هواپیما را بازی کرد.

در عرصه موسیقی، میچ میلر با کینگ قراردادی بلندمدت برای کلمبیا رکوردز بست. حاصل این همکاری دو آلبوم پرفروش و چندین تک‌آهنگ موفق بود. یکی از فرصت‌های محقق‌نشده کارنامه او به ترانه مشهور «Cry Me a River» مربوط می‌شود: آرتور همیلتون این قطعه را برای کینگ نوشته بود، اما میلر اجازه ضبط آن را به او نداد.

کینگ در موزیکال‌های تلویزیونی نیز نقش‌های اصلی داشت. او در «Hans Brinker or the Silver Skates» با تب هانتر هم‌بازی شد و در اقتباس موزیکال «Jack and the Beanstalk» در کنار جوئل گری، سلست هولم و سیریل ریچارد حضور یافت.

پگی کینگ ۱۶ فوریه ۱۹۳۰ در گرینزبرگِ پنسیلوانیا به دنیا آمد. پدر و مادرش فلوید هنری کینگ و مارگارت فینان بودند. او پس از تحصیل در دبیرستان راونا، در رادیوی کلیولند آواز خواند و بعدها به یکی از چهره‌های ثابت «The Mel Torme Show» در شبکه سی‌بی‌اس تبدیل شد. اجرای یک قطعه تبلیغاتی موفق برای سس گوجه‌فرنگی هانتس نیز از فعالیت‌های آغازین او بود.

کینگ از نخستین چهره‌هایی بود که ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کردند و در سال ۲۰۱۰ نیز به تالار مشاهیر پیشگامان رادیو و تلویزیون راه یافت. او دست‌کم تا سال ۲۰۱۴ به‌طور منظم در محدوده فیلادلفیا، نیویورک و لس‌آنجلس اجرا داشت. آخرین اثر منتشرشده‌اش، آلبوم «Songs a la King»، در سال ۲۰۱۶ عرضه شد.

از او دخترش، سوزی رودافکر، و دامادش، دواین گوفورث، به جا مانده‌اند.

کارنامه کینگ یادآور دوره‌ای از تلویزیون آمریکاست که آواز، کمدی و نمایش در یک قاب کنار هم قرار می‌گرفتند و هنرمندان برای ماندگار شدن باید در چند عرصه توانایی نشان می‌دادند. لقب «سرزنده» شاید از یک برنامه تلویزیونی آغاز شد، اما استمرار اجراها و ضبط‌های او در سال‌های سالمندی نشان داد که این توصیف، چیزی بیش از یک نام تبلیغاتی بود.