بریتنی اسنو از ۱۷ سال بهبودی از اختلالات خوردن گفت: «سپاسگزارم که ماندم»
بریتنی اسنو، بازیگر ۴۰ ساله سریال «The Hunting Wives»، با انتشار پیامی صادقانه و امیدبخش در اینستاگرام اعلام کرد ۱۷ سال از آغاز روند بهبودیاش از بیاشتهایی عصبی و پرخوری عصبی میگذرد. او در این نوشته، ضمن اشاره به دشواریهای گذشته، از خانواده و دوستانش برای همراهی در مسیر درمان تشکر کرد و به افرادی که اکنون با اختلالات خوردن دستوپنجه نرم میکنند، پیام امید داد.
اسنو پیامش را با هشدار درباره محتوای مرتبط با اختلالات خوردن آغاز کرد و نوشت: «امروز، ۱۷ سپتامبر، هفدهمین سال بهبودی من است. شنیدهام به آن سالگرد طلایی میگویند و به شکلی، این تعبیر مناسب به نظر میرسد.»
بازیگر «John Tucker Must Die» توضیح داد که فیلم «Parachute» نیز به همین نقطه مهم زندگیاش گره خورده است؛ روزی که تصمیم گرفت دیگر به خودش آسیب نزند. او نوشت: «فیلم من، “Parachute”، درباره همین روز است؛ روزی که تصمیم گرفتم دست از آسیب زدن به خودم بردارم. روزی که انتخاب کردم روی خودم شرط ببندم، حتی وقتی هنوز نمیتوانستم تصور کنم زندگی در آن سوی این مسیر چه شکلی خواهد داشت.»
بریتنی اسنو با یادآوری وضعیت روحیاش در ۱۷ سال قبل گفت: «هفده سال پیش نمیدانستم دوام میآورم یا نه. آیندهای نمیدیدم و قطعاً نمیتوانستم آیندهای را تصور کنم که در آن یاد بگیرم با خودم مهربان باشم. اگر آن زمان کسی به من میگفت نهتنها زندگی میکنم، بلکه روزی زندگی زیبا و کاملی خواهم داشت؛ زندگیای رها از چرخه خودویرانگری و اختلال خوردنم… واقعاً فکر نمیکنم باورش میکردم.»
او در ادامه از نقش اطرافیانش در عبور از این دوران دشوار نوشت: «دوستانم من را دیدند، حرفهایم را شنیدند و کمکم کردند. خانوادهام در تمام این مسیر دوستم داشتند. و جایی زیر این همه هیاهو، صدای کوچکی درونم بود که مدام میگفت: تسلیم نشو. داستان تو خیلی بیشتر از اینهاست.»
اسنو افزود: «زیباییهای زیادی پیش رو بود که هنوز نمیتوانستم ببینم؛ عشق زیادی وجود داشت. یکی از بزرگترین هدیههای عبور از آن دوران این است که بتوانی برگردی و امیدی را با دیگران شریک شوی که زمانی دیدنش برای خودت غیرممکن به نظر میرسید.»
این بازیگر در پایان، خطاب به افرادی که با مشکلات مشابه روبهرو هستند، نوشت: «اگر همین حالا در حال مبارزه هستید، لطفاً بدانید تنها نیستید. افراد زیادی در جایی ایستادهاند که شما امروز ایستادهاید. ورای جایی که اکنون در آن هستید، زندگی وجود دارد؛ حتی اگر هنوز نتوانید آن را تصور کنید. شاید روزی داستانی که برای زنده نگه داشتنش اینقدر سخت جنگیدید، همان داستانی شود که شخص دیگری نیاز دارد بشنود.»
بریتنی اسنو در پایان تأکید کرد: «امروز ۱۷ سال است که در آن سوی این مسیرم. بینهایت سپاسگزارم که ماندم.»
