جیمز گری در لوکارنو: سینما نزدیکترین هنر به رویاست
جیمز گری، فیلمساز آمریکایی، این آخر هفته در ادامه حضور جشنوارهای فیلم «Paper Tiger» به جشنواره فیلم لوکارنو (Locarno Film Festival) رفت؛ جایی که پیش از نمایش نخست این فیلم در سوئیس، جایزه افتخاری جشنواره را دریافت کرد. این فیلم قرار است در میدان مشهور پیاتزا گرانده لوکارنو برای جمعیتی حدود هشت هزار نفر به نمایش درآید.
گری پیش از اکران یکشنبهشب، در دیدار با خبرنگاران درباره نگاهش به سینما و تاثیری که این دیدگاه بر فیلمسازیاش گذاشته، صحبت کرد. او گفت: «برای من، فیلمها زیباترین شکل هنرن، چون نزدیکترین چیزیان که به رویا داریم… اگر خوششانس باشی، خواب REM (حرکت سریع چشم) هر شب فقط یک ساعت و نیم تا دو ساعته.»
او با اشاره به رشد سریع سینما در مقایسه با هنرهای دیگر گفت که این مدیوم در مدت زمانی کوتاه به دستاوردهایی رسیده که در نقاشی یا موسیقی قرنها زمان برده است. گری در ادامه گفت: «اولین فیلم بلند ناطق فکر کنم مال ۱۹۲۸ بود. بین ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۳، تو فقط در پنج سال اول این شکل هنری… همونطور که الان میشناسیمش، یه اقیانوس شاهکار داری.»
این کارگردان توضیح داد که از نگاه او، دلیل این شتاب آن است که هنرمندان در دیگر شاخهها هم همیشه تلاش کردهاند به چیزی شبیه سینما برسند. او گفت: «وقتی کارهای رازآلود بوش رو میبینی یا “Des Nibelungen” واگنر رو میشنوی، میفهمی هنرمندها داشتن سعی میکردن از اون فرم هنری عبور کنن. داشتن میرفتن به سمت سینما. یعنی چی؟ یعنی سینما مثل یه رویاست.»
گری همچنین درباره نسبت میان هنر و بازار در سینما گفت: «من میفهمم که همهمون باید توی یک بستر تجاری کار کنیم. میفهمم که سینما برای تماشاگره، نه لزوما برای همه تماشاگرها. اما چیزی که برای من اونو زیبا میکنه اینه که روشنترین پنجره به آگاهی و رویای یک آدم دیگهست.»
او افزود همین نگاه باعث میشود در روند ساخت فیلم، هم حالتی «خیلی خودشیفتهوار» برای پیش بردن پروژه داشته باشد و هم در صحنه، آسیبپذیر بماند. گری گفت: «من سعی میکنم نسخهای از رویای خودم، از صمیمیت خودم رو نشونت بدم.»
جیمز گری در فیلم تازهاش «Paper Tiger» بار دیگر به نیویورک، شهری که با آن پیوندی قدیمی دارد، بازگشته است. این فیلم با بازی آدام درایور، مایلز تلر و اسکارلت یوهانسون ساخته شده و داستان دو برادر را روایت میکند که در تعقیب رویای آمریکایی، درگیر مافیای روسیه میشوند.
او در پاسخ به پرسشی درباره شیوه کار با بازیگران نیز گفت ترجیح میدهد به آنها فضا بدهد تا نقش خود را بسازند. گری توضیح داد: «وقتی میرم سر صحنه، همیشه میذارم بازیگر بهم بگه میخواد چی کار کنه. من دقیقا میدونم چطور میخوام فیلمبرداری کنم، ولی میذارم بازیگر بگه چی براش راحته.»
او ادامه داد: «بعد سعی میکنم مطمئن بشم ایده اصلی من از چیزی که داستان باید منتقل کنه، با حرکت بازیگر در صحنه هماهنگه. اول از همه میخوام مطمئن بشم راحتن.» گری همچنین گفت گوش دادن بازیگران به یکدیگر برایش اهمیت زیادی دارد و به همین دلیل اغلب تمرینها را هم فیلمبرداری میکند، چون به باور او، بینظمی در اجرا میتواند جذاب باشد.
در کنار نمایش «Paper Tiger» در پیاتزا گرانده، جیمز گری قرار است روز دوشنبه یک مسترکلاس نیز برگزار کند. جشنواره فیلم لوکارنو همچنین دو اثر کلاسیک او یعنی «We Own the Night» محصول ۲۰۰۷ و «Two Lovers» محصول ۲۰۰۸ را هم در برنامه خود گنجانده است. جشنواره امسال لوکارنو تا ۱۵ اوت ادامه دارد.
