درگذشت ویکی ویکهام؛ چهره تاثیرگذار موسیقی پاپ و مدیر برنامه داستی اسپرینگفیلد در ۸۷ سالگی

ویکی ویکهام، تهیه‌کننده، مدیر برنامه و چهره تاثیرگذار موسیقی پاپ بریتانیا که با برنامه تلویزیونی «Ready, Steady, Go!» و همکاری با هنرمندانی چون داستی اسپرینگفیلد و گروه لیبل شناخته می‌شد، در ۸۷ سالگی درگذشت.

نونـا هندریکس، خواننده گروه لیبل و همسر و شریک زندگی چندین‌ساله ویکهام، اعلام کرد که او روز شنبه پس از یک دوره طولانی بیماری در نیویورک از دنیا رفت.

ویکی ویکهام یکی از مهره‌های کلیدی برنامه «Ready, Steady, Go!» بود؛ برنامه‌ای ماندگار که بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۶ از شبکه آی‌تی‌وی (ITV) پخش می‌شد و نقش مهمی در معرفی موج تازه موسیقی بریتانیایی به مخاطبان داشت. او ابتدا به عنوان مسئول انتخاب هنرمندان و سپس به عنوان تهیه‌کننده، در معرفی چهره‌هایی مانند بیتلز، د هو، رولینگ استونز، سیلا بلک، ماریان فیتفول، دانوون، د کینکس، د انیملز و د یاردبردز به مخاطبان تلویزیونی نقش پررنگی ایفا کرد؛ حضوری که برای بسیاری از این هنرمندان، از نخستین معرفی‌های مهم ملی به شمار می‌رفت.

ویکهام همچنین در رساندن موسیقی موتاون به بریتانیا نقشی تعیین‌کننده داشت. بری گوردی، بنیان‌گذار موتاون رکوردز، پیش‌تر در کتاب «Ready, Steady, Go!: The Weekend Starts Here» نوشته اندی نیل در سال ۲۰۲۰ گفته بود: «ویکی ویکهام فوق‌العاده، رئیسش را قانع کرده بود که یک ویژه‌برنامه تلویزیونی یک‌ساعته بسازند. “The Sound of Motown” برای ما لحظه بزرگی بود، چون برای اولین بار موسیقی و هنرمندان‌مان را به مخاطبان تلویزیون ملی بریتانیا رساند.»

او همچنین تهیه‌کننده نخستین برنامه زنده یک‌ساعته تلویزیون بریتانیا با محوریت یک هنرمند سیاه‌پوست موسیقی، یعنی جیمز براون، بود. در ادامه نیز قسمت‌هایی از «Ready, Steady, Go!» با حضور آیک و تینا ترنر، اوتیس ردینگ، سم اند دیو و پتی لابل اند د بلو بلز، که بعدها به لیبل تبدیل شد، تولید شد.

ویکی هدر ویکهام در ۲۳ مارس ۱۹۳۹ در نیوبری، برکشایر انگلستان به دنیا آمد. پدرش استیون کشاورز بود و مادرش استلا پرستار. او پس از تحصیل در مدرسه دخترانه کاتولیک و سپس مدرسه شبانه‌روزی خصوصی، آموزش رسمی خود را در کالج منشی‌گری لنگهام در لندن به پایان رساند.

او کار حرفه‌ای‌اش را با دو سال فعالیت در انتشارات کسل اند کو آغاز کرد و سپس به رادیو بی‌بی‌سی (BBC) رفت و به عنوان دستیار روی مستندها کار کرد. از طریق یکی از دوستانش با الکان آلن، تهیه‌کننده تلویزیونی، آشنا شد؛ کسی که در حال ساخت برنامه‌ای موسیقایی بود که بعدها به «Ready, Steady, Go!» تبدیل شد.

ویکهام درباره شروع کارش در آن برنامه گفته بود: «اولین کارم رزرو هنرمندها برای قسمت آزمایشی و قسمت‌های اول بود. من با گیلبرت و سالیوان و “South Pacific” بزرگ شده بودم. اولین صفحه‌ای هم که در عمرم خریدم “Rock Around the Clock” بود.»

او همچنین گفته بود: «خیلی فشرده شروع کردم به یاد گرفتن؛ مجله‌های موسیقی مثل Disc، Record Mirror، N.M.E. و Melody Maker را می‌گرفتم، به صفحه‌ها گوش می‌دادم و می‌فهمیدم چه کسی کیست.»

بیتلز در سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۴ سه بار در «Ready, Steady, Go!» حاضر شدند؛ درست در دورانی که تب بیتلزمانیا جهان را فرا گرفته بود. در همین سال‌ها، داستی اسپرینگفیلد یکی از چهره‌های ثابت برنامه بود و همین همکاری به دوستی، شراکت حرفه‌ای و مدیریت برنامه‌های او توسط ویکهام انجامید؛ رابطه‌ای که تا درگذشت اسپرینگفیلد در سال ۱۹۹۹ ادامه داشت.

ویکهام همراه سایمن نپیر-بل، متن انگلیسی ترانه موفق «You Don’t Have to Say You Love Me» را نوشت؛ قطعه‌ای که بر اساس آهنگ ایتالیایی «Lo che non vivo (senza te)» ساخته شد. او همچنین در همکاری مشترک پت شاپ بویز و داستی اسپرینگفیلد برای ضبط ترانه «What Have I Done to Deserve This?» در سال ۱۹۸۶ نقش مهمی داشت. ویکهام در سال ۲۰۰۰ نیز در نگارش زندگی‌نامه اسپرینگفیلد با عنوان «Dancing With Demons» همکاری کرد.

او در سال‌های فعالیتش در «Ready, Steady, Go!» برای مجله نوجوانان «Fabulous» هم می‌نوشت و پروفایل ستاره‌های پاپ و مطلب‌هایی مانند «Vicki Wickham’s Pop Guide to London» را منتشر می‌کرد. همچنین مشاور مد مجله «MOD» نیز بود.

ویکهام در اوایل دهه ۱۹۷۰ به نیویورک رفت و مدیریت گروه آمریکایی لیبل را بر عهده گرفت. او تصویر گلم راک و آفروفیوچریستی این گروه را تقویت کرد و در دوران مدیریت او، لیبل با ترکیب پتی لابل، نونا هندریکس و سارا دش آلبوم «Nightbirds» را در سال ۱۹۷۴ منتشر کرد؛ آلبومی که ترانه شماره یک «Lady Marmalade» را در خود داشت.

او در ادامه برای «Melody Maker» نیز نوشت، مدیریت هنرمندانی مانند کمیو، موریسی، راف ترید و مارک آلموند را بر عهده داشت و مستندهای رادیویی برای بی‌بی‌سی درباره نینا سیمون، ویتنی هیوستون و جرج مایکل تهیه کرد.

ویکی ویکهام در سال ۲۰۱۳ به عنوان افسر نشان امپراتوری بریتانیا منصوب شد و این افتخار را به پاس خدماتش به موسیقی، از شاهزاده چارلز در کاخ باکینگهام دریافت کرد.

او و نونا هندریکس نخستین بار در دهه ۱۹۶۰ با هم آشنا شدند و در سال ۲۰۱۱ ازدواج کردند. از بازماندگان او می‌توان به پسرعموهایش الیس جان، دیوید و سم، و نیز فرزندخوانده‌های معنوی‌اش ایساک، تیم و نوا اشاره کرد.

قرار است مراسم‌های خصوصی یادبود برای ویکی ویکهام در نیویورک و لندن برگزار شود و پس از آن، مراسم بزرگ‌تری برای گرامی‌داشت زندگی او برپا خواهد شد. همچنین اعلام شده است که علاقه‌مندان می‌توانند به یاد او به موسسه‌های خیریه بلک ومن راک و نورداف رابینز کمک مالی کنند.