دنیس ویلنوو «IMAX» را «آینده سینما» می نامد؛ اما این لزوما «خوب» نیست …

کاملاً مطمئن نیستیم که از اظهارات اخیر دنیس ویلنوو در مورد اینکه «IMAX» ناجی سینما است، موافق باشیم اما به حتم این در آینده سینما جایگاه مهمی خواهد داشت …
ویلنوو به موفقیت مالی «اپنهایمر» و به ویژه نمایشهای ۷۰ میلیمتری IMAX (آیمکس) میپردازد. این نوع اکران تجربهای را به طرفداران ارائه میدهد که امکان تکرار آن از طریق تماشای خانگی وجود ندارد.
او گفت:
آینده سینما، آی مکس و فرمت های بزرگ است. مخاطبان میخواهند چیزی را ببینند که نمیتوانند در خانه داشته باشند. آنها می خواهند یک رویداد را تجربه کنند.
متوجه میشویم که او چه میگوید، و واقعا آیمکس را دوست داریم، اما امیدواریم که این «آینده سینما» نباشد. این بدان معناست که بیشتر مردم به سینما نمی روند مگر اینکه یک رویداد اجتماعی، رویداد مهم یا تجربه باورنکردنی بالاتر از آنچه در خانه دارند در دسترس باشد.
به همین دلیل است که «باربی» و «اپنهایمر» خیلی خوب عمل کردند. آنها فیلم های بزرگی بودند که توسط بازاریابی بی امان هدایت می شدند. اما در مورد فیلم های کوچکتر چطور؟ نه آثاری مانند «تلماسه»، «اپنهایمر» و «آواتار»، نه آنهایی که نیاز به عینک سه بعدی و تبلیغات آنچنانی دارند یا با دوربینهای شیک گرفته میشوند. برای باقی آثار چه اتفاقی می افتد؟ فیلمهای با بودجه متوسط تا کم که بهجای تجارت به رشد هنر کمک میکنند. آیا این فیلمهای بزرگسال پسند در آینده حکمرانی آیمکس کنار گذاشته میشوند؟
به نظر می رسد ویلنوو به این نکته اشاره می کند که برای بسیاری از مردم پرداخت هزینه بلیط، باید تجربه بهتری نسبت به خانه داشته باشند. توجه داشته باشید که چگونه بیشتر سینماها از صندلی های تکیه دار استفاده می کنند. تجربه لذتبخش سینمایی، نه تنها با بهترین تجربه صوتی و تصویری، بلکه با راحت ترین صندلی ها نیز به شکل بهینه طراحی شود.
این جایی است که ما اکنون در آن هستیم. به گفته ویلنوو، آینده سینما ویژگیهای ذاتی یک فیلم نیست، بلکه نحوه نمایش آن است – آنهم در بزرگترین و بکرترین صفحات نمایش یا همان پرده بزرک. به هیچ عنوان قصد مخالفت با اظهارات او نداریم، اما وقتی دقیقتر به آن فکر میکنید به نوعی افسردهکننده است.
فیلمسازی مثل ویلنوو مشکلی ندارد که این آینده فیلم ها باشد، او قدرت و آزادی لازم را دارد تا انواع فیلم هایی مناسب اکران آی مکس طبق آنچه میخواهد بسازد، اما تکلیف تازهکارها یا فیلمسازان فاخر هنری چه می شود؟ آنهایی که نامی از ویلنوو، نولان و کامرون به ارث نمیبرند. باید راه بهتری وجود داشته باشد و یقینا پاسخ فقط IMAX (آیمکس) نیست.





