طراحی لباس در «The Roses» — بیان مسیر عشق تا خصومت با زبان لباسها
در نسخهی جدید جی روچ (کارگردان) و تونی مکنامارا (فیلمنامهنویس) از رمان The War of the Roses اثر وارن آدلر — که با نام کوتاهشدهی «The Roses» ساخته شده — زوجی با بازی اولیویا کولمن (آیوی) و بندیکت کامبربچ (تئو) از دلدادگی عاشقانه به کینه عمیق میرسند. پیسی ویلیامز، طراح لباس، مأموریت داشت این سیر تحول رابطه را از طریق لباسها به تصویر بکشد.
ویلیامز با درک این که هر دو شخصیت افرادی خلاقاند — آیوی یک سرآشپز و تئو یک معمار — به سرنخ اصلی دست یافت:
- تئو: خلاقیت بر پایه منطق و ساختار، معماری، توجه به متریال، فرم، سیلوئت و «لوکس مینیمال».
- آیوی: خلاقیت بصری و هنری، روحیه آزاد، لباسهای طرحدار، اشکال حجیم و ساخت دست.
«بعضیها خلاقیتشان ریاضی و نظری است، بعضی بصری و احساسی. هر دو متفاوتاند اما هویت فردیشان قوی است.» – ویلیامز
در طول فیلم، موفقیت آیوی در رستوران او را به سمت پوشش رسمیتر و ساختیافتهتر میبرد، ولی همچنان از رنگها، طرحها و گلدوزیهای خاص استفاده میکند. تئو که با افت شغلی مواجه است، ظاهرش خانگیتر و چندلایهتر میشود تا با زندگی روزمره و نگهداری از فرزندان هماهنگ باشد.
- رنگ در لباس تئو: توناژهای طبیعی برگرفته از زمین و مصالح ساختمانی خانهاش.
- رنگ در لباس آیوی: همچنان طبیعی اما پررنگتر – سبز، آبی، قرمز در کنار تُنهای خاکی، هماهنگ با طراحی صحنه مارک ریکر.
ویلیامز و مارک ریکر (طراح صحنه) رابطهای نزدیک داشتند تا تضاد یا شلوغی بصری پیش نیاید.
مثالها:
- در صحنه شام با دوستان، آیوی بدون لباس چاپدار ظاهر میشود تا زیبایی و رویایی بودن فضای خانه برجسته بماند.
- جزئیات هماهنگ بین پیشزمینه و پسزمینه: دیوارپوش چهارخانه آبی همسان با پیراهن «بری» (اندی سمبرگ)، یا کراوات درمانگر شبیه پارچه پشت صندلی او.
«برای موفقیت پروژه، باید با طراح صحنه بهترین دوست باشم. رنگ و تونالیت باید در هر دو بخش همخوان باشند.»
از آغاز پروژه ویلیامز ایدهها و مرجعهای تصویری را با روچ و بازیگران به اشتراک گذاشت. او بر اهمیت راحتی بازیگر در لباس تأکید زیاد دارد:
«اگر لباس باعث شود بازیگر نتواند اجرا کند، لباس هدفش را از دست داده. باید بین دید کلی و انعطافپذیری تعادل باشد.»
انتقال حس شخصیت به بازیگر، حذف خودمحوری و ایجاد گفتوگوی دوطرفه میان بازیگر، طراح و عوامل، محور فلسفه کاری ویلیامز است.
در «The Roses»، طراحی لباس نه تنها ابزار روایت بصری روابط آیوی و تئو است بلکه به کمک آن، تضاد شخصیتها، تغییرات احساسی، و تعامل آنها با فضا آشکار میشود. ظرافت در انتخاب رنگ، تاکید بر سبک فردی شخصیتها، و هماهنگی با طراحی صحنه باعث شده لباسها بخشی جدانشدنی از بستر داستان شوند و مسیر تحول رابطه را بدون نیاز به کلمات بیان کنند.
