سوفی ترنر: بعد از بازگشت به لندن، دلتنگ آمریکا نیستم
بازیگر «Game of Thrones» پس از جدایی از جو جوناس به شهر زادگاهش برگشته و از فرهنگ کافه و پاب، شوخطبعی بریتانیایی و زندگی اجتماعی لندن میگوید؛ هرچند آفتاب آمریکا را هنوز دوست دارد.

سوفی ترنر، بازیگر ۳۰ ساله «Game of Thrones»، میگوید از زندگی دوباره در لندن لذت میبرد و پس از بازگشت به زادگاهش، دلتنگ سکونت در آمریکا نیست. او بعد از طلاق از جو جوناس، خواننده گروه جوناس برادرز، به بریتانیا نقل مکان کرد؛ زوج سابق در دوران ازدواجشان میان لسآنجلس و میامی رفتوآمد داشتند.
ترنر در گفتوگویی تازه با روزنامه استرالیایی «ساندی مورنینگ هرالد» (The Sunday Morning Herald) توضیح داد که زندگی در ایالات متحده گاهی حس انزوا به او میداده است. او در پاسخ به پرسشی درباره دلتنگی برای آمریکا، صریح گفت: «نه، دلم برای زندگی در آمریکا تنگ نشده است.»
با وجود این، او یک استثنا قائل شد: «البته دلم برای آفتاب تنگ میشود؛ اما تقریباً فقط همین.» ظاهراً هوای ابری لندن هم نتوانسته عشق او به شهر و حالوهوای بریتانیایی را کمرنگ کند.
این بازیگر گفت بازگشت به انگلیس برایش به معنای دوباره پیدا کردن چیزهای ساده اما دوستداشتنی بوده است؛ از طعنهها و شوخطبعی خاص انگلیسی گرفته تا لوبیای پخته روی نان تست، کیکهای جافا و شکلات بریتانیایی. او بیش از همه دلتنگ فرهنگ پابها بوده؛ فضایی که به گفته او، در فصل بهار چهره واقعیتری از زندگی اجتماعی انگلیس نشان میدهد.
ترنر درباره این تجربه گفت: «بهویژه در بهار، پابها پر از جمعیت میشوند، آدمها تا خیابان میآیند و همهجا حس شادی دارد. من این جمع شدن آدمها را دوست دارم.» او تأکید کرد نیویورک نیز تا حدی چنین انرژی اجتماعیای دارد، اما زندگی در لسآنجلس برایش تفاوت بزرگی داشت؛ شهری که برای رسیدن به هر جایی، معمولاً باید رانندگی کرد.
به گفته ترنر، چیزی که در لسآنجلس بیش از همه کم داشت، امکان قدم زدن در خیابان و دیدن گروهی از آدمها بود که بیتکلف در پاب محله با هم گپ میزنند. او این تصویر را خلاصهای از انگلستان میداند؛ جایی که نزدیکی، پیادهروی و معاشرتهای خودجوش، بخشی از ریتم روزمره زندگی است.
حرفهای سوفی ترنر نشان میدهد بازگشت او به لندن فقط یک تغییر آدرس پس از طلاق نبوده، بلکه انتخابی برای نزدیک شدن دوباره به حس تعلق، خانواده و سبک زندگیای است که با آن بزرگ شده است؛ انتخابی که ظاهراً تنها بهایش، خداحافظی با آسمان آفتابیتر آمریکاست.





