برای چندین دهه، این یک حقیقت پذیرفته شده بود که آسیایی ها کوتاهتر از آمریکایی ها و اروپایی ها هستند. اما در سال ۲۰۱۶، یک مطالعه یک پایگاه داده جهانی قد ایجاد کرد و نشان داد که چگونه جمعیت جهان در قرن گذشته رشد کرده است.
جالب اینجاست که کشورها نرخ رشد متفاوتی دارند و ثابت می کند که ژنتیک یک عامل منحصر به فرد تعیین کننده قد نیست. ادر ین مطالعه که در مجله eLife منتشر شد، قد مردان و زنان از کشورهای مختلف از سال ۱۹۱۴ با داده های جمع آوری شده از ۱۸٫۶ میلیون نفر اندازه گیری شد.
این نشان داد که، در میان دیگران، ژاپنی ها بسیار سریعتر از هر کشور دیگری در آسیا رشد کرده اند. به عنوان مثال، در دهه ۱۹۵۰، میانگین قد مردان ژاپنی ۱٫۵ متر و زنان ۱٫۴۹ متر بود. اما تا سال ۲۰۲۱، این میزان برای مردان به ۱٫۷۲ متر و برای زنان به ۱٫۵۸ متر رسید. این، از جمله دلایل دیگر، نتیجه جدی گرفتن تغذیه در این کشور، با استاندارد مصرف تغذیهای و استاندارد مدیریت ایمنی غذا برای رژیمهای غذایی مدارس بود.
دکتر آزریانتی انور زینی، متخصص غدد کودکان می گوید که در طول ۱۰۰ سال گذشته، میانگین قد مالزیایی ها تنها ۱۰ سانتی متر افزایش یافته است و اگر این روند ادامه یابد، کودکان مالزیایی بزرگسالان قد بلندی نمی شوند.
قد بلند بودن فقط مربوط به قد نیست. مجید عزتی، محقق ارشد این مطالعه در سال ۲۰۱۶، گفت قد بلندتر با امید به زندگی بیشتر، خطر مرگ زودرس کمتر و خطر مرگ ناشی از بیماری های قلبی عروقی مرتبط است.
دکتر آذریانتی می گوید که برخی از پرونده ها با تأخیر به او ارائه می شود: من یک بیمار مرد داشتم که در ۱۷ سالگی با تنها ۱۵۱ سانتی متر قد نزد من آمد. او به پایان بلوغ رسیده بود و هیچ کاری نمی توانستم انجام دهم تا او را قد بلندتر کند.»
قد کوتاهترین بیمار او ۱۴۴ سانتیمتر بود که ۱۷ سال سن داشت. او میگوید: «اگر والدین فکر میکنند که فرزندشان از نظر سنی کوتاه هستند، یا اگر کوتاهقدترین در کلاس هستند، باید زودتر به دنبال نظر پزشکی باشند.»
او میگوید: «اگر بیمار زودتر بیاید حدود شش تا هشت سالگی- پس میتوانیم کاری کنیم و نتیجه بهتر خواهد شد. »
اکنون آگاهی ها در مورد کوتاهقدی بهتر شده است، اما برخی از والدین هنوز تمایلی به آوردن فرزندشان به پزشک ندارند، زیرا فکر میکنند که کودک در نهایت به رشد خود خواهد رسید.
دکتر آذریانتی می گوید بین صفر تا پنج سالگی، رشد کودک به تغذیه بستگی دارد. او می گوید: «پس از آن، والدین ممکنه بخواهند تیروئید یا هورمون رشد را بررسی کنند و در دوران بلوغ، هورمون هایی مانند تستوسترون و استروژن به ترتیب نقش خود را برای پسران و دختران ایفا می کنند.»
دکتر آذریانتی می گوید: «سه عامل تغذیه، ورزش و خواب در رشد کودک نقش دارند. اینها عوامل قابل تغییری هستند که بر رشد تاثیر می گذارند و والدین می توانند آنها را تغییر دهند.»
برای کودک مهمه که زمان خواب منظمی داشته باشد زیرا در طول خواب است که هورمون رشد ترشح می شود. اگر کودکی طولانی بخوابد، به این معنیه که او از افزایش چندگانه هورمون رشد که برای رشد مهم است لذت می برد. ورزش یکی دیگر از عوامل مهم برای رشد است. این به کودک کمک می کند شب بهتر بخوابد و اوج افزایش هورمون ها را دو برابر می کند.
وقتی صحبت از تغذیه به میان می آید، درست غذا خوردن به اندازه خوردن منظم اهمیت دارد. او به والدین توصیه می کند که غذا خوردن را جدی بگیرند. والدین باید به جای غذا دادن به کودک در حین بازی، به او آموزش دهند که پشت میز غذا بنشیند و با خانواده غذا بخورد. وقتی کودکی غذا می خورد در حالی که چشمانش به صفحه چسبانده شده است، حواسش به غذا خوردن نیست.
دکتر آذریانتی در پایان میگوید: «و در مورد رشد کودکان، والدین باید بدانند که ژنها نقش دارند، اما تغذیه نقش مهمتری دارد.»
