ماریل مولینو از قسمت احساسی «NCIS: Origins» می‌گوید؛ چرا لالا به پدرش زنگ نزد؟
لالا با بازی ماریل مولینو، پیش از آنکه مامور فدرال شود، در کلاهبرداری‌های پدرش همراه او بود. قسمت پنجم فصل سوم «NCIS: Origins» به همین گذشته برمی‌گردد؛ گذشته‌ای که لالا در خط زمانی سال ۱۹۹۳ نگران است دوباره به زندگی امروزش گره خورده باشد. مولینو در گفت‌وگو با تی‌وی اینسایدر درباره مواجهه لالا با خاطرات پدرش، اعتماد او به گیبز و رقصی صحبت کرده که از لحظاتی شاد به یک رهایی عاطفی می‌رسد.
این مطلب داستان قسمت پنجم فصل سوم «NCIS: Origins» را لو می‌دهد.
وقتی مشخص می‌شود قربانی پرونده تازه گروه یک کلاهبردار بوده، لالا از چیزهایی که در کودکی از پدرش یاد گرفته برای پیشبرد تحقیقات استفاده می‌کند. او همچنین ناچار می‌شود درباره پدرش با همکارانش حرف بزند؛ موضوعی که فرانکس، سرپرست گروه با بازی کایل اشمید، از قبل درباره آن می‌داند. لالا به گیبز با بازی آستین استول می‌گوید: «آسیب خودش را زد»، اما تاکید می‌کند که پدرش با او رفتار خشونت‌آمیز نداشته است. در فلش‌بک‌ها نیز می‌بینیم که پس از فرار پدرش، چون حاضر نشده او را لو بدهد، مدتی را در کانون اصلاح و تربیت گذرانده است.
در نهایت مشخص می‌شود پدر لالا شریک قربانی نبوده و خبری از دیدار دوباره آن‌ها نیست. بااین‌حال، گیبز شماره پدرش را برای او پیدا می‌کند. لالا به سمت تلفن عمومی می‌رود، اما به‌جای تماس گرفتن، شماره را دور می‌اندازد و برای رقص به گیبز ملحق می‌شود. گیبز مدتی است کلاس رقص کومبیا می‌رود؛ موضوعی که وودی با بازی بابی موینیهان را به این شوخی با لالا وامی‌دارد: «این به‌خاطر عشق ابدی‌اش به توئه؟»
رقص آن‌ها با شادی و شوخی شروع می‌شود، اما خیلی زود لالا بغضش را رها می‌کند و در آغوش گیبز اشک می‌ریزد. این قسمت، در کنار افشای زنده بودن لالا در خط زمانی سال ۲۰۲۶، توجه تازه‌ای به سرگذشت این شخصیت جلب کرده است. مولینو در ادامه از معنای لحظه‌های مهم این اپیزود می‌گوید.
در آخرین صحنه لالا در سال ۱۹۹۳ واقعا دلم برایش شکست. گیبز شماره پدرش را به او می‌دهد، لالا به سمت تلفن عمومی می‌رود و بعد تصمیم می‌گیرد تماس نگیرد. در آن لحظه چه چیزی در ذهنش می‌گذشت؟ بیشتر با میل به برقراری ارتباط و خاطرات گذشته‌شان درگیر بود؟
ماریل مولینو: «به نظرم لحظه‌ای که گیبز شماره را به او می‌دهد، برای رابطه‌شان و کل داستان خیلی مهم است. برای من، این کار شکل ملموس حمایتی بود که می‌گفت: “ببین، برایم مهم نیست پدرت چه کسی بوده. مهم نیست چه کرده یا شما با هم چه کارهایی کرده‌اید. اگر می‌خواهی با او رابطه داشته باشی، کنارش باشی و بفهمی کیست و چرا این‌طور شده، این فرصت توست. هر اتفاقی هم بیفتد، من همین‌جا هستم.” این زیباترین ابراز محبتِ بدون قضاوتی بود که لالا از او دیده است.
«انگار گیبز به او اجازه می‌دهد دوباره به همه‌چیز فکر کند و بگوید: “می‌دانی چیست؟ دیگر برایم مهم نیست. رهایش می‌کنم. این آدم نمی‌خواهد من را بشناسد؛ پس چرا من برای شناختنش تلاش کنم؟” به او اجازه می‌دهد رها کند و بفهمد دیگر لازم نیست خودش را به آن مرد ثابت کند یا با او روبه‌رو شود تا بگوید: “ببین چه کرده‌ام، ببین با وجود تمام چیزهایی که به من تحمیل کردی، چه کسی شده‌ام.”
«برای من معنای آن لحظه این بود: “حالا مردی روبه‌رویم ایستاده که دوستم دارد و فارغ از همه‌چیز، من را برای خودم دوست دارد. همین برایم کافی است. می‌توانم رها کنم.”»
بعد هم آن رقص زیبای لالا و گیبز را داریم؛ لحظه‌ای نزدیک به شادی که انگار تنها فرصت لالا برای خوش گذراندن در این قسمت است. اما همین شادی به رها شدن احساساتش و پناه بردن به آغوش گیبز می‌رسد.
«بله، دقیقا همین است؛ رهایی. موج عظیمی از رها شدن و پذیرفتن اینکه دیگر لازم نیست همچنان دنبالش بگردد. لازم نیست دنبال تایید او باشد یا دنبال آن پدری که همیشه آرزو می‌کرد داشته باشد.»
از فیلمبرداری بخش شاد این رقص با آستین بگویید. بیشتر قسمت، سنگینی احساسات لالا روی دوشتان بوده؛ چطور بود که بالاخره می‌توانستید خوش بگذرانید و برقصید؟
«عالی بود. آستین هم‌بازی فوق‌العاده‌ای بود. چند هفته، هر وقت فرصتی پیش می‌آمد، این رقص را تمرین می‌کردیم و او بهترین شاگرد بود. واقعا می‌خواست همه‌چیز را درست انجام بدهد و همین‌طور هم شد. خیلی، خیلی تمرین کردیم و طراحان رقص فوق‌العاده‌ای داشتیم.
«من عاشق رقصم. همیشه می‌گویم اگر بازیگر نبودم، احتمالا رقصنده می‌شدم؛ این‌قدر دوستش دارم. برایم فرصت خیلی خوبی بود که کمی رها شوم، خوش بگذرانم، حرکت کنم و از اینکه می‌توانم کمی با این مرد دل بدهم و دل بگیرم و فقط یک دختر معمولی باشم، هیجان‌زده شوم. اجرای این رقص واقعا لذت‌بخش بود. به نظرم پایان خیلی خوبی برای قسمت بود.»
درباره رها کردن پدر لالا صحبت کردید، اما هم‌زمان احساس می‌کنیم او حق دارد با پدرش روبه‌رو شود و حرفش را بزند. انگار سزاوار چنین فرصتی هم هست.
«این موضوعی بود که درباره‌اش صحبت کردیم و بررسی‌اش کردیم. بله، اما در عین حال نه؛ چون مسئله او نیست. مسئله روبه‌رو شدن با پدرش، دیدنش یا گفتن یک‌سری حرف‌ها به او نیست. مسئله خود لالاست؛ اینکه واقعا بفهمد به این رویارویی نیازی ندارد.
«لازم نیست به او بگوید: “ببین من را. با وجود تمام کارهایی که کردی، حالا به اینجا رسیده‌ام. تو این بلا را سر من آوردی و…” این دیگر اهمیتی ندارد. لالا به‌خاطر خودش به جایگاه امروزش رسیده است. خودش این مسیر را انتخاب کرده و با وجود تمام چیزهایی که از سر گذرانده، خیلی خوب زندگی‌اش را ساخته است. نیازی ندارد این را به پدرش بگوید.»
لالا کسی بود که می‌خواست برای رابطه با گیبز زمان داشته باشد و او هم این فرصت را به لالا می‌دهد؛ موضوعی که در پایان قسمت سوم هم مطرح می‌شود. وقتی چنین لحظه‌هایی را با او تجربه می‌کند، چقدر سخت است همچنان به خودش زمان بدهد، با اینکه می‌داند رابطه‌شان چه ظرفیتی دارد؟
«قطعا سخت است. فکر می‌کنم همه این‌ها در نگاه لالا امتیاز مثبتی برای گیبز محسوب می‌شود. اما هم‌زمان، به‌خصوص در این لحظه، رابطه آخرین چیزی است که به آن فکر می‌کند. او در وضعیت بسیار آسیب‌پذیری قرار دارد.
«هم پرونده درگیرش کرده، هم اینکه دیگران ممکن است چه نگاهی به او داشته باشند، هم تلاش برای فهمیدن اینکه پدرش آنجاست یا نه و اینکه می‌خواهد با او حرف بزند یا نمی‌خواهد. به نظرم بیشتر در حال رها کردن احساساتش و تکیه کردن به گیبز است.
«همه این‌ها برای آینده رابطه‌شان خوب است، اما فکر نمی‌کنم در آن لحظه ذهنش درگیر این باشد که رابطه‌شان کجاست یا آیا می‌خواهد همین حالا با او باشد یا نه.»
مهم‌تر این است که بداند می‌تواند به گروهش اعتماد کند، به‌خصوص بعد از اتفاقات این قسمت.
«بله، دقیقا.»
همه هوایش را دارند.
«بله، این قدم بزرگی برای ساختن آن اعتماد است و برای اینکه باور کند گیبز آماده است کنارش باشد.»
سریال «NCIS: Origins» سه‌شنبه‌ها ساعت ۱۰ شب به وقت شرق آمریکا و ۹ شب به وقت مرکز آمریکا از سی‌بی‌اس (CBS) پخش می‌شود.
