نبرد اتاقهای هیئتمدیره هالیوود به پایان رسید
پارامونت با پیشنهادی ۱۱۱ میلیارد دلاری، وارنر برادرز دیسکاوری را از چنگ نتفلیکس درآورد؛ حالا نوبت رگولاتورهاست

آنچه بسیاری آن را نبرد تجاری دهه هالیوود مینامند، سرانجام با یک چرخش دراماتیک به پایان رسید. پارامونت به رهبری دیوید الیسون موفق شد وارنر برادرز دیسکاوری (Warner Bros. Discovery) را از نتفلیکس برباید و با ارائه پیشنهادی «برتر»، گوی رقابت را از بزرگترین استریمر جهان بگیرد.
بر اساس توافق نهایی، پارامونت با پرداخت ۳۱ دلار نقدی به ازای هر سهم، معاملهای به ارزش خیرهکننده ۱۱۱ میلیارد دلار را برای خرید کامل WBD پیش میبرد. نتفلیکس هم با دریافت ۲.۸ میلیارد دلار جریمه فسخ قرارداد—که پارامونت آن را پرداخت میکند—از صحنه کنار میرود.
اگر این معامله نهایی شود، نتیجه آن ادغام دو غول بزرگ استودیویی، شبکههای عظیم تولید، تلویزیون کابلی، اخبار و حقوق ورزشی در سراسر جهان خواهد بود؛ ادغامی که پیامدهایش فراتر از آمریکا، تا اروپا و خاورمیانه امتداد پیدا میکند.
چرا اروپا با دقتی ویژه نظارهگر است؟
در حالی که تمرکز رسانهها عمدتاً روی واشنگتن بوده، قانونگذاران و رگولاتورهای اروپایی نیز با حساسیت فراوان این معامله را زیر نظر دارند. بخشی از این حساسیت به روابط پرتنش و غیرقابلپیشبینی دونالد ترامپ با اتحادیه اروپا بازمیگردد.
ترامپ از ابتدای این مسیر، بارها درباره معامله پارامونت–WBD اظهارنظر کرده و حتی جرد کوشنر، داماد او، در مقطعی از پیشنهاد خصمانه پارامونت حمایت کرده بود. بسیاری از ناظران معتقدند روابط تجاری آمریکا و اروپا میتواند مستقیماً بر نحوه بررسی این معامله در بروکسل تأثیر بگذارد.
در حرکتی غیرمعمول، کمیسیون اروپا—طبق گزارش بلومبرگ—حتی پیش از آنکه یکی از پیشنهادها نهایی شود، بررسیهای اولیه را درباره هر دو پیشنهاد نتفلیکس و پارامونت آغاز کرده بود.
سابقه تاریخی: از دیزنی–فاکس تا پارامونت–WBD
به گفته فرانسوا گدار، تحلیلگر رسانهای در اندرز آنالیز (Enders Analysis)، نزدیکترین نمونه تاریخی در اروپا، معامله ۷۱ میلیارد دلاری دیزنی–فاکس در اواخر دهه گذشته است؛ معاملهای که در نهایت تأیید شد، اما با بررسیهای بسیار موشکافانه.
گدار میگوید:
«سخت است تصور کنیم اروپا این معامله را بهطور کامل رد کند، اما قطعاً سوالات و موانع بیشتری نسبت به آمریکا مطرح خواهد شد.»
اگر نتفلیکس برنده میشد، نگرانی اصلی اروپا به سینماها و اکران سینمایی مربوط بود. اما حالا که یک استودیو سنتی، استودیوی دیگری را میخرد، تمرکز به سمت تمرکز در توزیع میرود—موضوعی که برای سالنداران اروپایی بسیار حساس است.
فاز اول یا فاز دوم؟ زمان به نفع چه کسی کار میکند؟
از نظر حقوقی، شرکتها باید معامله را به اتحادیه اروپا اطلاع دهند اگر:
- گردش مالی جهانی آنها بیش از ۵ میلیارد یورو باشد، یا
- فروش اروپاییشان از ۲۵۰ میلیون یورو فراتر رود.
پارامونت–WBD بهراحتی از این آستانهها عبور میکند.
کریستینا کافارا، اقتصاددان رقابت که سابقه مشاوره به شرکتهایی چون اپل و آمازون را دارد، میگوید بعید است اتحادیه اروپا معامله را مسدود کند، اما میتواند سرعت آن را کند کند.
اگر بررسی وارد فاز دوم شود—فرآیندی حداقل ۹۰ روزه با بررسی عمیق اسناد داخلی، دادههای اقتصادی و بازدیدهای میدانی—این تأخیر میتواند به دادستانهای ایالتی آمریکا فرصت بدهد تا موانع تازهای ایجاد کنند.
نتیجه نهایی فقط یکی از سه حالت خواهد بود:
- تأیید بدون شرط
- تأیید مشروط به اصلاحات
- ممنوعیت ادغام
بازی با زمان؛ سود سهامداران WBD
تأخیرهای احتمالی یک پیامد مهم دارد: پول بیشتر برای سهامداران WBD. طبق توافق جدید، از ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ به بعد، به ازای هر فصل تأخیر، ۲۵ سنت به ازای هر سهم به سهامداران WBD پرداخت میشود. این رقم میتواند به حدود ۶۵۰ میلیون دلار در هر فصل برسد.
گدار این اقدام را نشانه اعتماد بالای پارامونت به عبور موفق از سد رگولاتورها میداند:
«این یعنی پارامونت آنقدر مطمئن است که حاضر شده چنین هزینهای را بپذیرد.»
ترامپ، تجارت و سیاست؛ همهچیز در هم تنیده
اعتماد پارامونت شاید بیارتباط با روابط نزدیک لری الیسون (پدر دیوید الیسون) با ترامپ نباشد. با این حال، همانطور که ناظران میگویند، درباره ترامپ هیچچیز قطعی نیست.
ترامپ در ماههای اخیر تعرفههایی علیه اروپا وضع کرده، اما همزمان نرخها را در مقطعی روی ۱۰ درصد نگه داشته است. به گفته گدار:
«این معامله ممکن است قربانی یا ذینفع روابط تجاری آمریکا و اروپا شود. امروز سیاست، روی همهچیز سایه انداخته؛ حتی مقررات رقابتی.»
نگرانیهای دیگر: پول خاورمیانه، اخبار و ورزش
سرمایه خاورمیانه
گزارشها حاکی است بخشی از تأمین مالی معامله از صندوقهای ثروت خاورمیانه انجام میشود. تد ساراندوس، مدیرعامل مشترک نتفلیکس، هشدار داده:
«حضور چند صندوق حاکمیتی در چنین معاملهای نگرانکننده است؛ بهویژه از مناطقی که چندان طرفدار آزادی بیان نیستند.»
اخبار
ادغام، مالکیت همزمان CBS News و CNN را در یک شرکت قرار میدهد؛ موضوعی که حساسیت سیاسی بالایی دارد.
ورزش
ترکیب داراییهای ورزشی پارامونت و WBD—از جمله لیگ قهرمانان اروپا و لیگ برتر انگلیس—میتواند یک غول پخش ورزشی بسازد که توان رقابت با اسکای اسپورتس را دارد. از دید برخی، این تمرکز کمتر میتواند حتی به نفع لیگها باشد.
پیروزی پارامونت در برابر نتفلیکس، پایان یک رقابت نفسگیر بود، اما آغاز مسیری طولانیتر و پیچیدهتر است. اکنون توپ در زمین رگولاتورهای آمریکا و اروپاست؛ جایی که سیاست، تجارت، رسانه، ورزش و ژئوپلیتیک بهشدت در هم گره خوردهاند.
برای دیوید الیسون، سرعت و نرمی عبور از این مسیر حیاتی است. و همانطور که تجربه سالهای اخیر نشان داده، ساکنان کاخ سفید میتوانند بیش از هر بند حقوقی، سرنوشت نهایی چنین معاملهای را رقم بزنند.





