دستور پخت‌ها و دستور انواع نوشیدنی و دمنوش رو از دست ندید

ادامه ...
اخبار سینما جهاننگاهی اجمالی

پیچش «V-Max» در «Spider-Man: Brand New Day»؛ راز بزرگی که در نهایت هیچ نبود

سیدی سینک، بازیگر نقش جین گری، می‌گوید معنای واقعی «V-Max» نه یک سلاح مرموز یا فناوری خطرناک، بلکه سرنخی تلخ و بی‌حاصل از آخرین لحظات زندگی خواهر شخصیت اوست؛ افشایی که داستان را از یک ماجرای ابرقهرمانی معمولی فراتر می‌برد.

بر اساس جزئیات مطرح‌شده درباره «Spider-Man: Brand New Day»، پیتر پارکر در این فیلم فقط با دشمنان آشنای دنیای مرد عنکبوتی روبه‌رو نیست؛ او با جین گری، یک جهش‌یافته جوان و زخمی از گذشته، درگیر می‌شود. جین در جست‌وجوی حقیقتی درباره خواهرش، سارا، و رفتارهای اداره کنترل خسارت‌ها (DODC) است؛ جست‌وجویی که او را به اصطلاح مرموز «V-Max» می‌رساند.

در نگاه اول، «V-Max» می‌تواند همان شیء یا ابزار محوری رایج در فیلم‌های کمیک‌بوکی به نظر برسد؛ یک فناوری، سلاح یا مدرک مهم که همه برای به‌دست آوردنش رقابت می‌کنند. اما پیچش اصلی داستان، این انتظار را واژگون می‌کند: V-Max در واقع اشاره‌ای به دریچه تهویه‌ای است که سارا پیش از مرگش در سلول اداره کنترل خسارت‌ها دیده بود. سرنخی که جین به آن چنگ زده، در نهایت معنای مشخص یا راهی برای نجات خواهرش ندارد.

سیدی سینک در گفت‌وگو با «Variety» از واکنشش به این بخش از فیلمنامه گفت: «اول با خودم فکر کردم، یعنی خواهرش داخل دریچه است؟ اما وقتی جلوتر رفتم، گفتم: خدای من، این خیلی بهتر است که در واقع هیچ معنایی ندارد.»

او توضیح داد که در نسخه اولیه فیلمنامه، دیالوگ‌های بیشتری برای شرح دادن درک جین از بی‌معنا بودن این سرنخ وجود داشت، اما در فیلم تصمیم گرفته شد این لحظه بیشتر با بازی و نگاه او منتقل شود تا توضیح مستقیم. به باور سینک، همین بی‌نتیجه بودن جست‌وجو است که خشم فروخورده جین را آزاد می‌کند؛ او می‌فهمد تمام امیدش به آخرین نشانه‌ای از خواهرش، بر پایه چیزی پوچ بنا شده بود.

جین البته پیش از این هم احتمالاً می‌دانسته که سارا دیگر زنده نیست، اما V-Max برای او آخرین رشته امید بوده است؛ امیدی ضعیف که شاید می‌توانست پاسخی برای ناپدید شدن خواهرش یا راهی برای یافتن او باشد. افشای حقیقت، به‌جای ارائه پاسخ، آخرین تأیید دردناکی است که جین را با فقدانش روبه‌رو می‌کند.

همین نکته، جین را از الگوی ساده یک شرور کمیک‌بوکی جدا می‌کند. انگیزه‌های او، هرچند روش‌هایش ممکن است قابل دفاع نباشد، از تنهایی، سوگ و نیاز به پیدا کردن تنها عضو باقی‌مانده خانواده‌اش می‌آید. روایت فیلم نشان می‌دهد سارا در بازداشت اداره کنترل خسارت‌ها تحت آزمایش و آزار قرار گرفته و بر اثر همین رفتارها جان باخته است. در فلش‌بک‌ها نیز رابطه‌ای گرم میان دو خواهر دیده می‌شود؛ آن‌ها تلاش می‌کردند توانایی‌های جهش‌یافته خود را کنار هم بشناسند و کنترل کنند.

در این میان، پیتر پارکر و جین گری به دو تصویر آینه‌ای از هم تبدیل می‌شوند. پیتر پس از وقایع «Spider-Man: No Way Home» در انزوایی عمیق گرفتار شده و جین هم زیر بار فقدان و رهاشدگی، مسیر تیره‌تری را انتخاب می‌کند. جین تصویری از آن چیزی است که پیتر در صورت ادامه دادن این تنهایی ممکن است به آن بدل شود.

پایان‌بندی میان این دو شخصیت نیز از همین مسیر عاطفی نیرو می‌گیرد. جین از خلال ارتباطش با پیتر درمی‌یابد که کاملاً تنها نیست و پیتر هم بار دیگر ارزش تکیه کردن به دیگران را به یاد می‌آورد. وعده او به عمه می مبنی بر اینکه دیگر قرار نیست همه‌چیز را به‌تنهایی به دوش بکشد، نتیجه مستقیم رویارویی با جین و درد مشترک آن‌هاست.

در نقدی که به این روایت نسبت داده شده، جی. مایکل استرازینسکی، نویسنده کمیک‌های مرد عنکبوتی، از فاصله گرفتن فیلم از فرمول‌های رایج ابرقهرمانی تمجید کرده است؛ اینکه داستان به‌جای چرخیدن دور یک وسیله جادویی یا سلاح نهایی، به زخم‌ها و انتخاب‌های شخصیت‌ها تکیه می‌کند. «V-Max» دقیقاً به همین دلیل اثرگذار است: راز بزرگی که قرار نیست دنیا را تغییر دهد، بلکه قرار است نشان دهد یک انسان تا چه اندازه می‌تواند برای یافتن معنا در دل فقدان، خود را فرسوده کند.

موفقیت چنین ایده‌ای، اگر در روایت نهایی فیلم با همین کیفیت اجرا شده باشد، می‌تواند مسیر تازه‌ای برای داستان‌های مرد عنکبوتی باز کند؛ مسیری که در آن بزرگ‌ترین نبرد پیتر پارکر نه با یک ابزار آخرالزمانی، بلکه با تنهایی، سوگ و ضرورت حفظ پیوندهای انسانی شکل می‌گیرد.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا