چرا سریال نیل پاتریک هریس و تونی شلهوب با وجود آمار بینندگان بالا لغو شد؟

نخستین تلاش جدی نیل پاتریک هریس برای بیرون آمدن از سایه نقشی که او را مشهور کرده بود، چندان موفقیت‌آمیز نبود. سریال پزشکی محبوب «Doogie Howser, M.D.» در سال ۱۹۹۳ به پایان رسید و هریس پس از چند سال حضور عمدتا مهمان در مجموعه‌های تلویزیونی، به جمع بازیگران اصلی کمدی موقعیت فراموش‌شده «Stark Raving Mad» از شبکه ان‌بی‌سی (NBC) پیوست.

هریس در این سریال نقش هنری مک‌نیلی را بازی می‌کرد؛ ویراستاری جوان، مضطرب و میکروب‌هراس که مجبور می‌شود با ایان استارک، نویسنده عجیب‌وغریب رمان‌های ترسناک با بازی تونی شلهوب، همکاری کند. منتقدان آن زمان بازی هریس را تحسین کردند، اما تعداد کمی از آن‌ها نظر مثبتی درباره خود سریال داشتند.

دانا گی، منتقد تلویزیونی، نوشته بود کیفیت این مجموعه در مقایسه با دیگر کمدی‌های موفق «ان‌بی‌سی» از جمله «Frasier» و «Friends» به‌وضوح پایین‌تر است و پیش‌بینی کرد دوام چندانی نخواهد داشت.

پیش‌بینی او درست از آب درآمد. آمار بینندگان «Stark Raving Mad» اگر به‌تنهایی بررسی می‌شد بالا به نظر می‌رسید، اما با استانداردهای جدول پخش استثنایی و بسیار موفق «ان‌بی‌سی» همخوانی نداشت. این سریال میان قسمت‌های پربیننده‌تر «Frasier» و «ER» پخش می‌شد و افت محسوس مخاطبان هنگام آغاز آن، از چشم مدیران شبکه دور نماند. «Stark Raving Mad» سرانجام لغو شد و از فصل ۲۲ قسمتی برنامه‌ریزی‌شده آن، تنها ۱۸ قسمت روی آنتن رفت.

هنگام پخش نخستین قسمت‌های سریال، منتقدان به این نکته اشاره کردند که نیل پاتریک هریس شخصیتی کاملا متفاوت از نقشی را بازی می‌کند که با آن به شهرت رسیده بود. دوگی هاوزر پزشکی فوق‌العاده باهوش و توانا بود، درحالی‌که هنری مک‌نیلی شخصیتی درمانده، مضطرب و دست‌وپاچلفتی داشت.

بااین‌حال، لغو زودهنگام «Stark Raving Mad» باعث شد چند سال دیگر طول بکشد تا نام هریس دیگر بیش از هر چیز با «Doogie Howser, M.D.» شناخته نشود. نقش ۹ فصلی بارنی استینسون، مردی خوش‌گذران و زن‌باره در «How I Met Your Mother»، معمولا عامل اصلی فاصله گرفتن او از تصویر معصوم یک ستاره کودک دانسته می‌شود؛ اما سازندگان این مجموعه شبکه سی‌بی‌اس (CBS) گفته‌اند فیلم کمدی «Harold & Kumar Go to White Castle» در سال ۲۰۰۴ بود که تغییر واقعی مسیر حرفه‌ای هریس را رقم زد.

کریگ توماس، یکی از مدیران تولید «How I Met Your Mother»، در مصاحبه‌ای با یواس‌ای تودی توضیح داد: «در ابتدا بارنی را شخصیتی شبیه بلوشی تصور کرده بودیم؛ مردی چاق و دائم‌الخمر. نیل را در «Harold & Kumar» دیدیم و فکر کردیم با آن شیوه جالب، تاریک و کمی هنجارشکنانه‌اش، به‌شدت بامزه است و همه صحنه‌ها را از آن خودش می‌کند.»

نقش بارنی درست در زمان مناسبی به هریس پیشنهاد شد؛ زیرا او پس از شکست «Stark Raving Mad» آماده بود برای همیشه از بازی در کمدی‌های موقعیت دست بکشد.

برای تونی شلهوب نیز «Stark Raving Mad» تنها توقفی کوتاه میان دو سریال بزرگ و موفق بود. او پیش از حضور در این مجموعه، به مدت شش فصل در «Wings»، اسپین‌آف «Cheers»، بازی کرده بود. دو سال پس از پایان «Stark Raving Mad» نیز نقش مشهور و ماندگار کارنامه‌اش را به دست آورد: آدریان مانک، کارآگاه خصوصی همیشه مضطرب و مبتلا به اختلال وسواس فکری‌عملی.

«Monk» هشت فصل ادامه یافت و در سال ۲۰۲۳ نیز یک فیلم تجدید دیدار از آن در پلتفرم پیکاک (Peacock) منتشر شد. از زمانی که «ان‌بی‌سی» پخش «Stark Raving Mad» را زودتر از موعد متوقف کرد، شلهوب به‌ندرت در مصاحبه‌هایش از این سریال نام برده و منتقدان نیز هنگام بررسی آثار بعدی او کمتر به آن اشاره کرده‌اند.

بااین‌حال، جان کروک در یکی از نقدهای اولیه «Monk» نوشت که نقش شلهوب در «Stark Raving Mad» احتمالا او را برای بازی در نقش بعدی‌اش آماده کرده بود. به گفته کروک، ایان استارک با آدریان مانک یک ویژگی مشترک مهم داشت: «رگه‌ای برجسته از مالیخولیا».

مارک داویدزیاک، منتقد تلویزیونی، نیز به ارتباط این دو شخصیت اشاره کرده بود. به باور او، شلهوب با بازی در نقش ایان استارک نشان داد انتخاب مناسبی برای آدریان مانک است؛ زیرا می‌توانست شخصیتی را به تصویر بکشد که «هم‌زمان دوست‌داشتنی و آزاردهنده، مبتکر و متزلزل، کاملا متمرکز و به‌شدت حواس‌پرت» باشد.

شلهوب سال‌ها بعد با ایفای نقش ایب در «The Marvelous Mrs. Maisel» بار دیگر ثابت کرد مهارت ویژه‌ای در جان بخشیدن به شخصیت‌هایی با ویژگی‌های متناقض دارد؛ قابلیتی که حتی این کمدی کوتاه‌عمر و فراموش‌شده دهه ۹۰ نیز نشانه‌هایی از آن را به نمایش گذاشته بود.