چطور «Baywatch» پس از لغو شدن به پربینندهترین سریال جهان تبدیل شد؟

سریال «Baywatch» یکی از عجیبترین نمونههای موفقیت در تاریخ تلویزیون است؛ مجموعهای که ابتدا از سوی شبکه انبیسی (NBC) لغو شد، اما چند سال بعد به چنان محبوبیتی رسید که رکوردهای جهانی گینس (Guinness World Records) آن را بهعنوان پربینندهترین برنامه تلویزیونی جهان به رسمیت شناخت.
این سریال درام که نخستین بار در سال ۱۹۸۹ روی آنتن رفت، شروعی پرقدرت نداشت. «Baywatch» پس از تنها یک فصل، به دلیل آمار پایین بیننده و نقدهای ضعیف، از کنداکتور شبکه انبیسی کنار گذاشته شد. با این حال، پایان کار در انبیسی به معنای پایان عمر سریال نبود. سازندگان خیلی زود آن را وارد مدل پخش «فرست-ران سندیکیشن» کردند؛ مدلی که در آن یک سریال بهجای پخش انحصاری از یک شبکه اصلی، مستقیما برای فروش و پخش در ایستگاهها و شبکههای مختلف آماده میشود. همین تغییر مسیر، راه را برای موفقیتی جهانی باز کرد.
«Baywatch» درباره زندگی روزمره گروهی از نجاتغریقها در ساحلی در لسآنجلس و بعدها هاوایی بود. فضای ساحلی، ترکیب بازیگران جذاب، درامهای احساسی و روایتهای شبیه به سریالهای عامهپسند، این مجموعه را در اوج دهه ۱۹۹۰ به یک پدیده فرهنگی تبدیل کرد. سریال فقط یک محصول تلویزیونی نبود؛ بلکه تصویری نمادین از فرهنگ پاپ آن دوران ساخت و حضورش در حافظه جمعی مخاطبان جهان ماندگار شد.
اوج محبوبیت «Baywatch» در سال ۱۹۹۶ رقم خورد؛ زمانی که بر اساس آمار رکوردهای جهانی گینس، این سریال در هر هفته تا ۱.۱ میلیارد بیننده داشت. این رقم در مقیاس تلویزیون عددی خیرهکننده است. مجموع بینندگان تخمینی سریال در تمام ۱۱ فصل آن نیز حدود ۵.۷ میلیارد نفر اعلام شده است؛ آماری که نشان میدهد موفقیت «Baywatch» فقط محدود به آمریکا نبود و دامنهای جهانی داشت.
برای درک بزرگی این رکورد، مقایسه آن با یک سریال موفق مدرن قابلتوجه است. سریال پلیسی «NCIS»، یکی از آثار محبوب شبکه سیبیاس (CBS)، زمانی که در سال ۲۰۱۶ بهعنوان محبوبترین سریال جهان شناخته میشد، حدود ۴۷ میلیون بیننده داشت. فاصله میان ۴۷ میلیون بیننده «NCIS» و ۱.۱ میلیارد بیننده هفتگی «Baywatch» نشان میدهد این سریال ساحلی در دوران اوج خود چه ابعاد کمسابقهای پیدا کرده بود.
گستره جهانی پخش «Baywatch» نقش اصلی را در این موفقیت داشت. یکی از شرکای مالی سریال در سال ۱۹۹۵ به نیویورک تایمز (The New York Times) گفته بود: «در یک دوره ۳۰ روزه، «Baywatch» تقریبا به هر کسی در جهان که تلویزیون تماشا میکند میرسد.» این جمله شاید اغراقآمیز به نظر برسد، اما با توجه به ابعاد پخش بینالمللی سریال چندان دور از واقعیت نبود.
در دوران اوج، «Baywatch» در ۱۴۸ کشور پخش میشد و به ۴۴ زبان ترجمه شده بود. این سریال تقریبا در همه قارهها روی آنتن رفت و تنها استثنای آن جنوبگان بود. چنین توزیع گستردهای باعث شد سریالی که ابتدا در آمریکا شکست خورده بود، در بازار جهانی جان تازهای بگیرد و به رکوردهایی برسد که کمتر مجموعه تلویزیونی دیگری به آن نزدیک شده است.
جالب اینجاست که «Baywatch» حتی یک اسپینآف علمیتخیلی کمتر بهیادمانده هم داشت، اما میراث اصلی آن همچنان به همان سریال ساحلی دهه ۹۰ برمیگردد؛ اثری که با وجود شروع ناموفق، به یکی از شناختهشدهترین محصولات تلویزیونی جهان تبدیل شد.
داستان «Baywatch» یادآور این نکته است که سرنوشت یک سریال همیشه با تصمیم اولیه یک شبکه تعیین نمیشود. لغو شدن پس از فصل اول میتوانست پایان کار این مجموعه باشد، اما تغییر مدل پخش، بازار بینالمللی گسترده و جذابیت جهانی فرمول داستانی آن، «Baywatch» را از یک شکست تلویزیونی به پدیدهای جهانی و پربینندهترین برنامه تلویزیونی ثبتشده در جهان تبدیل کرد.





