نقد و بررسی فیلم «Lift» (سرقت): ایفای نقش «کوین هارت» و «گوگو امباتا-راو» در فیلمی به کارگردانی «اف. گری گری»

اولین هدف یک حراج هنری در ونیز است.سایرس (کوین هارت)، به رهبری رئیس سرسخت و پوست کلفت شان، خود را برای دزدیدن آثار ناب از جمعیت یک درصد جامعه (ثروتمندان) آماده می کند.

این گروه که گروهی کارآمد از نوابغ تکنولوژی و استادان تغییر چهره هستند، خود را رابین هود فرهنگی می دانند. آن ها ثروتمندان را فریب میدهند و از آن ها می گیرند و به هنرمندان کمک می کنند.

در ابتدای فیلم، سایرس والس به سمت ساختمانی با زیبایی چشمگیر می رود، جایی که قرار است حراجی در آن برگزار شود. یک فرش قرمز مسیری را تا در ورودی مشخص می کند و در دو طرف طناب ها, ونیزی ها با ماسک به این سو و آن سو می روند.

ونیز، که گری آن را با ظرافت بیشتری در فیلم “شغل ایتالیایی” در سال ۲۰۰۳ به تصویر کشید، در این سکانس آغازین بسیار زیبا به نظر می رسد. نور همه سطوح را لمس می کند، گویی نوردهی در تمام طول مسیر تغییر کرده است. به نظر نمی رسد که این روشنایی، سایرس را که در حین بررسی تیم خود از طریق ام آی تی به صندلی مخصوص خود می رود، اذیت کند. وقتی حراج آغاز می شود، او میلیون ها دلار روی یک NFT (ان‌اف‌تی) توسط هنرمند ناشناس ۸N (جیکوب باتالون) پیشنهاد می دهد.

در این نقطه از “سرقت” ما در حال تماشای سایرس، دنتون (وینسنت دی اونوفریو)، کامیلا (اورسولا کوربرو)، مگنوس (بیلی مگنوسن)، می سان (یون جی کیم) و لوک (ویویک کالارا) که در حال کار بر روی اتاق هستند می باشیم و در منطقه اطراف خانه حراج, ابی (گوگو ماباتا – راو) یک مامور پلیس بین الملل حضور دارد.

او یک مامور فدرال دست و پا چلفتی است که گروهی را برای ردیابی و دستگیری سایرس و راهزنانش رهبری می کند. زمانی که این اقدام در حال انجام است به نظر نمی رسد که “سرقت” آنقدر به بینندگان اعتماد داشته باشد که جزئیات را نادیده بگیرد.

بیش از حد ناامن، بیش از حد مشتاق و بیش از حد مضطرب است که مرموز باشد. حقه های آن به اندازه کلماتی که از طریق بیان پر سر و صدا بیان می شوند، آشکار نمی شوند. وقتی سایرس و تیمش NFT را می دزدند، هنرمند را هم می ربایند. این آدم ربایی که به نظر نمی رسد آنقدر ها هم تهدیدآمیز باشد یک هیاهوی بین المللی ایجاد می کند.

در اینجا فرصتی برای اظهار نظر در مورد دنیای هنرهای تجسمی نهفته است که توسط هیپنوتیزم حفظ شده، و ایجاد دسیسه در مورد گروهی که در آن بازی می کنند، زیرا کالاهای دزدیده شده، به تجربه آن ها، یک موقعیت نادر را اعطا می کنند.

در “سرقت” نیازی به فرض کردن انگیزه های فردی یا جمعی نیست. سایرس دیر یا زود در این باره توضیح خواهد داد. این درک ناخوشایند، این منتقد را مجبور کرد تا یک اثر کلاسیک (بازسازی یازده اقیانوس سودربرگ) را دوباره تماشا کند تا به خود یادآوری کند که بله، این ژانر می تواند سرگرم کننده باشد.

ضبط صحنه ای از ۸N به درام واقعی “سرقت” منجر می شود. پس از گفتگو با همکارش هاکسلی (سم ورتینگتون)، مدیر بخش “جرائم جدی” پلیس بین الملل، “اَبی” مجبور به استخدام خدمه سایرس می شود. هاکسلی هدف بزرگ تری را دنبال می کند: یورگنسون (ژان رنو)، میلیاردری که از تخریب تولیدی سود می برد. او به تازگی قراردادی را با یک گروه هکر ناشناس برای نفوذ به شبکه های سراسر جهان و ایجاد سیل گسترده منعقد کرده است. سرنخ های بیشتری از مخاطبان این نقشه در اختیار پلیس قرار گرفت: اَبی باید سایرس و شرکتش را وادار به سرقت میلیون ها دلار طلا از یک پرواز کند، بدون اینکه یورگنسون متوجه شود.

اگر هنوز هم در این نقطه از فیلم حضور دارید (همه اینها در ۲۰ دقیقه اول فیلم است) آن وقت متوجه خواهید شد که اَبی و سایرس گذشته ای دارند که رابطه فعلی آن ها را پیچیده می کند. همچنین باید تنش را به پویایی اضافه کرد، اما این عملا غیرقابل تشخیص است.

“هارت” و “امباتا راو” با وجود تمام استعدادهایی که دارند، بی نظیر هستند اما گیرا نیستند، فیلمنامه “دنیل کونکا” هم زمان کافی برای بازی در این نقش را به آنها نمی دهد. داستان عاشقانه اَبی و سایرس در خاطراتی از دوران کودکی نهفته است.

همچنین یک تشریفات غیر ضروری برای نمایش هارت از یک مرد تحت تعقیب بین المللی وجود دارد. این بازیگر به تازگی به ایفای نقش های دراماتیک تر روی آورده است، اما اجرای او در اینجا با یکنواختی مطالعه شده ای همراه است که شخصیت او را از یک بازیگوشی طبیعی مورد نیاز محروم می کند.

سایرس قبول می کند که در ازای دریافت مصونیت به پلیس بین الملل کمک کند و اعضای گروه برای انجام بزرگ ترین ماموریت خود عازم می شوند. همانند تمام ابرقهرمان های بزرگ، سطحی از عدم امکان و خطر برای جان آن ها وجود دارد. سایرس و همدستانش که تحت تاثیر آینده ای بدون تحت تعقیب قرار گرفته بودند، نقشه ای را برای پس گرفتن طلاها از هواپیما طراحی می کنند.

عجله در طراحی باعث می شود تا “سرقت” بتواند هیجانات لازم را به آن تزریق کند. حتی اگر فن آوری به سمت غیر واقعی شدن پیش برود، گری به اندازه کافی کارگردان ماهری است که در این صحنه آرایی با فن آوری نوین و اجرای پیچیده، حس فوریت را به روند کار اضافه کند. این برای نجات فیلم “سرقت” کافی نیست، اما باعث می شود که فیلم کمی مضحک‌تر و تحمل‌پذیرتر به نظر برسد.

عوامل فیلم :
توزیع کننده: نتفلیکس
شرکت های سازنده: ۶th & Idaho Productions، Genre Pictures، Hartbeat Productions، Marzano Films
بازیگران: کوین هارت، گوگو امباتا-راو، وینسنت دونوفریو، ارسولا کوربرو، بیلی مگنوسن، جیکوب باتالون، ژان رنو، سام ورتینگتون
کارگردان: اف . گری گری
فیلمنامه نویس: دانیل کونکا
تهیه کنندگان: کوین هارت، برایان اسمایلی، آدام کاسان
تهیه کننده اجرایی: پاتریشیا براگا
مدیر فیلمبرداری: برنهارد جاسپر
طراح تولید: دومینیک واتکینز
طراح صحنه و لباس: آنتوانت مسام
ویراستار: ویلیام یه
آهنگساز: دومینیک لوئیس، گیوم روسل
کارگردان بازیگران: نیکولا چیشولم، رایلین سابو، مری ورنیو
دارای رتبه PG-13
زمان : ۱ ساعت و ۴۴ دقیقه