تریسی اسپیریداکوس از خاطره تلخ ۱۷سالگیاش گفت «نقصهایی را میبینم که واقعاً نقص نیستند»
بازیگر ۳۸ ساله هنگام معرفی سریال تازه «Anna Pigeon» روایت کرد چگونه برخورد تحقیرآمیز یک آژانس مدلینگ، نگاه او به بدنش را برای سالها تحتتأثیر قرار داد.

تریسی اسپیریداکوس، بازیگر شناختهشده تلویزیون، در گفتوگویی صمیمی با پادکست «I’ve Never Said This Before With Tommy DiDario» برای نخستین بار از تجربهای دردناک در آغاز مسیر حرفهایاش پرده برداشت؛ اتفاقی که در ۱۷سالگی رخ داد و هنوز رد آن را در تصویر ذهنی او از بدنش میتوان دید.
اسپیریداکوس که برای تبلیغ سریال جدیدش «Anna Pigeon» در این برنامه حاضر شده بود، گفت در نوجوانی برنده یک مسابقه مدلینگ شده و با همراهی یکی از برادرانش به آژانس مربوطه رفته است. او با هیجان تصور میکرد این موفقیت میتواند آغاز راهش در دنیای مدلینگ باشد؛ حتی صحبت از سفر به میلان برای فعالیت حرفهای نیز مطرح شده بود.
اما آنچه در آژانس اتفاق افتاد، با تصور او فاصله زیادی داشت. به گفته این بازیگر، از او خواسته شد لباس شن بپوشد و چند عکس پولاروید بگیرد. سپس مسئولان آژانس عکسها را مقابلش گذاشتند و با ماژیک، بخشهایی از بدنش را که به زعم خودشان «ایراد» داشت، دایره کشیدند. آنها به او گفتند اگر میخواهد در این حرفه پیش برود، باید از چند قسمت بدنش وزن کم کند.
اسپیریداکوس گفت این برخورد او را بهشدت دلسرد و شوکه کرد. برادرش که همراه او بود، از خواهرش دفاع کرد و به مسئولان آژانس یادآوری کرد که آنها خودشان تریسی را پس از برنده شدن در مسابقه دعوت کردهاند، اما حالا به جای حمایت، شرط کاهش وزن میگذارند. پاسخ آژانس از نظر او حتی تحقیرآمیزتر بود: آنها ظاهر اسپیریداکوس را برای برخی نوع نقشها مناسب توصیف کردند، اما مدعی شدند برای موفقیت در این صنعت باید وزن کم کند.
این بازیگر آن لحظه را «ضربهای به دل» توصیف کرد؛ چون با امید و شوق بسیار به آن جلسه رفته بود. پس از خروج از آژانس، برادرش متوجه ناراحتی او شد، بازویش را دور او انداخت و با پیشنهاد رفتن برای همبرگر و نوشیدنی تلاش کرد حالش را بهتر کند. آنها در اتاق متل محل اقامتشان نشستند و برادرش قاطعانه به او گفت که دیگر قرار نیست مدلینگ را ادامه دهد و خودش موضوع را با مادرشان در میان میگذارد.
اسپیریداکوس با وجود گذشت سالها، گفت هنوز هم گاهی وقتی در آینه نگاه میکند، همان نقاطی را میبیند که روی عکسهایش دایره کشیده بودند؛ در حالی که امروز میداند آنها اصلاً «نقص» نبودهاند. او تأکید کرد که نوجوانان در آن سن بسیار تأثیرپذیرند و یک جمله یا برخورد بیرحمانه میتواند تصویری نادرست و ماندگار از بدنشان بسازد.
پیام او روشن و انسانی است: هیچکس نباید اجازه دهد دیگران برای بدنش معیار تعیین کنند یا به او بگویند چگونه باید در جسم خودش زندگی کند. روایت تریسی اسپیریداکوس یادآور این واقعیت است که نقدهای ظاهراً حرفهای، وقتی با تحقیر و بیرحمی همراه شوند، میتوانند سالها در ذهن افراد باقی بمانند؛ زخمی که تنها با مهربانی با خود و بازپسگیری حق دوست داشتن بدن، آرامآرام التیام پیدا میکند.





